Κέρκυρα: Συμπροσευχήθηκαν για ενότητα οι πιστοί όλων των χριστιανικών ομολογιών.

Κάθε χρόνο σε ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο, τελείται μία εβδομάδα προσευχής και ευαισθητοποίησης για την ενότητα μεταξύ των χριστιανών και ειρήνη στον κόσμο.

Φέτος, αυτή η εβδομάδα διήρκησε από τις 18 μέχρι τις 25 Ιανουαρίου και ανά τον κόσμο συναντήθηκαν κατά τόπους, πιστοί από διάφορες χριστιανικές ομολογίες όπου συνπροσευχήθηκαν.

Στο πλαίσιο της Εβδομάδας σκέψης και προσευχής για την ενότητα των Εκκλησιών, στην Κέρκυρα, μετά από πρωτοβουλία της Καθολικής Αρχιεπισκοπής και τους Αρχιεπισκόπου Καθολικών Κέρκυρας Ζακύνθου και Κεφαλληνίας Ιωάννη Σπιτέρη, πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ, στον Ιερό καθολικό Μητροπολιτικό Ναό (Ντόμο), μία μοναδική για τα ελληνικά δεδομένα τελετή, στην οποία πήραν μέρος εκπρόσωποι και πιστοί των χριστιανικών δογμάτων που συνυπάρχουν στο νησί.

Θέμα της εκδήλωσης ομιλιών στην τελετή ήταν «η Αγία Γραφή Λόγος του Θεού ώθηση στην ενότητα των Χριστιανών». Την εκδήλωση χαιρέτισε με επιστολή του ο Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ.κ. Νεκτάριος, ενώ παρέστη, εκ μέρους της Μητρόπολης ο Πατέρας Γεώργιος. Παρέστησαν επίσης ο Αγγλικανός Πάστορας και ο Ευαγγελινός Πάστορας της Κέρκυρας.

«Σε μια εποχή ανασφάλειας, συγχύσεως και της «κακής επιθυμίας» έχει μεγάλη σημασία «ὅν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπί τάς πηγάς τῶν ὑδάτων», έτσι και οι ψυχές μας να ποθούν την παρουσία και τον λόγο του Θεού για να έχουμε υγιή κριτήρια διά των οποίων θα πορευτούμε με ελπίδα και νόημα ζωής. Ας είναι η οδός αυτή ευκαιρία που θα συμβάλλει στην πορεία προς την ενότητα των χριστιανών», ανέφερε μεταξύ άλλων στην επιστολή του ο Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ.κ. Νεκτάριος.

«Στο όνομα του Χριστού διαπράχτηκαν θρησκευτικοί πόλεμοι που άφησαν πίσω τους εκατομμύρια νεκρούς και αφάνταστες συμφορές. Καλλιεργήθηκε το μίσος και η μισαλλοδοξία ενάντια σε χριστιανούς που θεωρήθηκαν αιρετικοί, σχισματικοί και συχνά αλλόθρησκοι. Ενίοτε μια εσφαλμένη ερμηνεία της Αγίας Γραφής δικαιολόγησε εγκλήματα μέσα στην Εκκλησία, όπως συνέβη για παράδειγμα με τη διαβόητη Ιερά Εξέταση. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς σχετικά με τις δογματικές διαφορές των διαφόρων χριστιανικών ομολογιών; Πόσες διενέξεις, πόσες συγκρούσεις, πόσο μίσος μεταξύ των χριστιανών για τη διαφορετική ερμηνεία αυτών και άλλων εκφράσεων της Αγίας Γραφής. Οι χριστιανοί πρέπει να εμπνέονται στις μεταξύ τους διαφορές από το σύνολο της Αγίας Γραφής και όχι μόνο από μερικές μεμονωμένες της φράσεις. Το Άγιο Πνεύμα που εμπνέει την Αγία Γραφή ενώνει και δεν χωρίζει, ο διάβολος «διαβάλλει», χωρίζει ακόμα και εξαιτίας της προσκόλλησης στην αλήθεια, αλλά στην αλήθεια χωρίς αγάπη. Εύχομαι σε όλους εμάς, έστω και αν ακόμα βρισκόμαστε μακριά από το να λύσουμε τις δογματικές μας διαφορές, να μην ξεχάσουμε τα λόγια του Αποστόλου Παύλου προς τους Εφεσίους: «Ο Χριστός, είναι η ειρήνη μας, αυτός είναι που ένωσε τους δυο σε ένα. Αυτός γκρέμισε το μεσότοιχο του χωρισμού, κατήργησε την έχθρα στην ίδια του τη σάρκα… ώστε, στο πρόσωπό του, οι δυο να βρεθούν πλασμένοι σε ένα νέον άνθρωπο, φέροντας την ειρήνη, να συμφιλιώσει και τους δυο με το Θεό σε ένα σώμα, μέσω του σταυρού, καταστρέφοντας στο σώμα του την έχθρα», ανέφερε στη σύντομη ομιλία του ο Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Κέρκυρας, Ιωάννης Σπιτέρης.

Την εκδήλωση πλαισίωσε η Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας «San Giacomo» που έψαλλε βυζαντινούς και δυτικούς ψαλμούς, ενώ μετά το πέρας της τελετής, όλοι οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί ευλογήθηκαν από τους ιερείς τους και αλληλοασπάστηκαν, ενώ τους μοιράστηκε η Καινή Διαθήκη.

ΠΗΓΗ

Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος προς Πατριάρχη των Κοπτών της Αιγύπτου : “Οι Εκκλησίες μας είναι μία Εκκλησία, με «Αρχηγό τον Ιησού Χριστό».

20/01/2020

ΘΕΡΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΠΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΘΕΟΔΩΡΟ

[ΒΙΝΤΕΟ 2020]

 Την 20η Ιανουαρίου ε.έ., η Α.Θ. Μακαριότης ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, επισκέπτηκε τον Μακαριώτατο Πατριάρχη των Κοπτών της Αιγύπτου κ.κ. Tawadros II, προκειμένου να ευχηθεί για την εορτή των Θεοφανείων κατά το Ιουλιανό εορτολόγιο.

Η επίσημη συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Έδρα του Κοπτικού Πατριαρχείου στην Αλεξάνδρεια, παρουσία του Πατριαρχικού Επιτρόπου, Σεβασμ. Μητροπολίτου Ναυκράτιδος κ. Ναρκίσσου, του Θεοφ. Επισκόπου Ταμιάθεος κ. Γερμανού, καί Κληρικών τής Πατριαρχικής Αυλής.
Ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος κ. Θεόδωρος αναφέρθηκε στην ιεραποστολική δράση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Αφρική, τονίζοντας το σημαντικό και δύσκολο έργο που επιτελείται στην δοκιμαζόμενη μεγάλη Αφρικανική Ήπειρο. “Οι Εκκλησίες μας είναι μία Εκκλησία, με «Αρχηγό τον Ιησού Χριστό». Η Ελλάδα μαζί με την Αίγυπτο αγωνίζονται για την ειρήνη στη Λιβύη και γνωρίζω οτι εσείς προσεύχεστε, διότι έχετε ποίμνιο εκεί και το χώμα είναι ποτισμένο με το αίμα Μαρτύρων της Κοπτικής Εκκλησίας και αυτό το αίμα φωνάζει για «ελευθερία και ειρήνη» ”.

Ο Πατριάρχης των Κοπτών κ. Tawadros II, στην αντιφώνισή του ευχαρίστησε τον Αλεξανδρινό Προκαθήμενο για την αδελφική επίσκεψη και τις θερμές ευχές του. “Κάθε φορά που σας συναντώ αισθάνομαι μία εσωτερική χαρά. Η παρουσία σας και τα λόγια σας, μας γεμίζουν όλους με ευφρόσυνα συναισθήματα. Παρακολουθώ και θαυμάζω την διακονία σας σε όλες τις Χώρες της Αφρικής, κυρίως στο εκπαιδευτικό και νοσηλευτικό σύστημα και την φροντίδα στους πονεμένους ανθρώπους. Έχουμε το ίδιο Όνομα, εργαζόμαστε στον ίδιο αγρό και «είμαστε παιδιά του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου»”.

Εμφανώς συγκινημένος ο Πατριάρχης κ. Tawadros II, τόνισε οτι η Λιβύη είναι μία όμορφη Χώρα και ότι πάντοτε προσεύχεται για τη δύσκολη κατάσταση στη Λιβύη. “Εγώ προσωπικά έζησα σε διάφορα μέρη και σε διαφορετικές περιόδους στην περιοχή και υπηρέτησα σε πολλές Κοπτικές Εκκλησίες”. Κλείνοντας πρόσθεσε, οτι εμείς προσευχόμαστε για την ειρήνη αυτής της Χώρας και όλου του κόσμου.

Την 18η Ιανουαρίου 2020, εορτή των Αγίων Αθανασίου και Κυρίλλου, Πατριαρχών Αλεξανδρείας, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης κ.κ. Θεόδωρος Β΄, υποδέχθηκε στην πολυαιώνια Ιερά Πατριαρχική Μονή Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας, τρία νέα παιδιά απο το Κονγκό, τα οποία θα φοιτήσουν στην Πατριαρχική Σχολή «Άγιος Αθανάσιος», προκειμένου να καταρτησθούν κατάλληλα για την μελλοντική τους πορεία.

Η Σχολή αποτελεί πνευματικό φυτώριο για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας όπου θα προετοιμάζονται τα αυριανά στελέχη της Εκκλησίας του Αγίου Μάρκου, στις δύσκολες Ιεραποστολές στην Αφρικανική Ήπειρο.

patriarchateofalexandria.com

ΠΗΓΗ

Ανοικτή επιστολή παραίτησης μελών & συνεργατών της Αντιαιρετικής ομάδος Ι. Μ. Πατρών (Παρατίθεται σχόλιον )

Σχόλιον Πᾶνος: Στὸ τέλος τῆς ἐπιστολῆς, παραθέτω σχόλιό μου ὅσον ἀφορᾶ στὶς προσφωνήσεις γιὰ τὸν Μητροπολίτη Πατρῶν ἐκ μέρους τῶν παραιτηθέντων.

______________________

Πάτρα 14/1/2020

Σεβασμιώτατε προσκυνούμε.

Μετά από πολύ περίσκεψη και προσευχή, αποφασίσαμε την παραίτησή μας από την αντιαιρετική ομάδα της Ι.Μ. Πατρών στην οποία έχουμε διοριστεί από εσάς αμισθί. Οι λόγοι που συνετέλεσαν στην παραίτηση αυτοί παρατίθενται κάτοθι.

1) Η ανυπαρξία από πλευράς της Μητροπόλεως εκ του σύνεγγυς επικοινωνίας ή πνευματικής συμπαράστασης με οποιαδήποτε μορφή επί δεκαετίαν και πλέον από τον τελευταίο διορισμό των μελών της ομάδας.
Επιπροσθέτως, η παύση της έντυπης έκδοσης του περιοδικού πρι οποίο συνέτασσε για πάνω από δέκα συναπτά έτη η αντιαιρετική ομάδα μόνον προς δόξαν Θεού και σωτηρίαν ψυχών) λόγω κόστους ως μάθαμε (λίγες εκατοντάδες ευρώ ανά δίμηνο ήταν το κόστος και εκτιμούμε πως για την σωτηρία ψυχών από τον όλεθρο της πλάνης και των αιρέσεων ήταν ασήμαντο).

Προσθέτουμε σε αυτά τη μη συστηματική διανομή αντιτύπων του περιοδικού στους ιερούς ναούς εδώ και πολλά χρόνια, έργο το οποίο είχε δεσμευθεί να επιτελεί η Ιερά Μητρόπολη. Συμπερασματικά, υπήρξε αποξίωση του έργου της ομάδος επί των αιρέσεων. Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε πως, εξαιρουμένου του π.Τιμοθέου Παπασταύρου που δεν έλειψε ποτέ, από τα δώδεκα υπόλοιπα μέλη που έχουν κανονικό διοριστήριο, τα τελευταία πέντε έτη συμμετείχαν μόλις έξι έως επτά και από τους κληρικούς (που αποτελούσαν πάνω από το ήμισυ του συνόλου), μόνο ένας ή δύο το πολύ.

2) Η προφορική αναγνώριση από πλευράς του Μητροπολίτου μας της παρασυναγωγής των Ουκρανών ως κανονικής Εκκλησίας του Χριστού, αφού μόνο η δήλωση για εγκυρότητα της προσφάτου απονομής αυτοκεφαλίας σε αυτούς από τον Οικουμενικό Πατριάρχη (το οποίο και αυτό ελέγχεται αλλά δεν είναι το μείζον ζήτημα), προϋποθέτει πως είναι η κανονική Εκκλησία στην Ουκρανία, όπου όμως ήδη υφίσταται ορθόδοξος εκκλησία εδώ και 1000 έτη!

Και το ότι ήρθαν οι ψευδο-επίσκοποι της συγκεκριμένης παρασυναγωγής στην πόλη μας με τη συνοδεία τους και προσκύνησαν (μετά φωτογραφήσεως και βιντεοσκοπήσεως για χρήση στην διαδικτυακή προπαγάνδα τους όπως είδαν όλοι τις επόμενες ημέρες) και στους δύο Ιερούς Ναούς του Πολιούχου μας εννοείται πως ήταν με την άδεια του μητροπολίτου μας, αλλιώς δεν θα έρχονταν καν, όπως άλλωστε έγινε σε άλλες μητροπόλεις της πατρίδος μας όπου δεν εμφανίστηκαν ποτέ.

Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε πως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ποτέ δεν μας κάλεσε να συζητήσουμε για το συγκεκριμένο εκκλησιαστικό ζήτημα της Ουκρανίας, ενώ πολλοί πιστοί ρωτούσαν να μάθουν τη θέση της αντιαιρετικής ομάδος, ως επίσημης φωνής της τοπικής Εκκλησίας σε αυτά τα θέματα.

Επειδή λοιπόν αισθανόμαστε συνειδησιακώς βαρεία την ευθύνη απέναντι στην Εκκλησία του Χριστού και προς το λαό να μάθουν το πως και το γιατί της διάλυσης της αντιαιρετικής ομάδος, ειδικά μετά την έγγραφη πλέον παραίτηση του διορισθέντος από εσάς ως υπευθύνου πατρός Τιμοθέου Παπασταύρου, τα κάτωθι υπογράφοντα μέλη και συνεργάτες της ομάδος παραιτούμαστε από την ομάδα αυτήν πρωτίστως ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τα όσα έχουν συντελεστεί και αναφέρονται ανωτέρω.

Επισημαίνουμε πως κάποιοι από εμάς έχουν παραιτηθεί ήδη προφορικώς ενώπιον όσων συμμετείχαν στην τελευταία επίσημη μηνιαία συνάντηση της ομάδας κατά το μήνα Οκτώβριο. Παρόλα αυτά, συντάσσουμε και υπογράφουμε το παρόν κείμενο για να γίνει και επίσημη η πράξη μας, όπως επίσημα είχαμε διορισθεί αρχικώς.

Σεβασμιώτατε κ.κ. Χρυσόστομε, ως παραίνεση των παιδιών προς τον πνευματικό τους πατέρα (έτσι θέλουμε να σας αισθανόμαστε εμείς από την πλευρά μας), σας παρακαλούμε ταπεινά να αλλάξετε στάση και να λάβετε κρυστάλλινη θέση σύμφωνη με τους αμετάβλητους εις τον αιώνα Ιερούς Κανόνες στο ζήτημα της Ουκρανίας, το οποίο ενέχει στοιχεία που αφορούν την παναίρεση του Οικουμενισμού.

Και αυτό συμβαίνει διότι η σχισματική αυτή παρασυναγωγή που παρανόμως - δηλαδή αντίθετα με τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας αναφορικά με την αποκατάσταση σχισματικών προσώπων ή κοινοτήτων - αναγνωρίστηκε ως η επίσημη ορθόδοξη εκκλησία της Ουκρανίας, έχει εκκλησιαστική κοινωνία με τους προβατόσχημους λύκους – ουνίτες της Ουκρανίας και μέσω αυτών με την ρωμαιοκαθολική θρησκευτική κοινότητα.

Ευχόμαστε υϊκώς και προσευχόμαστε στον Κύριο της δόξης να σας φωτίζει και να σας ενισχύει παντοιοτρόπως, ώστε να ποιμένετε πάντοτε θεοπρεπώς την Μητρόπολη του Πρωτοκλήτου και τους πιστούς της επισκοπής που Αυτός ο Κύριος σας ανέθεσε και είθε το σχίσμα που έχει ανακύψει στους κόλπους της Ορθοδοξίας μας να θεραπευθεί λίαν συντόμως χωρίς να αφήσει μεγάλες και δυσεπούλωτες πληγές στο Σώμα της.

Με υϊκούς ασπασμούς

Διατελούμε,
___________________________

Σχόλιον Πᾶνος:
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ!

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ!

Θέλω νὰ καταθέσω τὶς ἀντιρρήσεις μου ὅσον ἀφορὰ στὶς προσφωνήσεις σας πρὸς τὸν Μητροπολίτη σας στὴν ἐπιστολή παραιτήσεώς σας ἀπὸ τὴν ἀνταιρετικὴ ὁμάδα τῆς Ἱ. Μ. Πατρῶν.

Εἶναι ἀντιρρήσεις τῶν περισσοτέρων τοῦ λαοῦ μας, εἴτε πιστῶν εἴτε πιὸ ἀδιάφορων ὡς πρὸς τὰ θέματα τῆς Πίστεώς μας, ποὺ καθημερινὰ τὶς καταθέτουν σχολιάζοντας σὲ διάφορα ἱστολόγια καὶ ἱστοσελίδες.

Ἀπὸ τὴν μία, σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους ποὺ μᾶς ἀναφέρετε στὴν ἐπιστολή σας, ὁ Μητροπολίτης σας σᾶς ἀνάγκασε νὰ παραιτηθῆτε καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ξεκινᾶτε τὴν ἐπιστολὴ σας μὲ τὸ «Σεβασμιώτατε προσκυνοῦμε».

Κατ᾿ ἀρχὴν, πῶς μπορεῖ νὰ εἶναι ἄξιος σεβασμοῦ ἕνας Μητροπολίτης ποὺ ὁ ἴδιος δὲν σέβεται οὔτε λαὸ οὔτε τοὺς Πατέρες τῆς Ἑκκλησίας μας στὰ θέματα τῆς Πίστεώς μας.

Κατὰ δεύτερον, προσκυνᾶτε αὐτὸν ποὺ ἀναγνώρισε, ὅπως γράφετε καὶ ἐσεῖς, τὴν παρασυναγωγὴ τῶν Οὐκρανῶν;

Προσκυνᾶτε αὐτὸν ποὺ παρέμβηκε γιὰ νὰ ἀκυρωθῆ ἡ ὁμιλία τοῦ π. Ἀναστασίου γιὰ τὸ Οὐκρανικό;

Προσκυνᾶτε αὐτὸν ποὺ σᾶς ἀνάγκασε νὰ παραιτηθῆτε σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους ποὺ παρατίθονται στὴν ἐπιστολή σας οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν στὴν παραίτησή σας;

Ἐνδιάμεσα στὴν ἐπιστολὴ, πάλι τοῦ ἀπευθύνεστε μὲ τὸ «Σεβασμιώτατε κ.κ. Χρυσόστομε», ἀλλοῦ «προσευχόμαστε υϊκῶς» καὶ στὸ τέλος κλείνετε τὴν ἐπιστολή σας μὲ τὸ «υϊκοὺς ἀσπασμούς».

Νοιώθετε παιδιὰ του (ἐὰν ἐρμηνεύω σωστὰ τὸ τὶ θέλετε νὰ πεῖτε, διότι ἡ λέξις αὐτὴ μὲ διαλυτικὰ δὲν ὑπάρχη μέσα στὰ λεξικὰ καὶ χωρὶς τὰ διαλυτικὰ ἔχει ἄλλη ἐρμηνεῖα), αὐτοῦ ποὺ πρόδωσε τὴν Πίστην μας ἀδιαφορῶντας ἀφ᾿ ἑνὸς γιὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου γιὰ τὴν ἀντίδραση τοῦ λαοῦ στὸ ζήτημα τῆς Οὐκρανίας;

Γνωρίζω βέβαια τὸ σύνηθες τῶν δικαιολογῶν περὶ «θεσμοῦ» κ.λπ., ἀλλὰ θεωρῶ καὶ ὅπως ἔχει ἀποδειχτεῖ, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ὄχι μόνον δὲν καταλαβαίνουν ἀπὸ εὐγένειες, ἀλλὰ οὔτε καὶ μὲ ἄλλη γλῶσσα καὶ ἐπίσης θεωρῶ σύμφωνα μὲ τὰ λίγα ποὺ γνωρίζω, δὲν ἐπιτρέπονται κάποιες προσφωνήσεις ὅπως «Παναγιώτατε», ἡ αὐτοῦ «Θειοτάτη Παναγιότης» κ.λπ.

Ἡ γνώμη μου εἶναι πὼς πρέπει νὰ γίνουμε πιὸ αὐστηροὶ καὶ πιὸ καυστικοὶ στὴν γλῶσσα καὶ τὸν τρόπο ὅταν ἀπευθυνόμαστε πρὸς αὐτούς σὲ θέματα Πίστεως, οἱ ὁποῖοι δὲν σέβονται καὶ ἀκυρώνουν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, οἱ ὁποῖοι συμβάλλουν στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅμως, ὅτι θὰ χρησιμοποιοῦμε ἀνάρμοστο καὶ χυδαῖο λεξιλόγιο.

Ἐπίσης ἔχω μίαν ἔνσταση σχετικὰ μὲ τὴν παραίτησή σας καὶ τοῦ π. Τιμοθέου, χωρὶς βέβαια νὰ εἶμαι σίγουρος γιὰ αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς πῶ, διότι οὔτε εἰδικὸς εἶμαι, ἀλλὰ οὔτε γνωρίζω τὶ ἄλλα τυχόν προβλήματα μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν.

Ἡ δική μου ἐκτίμηση εἶναι, πὼς θὰ ἔπρεπε νὰ παραμείνετε στὴν θέση σας καὶ νὰ γράφετε καὶ νὰ κάνετε τὸν ἀγώνα σας παρὰ τῆς ὅποιες τυχὸν ἀντιρρήσεις τοῦ Μητροπολίτη σας, μέχρι νὰ σᾶς διώξει ὁ ἴδιος ἀπὸ τὴν ἀντιαιρετικὴ ὁμάδα, τὸ ὀποῖον θὰ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα, νὰ ἐκτεθεῖ στὸν λαὸ καὶ νὰ δεῖ τὶ πρεσβεύει ὁ Μητροπολίτης σας.
Μὲ τὴν παραίτησή σας, μᾶλλον καλὸ τοῦ κάνατε ἀφ᾿ ἑνός καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου δὲν θεωρῶ ὅτι θὰ τὸ δεῖ μὲ καλὸ μάτι ὁ λαὀς.

Συγχωρέστε με ἄν κάπου σᾶς ἔθιξαν τὰ λεγόμενά μου, δὲν ἦταν αὐτὴ ἡ πρόθεσή μου, ἀλλὰ πρέπει νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ προδότες Πίστεως καὶ Πατρίδος, πὼς πρέπει νὰ γίνουμε πολὺ πιὸ αὐστηροὶ καὶ μαχητικοὶ διότι δὲν κερδίζονται ἔτσι ἀγῶνες.

Καλὴ δύναμη καὶ συνέχεια μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας μας στὸν ἀγώνα κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔστῳ καὶ παραιτηθέντες.

https://ethnegersis.blogspot.com/2020/01/blog-post_715.html

«Πᾶνος»

ΠΗΓΗ

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος προκαλεί την Ορθοδοξία. Θα δώσει αυτοκεφαλία στην "Μακεδονική Εκκλησία". Να ετοιμάζεται Μαυροβούνιο.

σ.σ. Πριν καλά καλά γίνει η συνάντηση των προκαθημένων στο Αμμάν για το Ουκρανικό, ο Βαρθολομαίος ανοίγει νέο μέτωπο με το Σκοπιανό Νο2. Δηλαδή τι θα κάνουμε τώρα; Κάθε φορά που ο Βαρθολομαίος θα δημιουργεί και από μία ψευδοεκκλησία θα γίνεται και από μία συνάντηση προκαθημένων για να λύσει το θέμα; Μήπως θα πρέπει να γίνει μόνο μία και μοναδική ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ για να τον καθαιρέσει να ησυχάσουμε επιτέλους;

***

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ετοιμάζεται για την επόμενη εισπήδηση σε ξένο εκκλησιαστικό έδαφος μετά την αναγνώριση της σχισματικής εκκλησίας της Ουκρανίας σήμερα ο Πατριάρχης σε πείσμα όλων των Ορθοδόξων ουσιαστικά ανακοινώνει ότι θα δώσει αυτοκεφαλία τους σχισματικούς των Σκοπίων.

Ο Πατριάρχης συνεχίζοντας στην εκβιαστική εκκλησιαστική του πολιτική, στρέφεται τώρα εναντίον του Πατριαρχείου Σερβίας και συναντήθηκε σήμερα με τον τέως και τον νυν Πρωθυπουργό των Σκοπίων Ζάεφ και Σπασόφσκι και παρουσία τους κάλεσε το Πατριαρχείο Σερβίας να συνεργαστεί για τη χορήγηση αυτοκεφαλίας στα Σκόπια με την ονομασία «Αρχιεπισκοπή Αχρίδος». Φυσικά μετά από λίγο η εκκλησία θα ονομάζεται «Εκκλησία της Μακεδονίας»

Σύμφωνα με πληροφορίες και από ότι γράφουν «τα παπαγαλάκια» του Φαναρίου, είναι έτοιμη και η διαδικασία για την αναγνώριση και των σχισματικών του Μαυροβουνίου.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον εκβιασμό απέναντι στην Εκκλησία της Ελλάδος, τον οποίο είχε αναφέρει χωρίς να το συνειδητοποιεί ο Δημητριάδος Ιγνάτιος στην Ιεραρχία της 12ης Οκτωβρίου 2019 που αποφάσισε την αναγνώριση της ουκρανικής Εκκλησίας.

Είχε πει τότε ο κ. Ιγνάτιος:

“Σ’ αυτό το σημείο να υπενθυμίσω ότι οι αδελφοί μας, το μέρος του Σώματός μας το ονομαζόμενο των «Νέων Χωρών», μετείχαν, με την έγκρισή μας, στην περίφημη Σύναξη στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί παρουσιάστηκε στους αδελφούς μας όλη η διαδικασία, όπως ακριβώς συντελέστηκε. Ορθώς την απεδέχθησαν. Ποτέ δεν θα πρέπει να εμπλακούμε σε σύγκρουση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο για το ουκρανικό ζήτημα, διότι αυτό θα είχε συνέπεια τον δικό μας διχασμό, την δική μας μετά προβληματική σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Γιατί να κάνουμε κάτι τέτοιο;”

Δηλαδή, δεν θα πρέπει να αντιπαρατεθούμε με το Πατριαρχείο για το ουκρανικό γιατί αυτό θα σημάνει και την απώλεια των “Νέων Χωρών”.

Δείτε το δημοσίευμα του oukraniko με βάση το οποίο η Εκκλησία της Ελλάδος έχει συμφωνήσει για τη «Μακεδονική Εκκλησία»

Θλίψη και μόνο θλίψη προκαλούν οι ενέργειες του κ. Βαρθολομαίου.

Το ανακοινωθέν του Φαναρίου για τη συνάντηση με τους Σκοπιανούς.

«Σήμερον, 13ην Ιανουαρίου 2020, η Α.Θ.Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, εδέχθη, κατόπιν αιτήσεως αυτού,τον Εξοχ. κ. Oliver Spasovski, Πρωθυπουργόν της Δημοκρατίας Βορείου Μακεδονίας, συνοδευόμενον υπό του προκατόχου αυτού Εξοχ. κ. Zoran Zaev και των συνεργατών αυτών κ. Dane Talevski και κ. Dejan Sotirovski.

Σκοπός της επισκέψεως ήτο η θεώρησις του εκκλησιαστικού προβλήματος της χώρας αυτών. Κατά την συζήτησιν ετέθησαν επί τάπητος αι προηγηθείσαι επί του θέματος φάσεις, εν αίς και η βούλησις της επαναφοράς της εκείσε Εκκλησίας εις την κανονικότητα υπό το όνομα της Αρχιεπισκοπής Αχριδών, κατόπιν και της υποβληθείσης εν καιρώ εις την Μητέρα Εκκλησίαν εκκλήτου προσφυγής.

Προς τούτο απεφασίσθη να προσκληθούν εις την έδραν του Οικουμενικού Πατριαρχείου αντιπροσωπείαι της Εκκλησίας της Σερβίας και της εν τη χώρα αυτών Εκκλησίας, προς διαβούλευσιν και προσπάθειαν εξευρέσεως κοινώς αποδεκτής λύσεως.

Η ατμόσφαιρα των συνομιλιών ήτο θερμή και ειλικρινής, μετά δε ταύτας οι υψηλοί επισκέπται παρεκάθησαν εις την Πατριαρχικήν τράπεζαν και εν συνεχεία ανεχώρησαν επιστρέφοντες εις τα ίδια.

Ο κ. Πρωθυπουργός και οι συν αυτώ εξέφρασαν τον σεβασμόν και την εμπιστοσύνην των προς την Μητέρα Εκκλησίαν, της οποίας έλαβον την ευλογίαν προς άπαντα τον εκείσε κλήρον και λαόν.

Περί τον Οικουμενικόν Πατριάρχην κατά την συζήτησιν περευρέθησαν και συνέβαλον εις αυτήν οι Σεβ. Μητροπολίται Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, Σηλυβρίας κ. Μάξιμος, Αδριανουπόλεως κ. Αμφιλόχιος, οι Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Ιωακείμ και Διάκονος Γρηγόριος, Αρχιγραμματεύς και Υπογραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, αντιστοίχως, ως και ο Εντιμολ. κ. Κωνσταντίνος Δεληκωσταντής, Άρχων Διδάσκαλος του Γένους και Διευθυντής του Α΄Πατριαρχικού Γραφείου.

Εκ της Αρχιγραμματείας
της Αγίας και Ιεράς Συνόδου»



ΠΗΓΗ

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΝ ΚΙΝΔΥΝῼ (ΜΕΡΟΣ 2)

Ὑπὸ κ. Κ. Καλλέργη, Γ. Βλαστοῦ καὶ Ἀ. Κουρμούλη

(ΜΕΡΟΣ 2)

(Μέρος 1 πατήστε ΕΔΩ)


1.Τὸ Μητροπολιτικὸ σύστημα διοικήσεως ἔσωσε καὶ στήριξε τὴν Κρήτη στὴ δύσκολη ἐποχὴ τῆς Ἀραβοκρατίας 827-961 μ.Χ. καθώς καὶ στὴν ἐποχὴ τῆς Ἑνετοκρατίας 1204-1669 μ.Χ. Ἡ Κρήτη, γιὰ ἑξακόσια χρόνια, παρέμεινε ἔξω ἀπὸ τὴ διοίκηση τοῦ Βυζαντινοῦ αὐτοκράτορα καὶ κατὰ συνέπεια ἔξω ἀπὸ τὴν ἄμεση διοίκηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη.

Τὴν Ἑλληνικὴ συνείδηση καὶ τὴν ὀρθόδοξη πίστη στήριξαν, κατὰ τρόπο ἀξιοθαύμαστο, τὰ Μοναστήρια καὶ οἱ ἐνορίες. Γιὰ πολλὲς καὶ μεγάλες περιόδους, ἰδίως οἱ Ἑνετοὶ ἀπαγόρευαν νὰ χειροτονοῦνται Ἐπίσκοποι Ὀρθόδοξοι. Τὴν ἀποστολικὴ διαδοχὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης διέσωσαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ μοναχοί, ποὺ μετέβαιναν διὰ τῶν Κυθήρων στὴν Πελοπόννησο, γιὰ νὰ πάρουν τὴν ἱερωσύνη.

Οἱ Κρητικοὶ ἔμεναν ἀφοσιωμένοι στὴν καρδιά τους στὴν Κων/πολη, ὅσο ὑπῆρχε ἐκεῖ ὁ αὐτοκράτορας καὶ φυσικὰ ὁ Πατριάρχης.

Ἡ ἐμμονὴ τῶν Κρητικῶν νὰ μὴ δέχονται μέχρι σήμερα ποιμένες Ἐπισκόπους, μὴ Κρητικούς, δὲν εἶναι ἀρρωστημένος ἐθνικισμὸς ἢ τοπικισμός. Εἶναι ἀνησυχία καὶ δυσπιστία νὰ ἐμπιστευθοῦν τὴν διαφύλαξη τῆς Ἑλληνικῆς τους συνείδησης καὶ τῆς ὀρθοδοξίας τους σ’ ἄλλους Ἕλληνες ἐκτός τῆς Κρήτης.

Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ ἀνδρεία καὶ ὁ βαρὺς πατριωτισμός τους. Ἔτσι ἐπιμένουν νὰ μὴ διαταραχθεῖ τὸ ἰσχῦον καθεστὼς τοῦ Μητροπολιτικοῦ συστήματος διοικήσεως.

2.Ὁ σεβασμὸς τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα πρὸς τὴν Κρήτη, ἔφερε, ὡς καρπό, τὸν καταστατικὸ χάρτη ν. 4149/1961. Ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἔζησε μέσα σὲ ἕνα καμμένο Πατριαρχικὸ Μέγαρο, χωρὶς βίλλες στὸ Βόσπορο καὶ χωρὶς θαλαμηγό.

Γιατί ἡ Πατριαρχικὴ Σύνοδος τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, δὲν διανοήθηκε νὰ διοικήσει τὰ Σταυροπηγιακὰ Μοναστήρια τῆς Κρήτης οὔτε νὰ σφετεριστεῖ τὴν περιουσία; Διότι σεβόταν τὴν Κρήτη καὶ δὲν τὸν ἐνδιέφεραν τὰ λεφτά!

Γιατί ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δὲν σέβεται τοὺς Προκατόχους του Πατριάρχες, μιᾶς μεγάλης περιόδου;

Γιατί τόση εὐαισθησία τοῦ Πατριάρχη στὰ οἰκονομικά, σὲ μία περίοδο οἰκονομικῶν δεινῶν καὶ κρίσεως στὴν Ἑλλάδα, πού δὲν ἔχει προηγούμενο στὴ σύγχρονη ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ;

Γιατί μένει ἀνάλγητος στὶς αὐτοκτονίες καὶ στὴν ἀπόγνωση τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν;

Γιατί σιωπᾶ στὸ γεγονὸς τώρα καὶ δέκα χρόνια, πού διεφθαρμένοι πολιτικοὶ ἄλλαξαν τὴν χριστιανικὴ νομοθεσία τῆς χώρας; Γιατί σιωπᾶ στὸ παγκόσμιο κῦμα τῆς θεσμοθέτησης τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τὸ ἔσχατο τῶν κακῶν τῆς ἀνθρώπινης κατάπτωσης;
Γιατί τὰ παιδιὰ μας διδάσκονται τὶς πλάνες τῶν δαιμόνων στὰ σχολεῖα καὶ δὲν τὸν ἀκούσαμε μία φορά, νὰ ἀρθρώσει δημόσια, μία διαμαρτυρία, γιὰ αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα κατὰ τῆς Ὀρθόδοξης χριστιανικῆς συνείδησης τῆς νεολαίας, ὅταν συναντᾶ τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ Πρωθυπουργούς μας;

Γιατί ξέχασε ὅτι εἶναι πρῶτα Πατριάρχης τοῦ Γένους καὶ μετὰ ὁ,τιδήποτε ἄλλο ἀκόμη καὶ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης;

Γιατί παραβιάζει τὸν καταστατικὸ νόμο τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς 4149/1961, ὁ ὁποῖος οὐδαμοῦ προβλέπει ὕπαρξη Ἐπισκόπων βοηθῶν γιὰ τὰ Σταυροπήγια;

Πῶς θέλει νὰ τὸν σέβονται οἱ πάντες, καὶ Αὐτὸς δὲν σέβεται, ὅσα πρέπει. Δὲν σέβεται οὔτε τὴν ἱστορία τοῦ θεσμοῦ, οὔτε τὶς ὑπογραφὲς τῶν Προκατόχων Του, ἀλλὰ ζεῖ μὲ τὴν ψευδαίσθηση, ὅτι ζεῖ στὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰουστινιανοῦ τὸν 6ο αἰώνα, πού ὁ Βυζαντινὸς αὐτοκράτορας ἐξουσίαζε, σχεδὸν τὰ ¾ τῶν παρακτίων χωρῶν τῆς Μεσογείου; Δὲν τὸν προβληματίζει ὅτι δὲν ἔχει καντηλανάφτες στοὺς ναοὺς τῆς Κων/πολης; Γιατί μᾶς ὑπενθυμίζει συμπεριφορὰ δικτατόρων; Δὲν σέβεται τὸ Συνοδικὸ θεσμὸ παρὰ μόνο στοὺς τύπους.

Δυστυχῶς αὐτὸ ποὺ δὲν πέτυχε ὁ Τσίπρας στὴν Ἐκκλησιαστικὴ περιουσία, ἐπιχειρεῖ νὰ πράξει στὴν Κρήτη ὁ Πατριάρχης στὰ Σταυροπήγια, ἐκμεταλλευόμενος τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν ἀφοσίωση τῆς κρητικῆς ἱεραρχίας στὸ θεσμό. Ἡ καταγραφὴ τῆς περιουσίας ἔγινε, γιὰ νὰ μὴ τὴν ὑφαρπάξει ὁ Τσίπρας, ὄχι γιὰ νὰ ἀνοίξει ἡ ὄρεξη ἁρπαγῆς ἀπὸ τὸν Πατριάρχη. Πρὸς τί ἡ δειλία τῆς κρητικῆς ἱεραρχίας, δειλία ποὺ εἶναι ἀνάρμοστη στὴν ἀνδρεία τῶν προγόνων μας, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν; Δίνεται ἡ ἐντύπωση, ὅτι εἴμαστε ναρκωμένοι γιὰ ἐγχείρηση. Ἡ νάρκη πηγάζει ἄλλοτε ἀπὸ τὸν ἀρρωστημένο σεβασμό, ἄλλοτε ἀπὸ τὴν δίψα τῆς Πρωτοκαθεδρίας καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τὴν δειλία, ποὺ κατεῖχε τοὺς μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ πρὸ τῆς Ἀναστάσεως. Ἐξέλιπε τὸ ἡρωικὸ πνεῦμα τῆς θυσίας, γι’ αὐτὸ καὶ τὰ χάλια τοῦ σημερινοῦ Ἑλληνισμοῦ, πολιτικά, οἰκονομικὰ καὶ ἐκκλησιαστικά.

Ἀκούσαμε τὰ ἀνόητα, ὅτι οἱ βοηθοὶ Ἐπίσκοποι θὰ εἶναι μόνο γιὰ τὰ Σταυροπήγια. Μία ὅμως ἁπλὴ ἀνάγνωση τοῦ ἄρθρου 89 τοῦ καταστατικοῦ Νόμου 4149/1961, ἀναντίρρητα καὶ ξεκάθαρα, δὲν τὸ ἐπιτρέπει καὶ μάλιστα σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ ἄρθρο 41.

Γιατί τόση μανία δόξας καὶ φιλαρχίας ἀποτυχόντων νὰ αἰσθανθοῦν πνευματικὴ πληρότητα, δύο καλογέρων-ἡγουμένων;

Τί τοὺς διδάξατε, ἅγιε Κρήτης;

Γιατί ἀνέχτηκε τόσο ὁ ἅγιος Κρήτης, ὅσο καὶ ὁ ἅγιος Κυδωνίας νὰ ἀνακοινώσει δημόσια ὁ Πατριάρχης στὴν χειροτονία τοῦ Βερυκάκη, ὅτι τὸν διορίζει ἐπόπτη στὴν γυναικεία ἀδελφότητα τῆς Χρυσοπηγῆς; Μὲ ποιὰ δικαιολογία; Μήπως γιὰ τὸ γῆρας καὶ τὴν σύνεσή του; Ὁ ἅγιος Κυδωνίας φημίζεται καὶ γιὰ τὸ σεμνὸ ἦθος του καὶ τὴ σωφροσύνη καὶ ἡ μεγαλύτερη ἡλικία τοῦ ἀποτελεῖ ἀσφάλεια ἐπιτήρησης τῶν μοναζουσῶν.

Κάποιοι εἶπαν, ὅτι πίσω κρύβονται οἱ καλόγριες τῆς Χρυσοπηγῆς. Δὲν τοὺς ὠφέλησε φαίνεται καθόλου πνευματικὰ ἡ ἔκδοση «Βίοι καὶ Λόγοι τοῦ Ἁγ. Πορφυρίου», παρὰ μόνο οἰκονομικά, γιὰ πολλὲς ἑκατοντάδες χιλιάδες εὐρώ.

Κάποιοι εἶπαν ὅτι γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἐνέργειά του ὁ Πατριάρχης ὑπενθύμισε ὅτι εἶναι παρόμοια, μὲ τὸ καθεστὼς διοικήσεως τῆς Ἱ. Μ. Βλατάδων Θεσ/κης καὶ Ἁγ. Ἀναστασίας Φαρμακολύτριας στὴν Χαλκιδική.
Μία ἁπλὴ ἀνάγνωση ὅμως, σὲ ἀντιπαραβολή, τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ καταστ. χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος παρ. 8 σὲ σχέση μὲ τὸ ἄρθρο 89 παρ. 2 τοῦ Νόμου διοικ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, φαίνεται ξεκάθαρα ἡ παρανομία τοῦ Πατριάρχη.

α. Τὸ μὲν ἄρθ. 39 τοῦ Νόμου 590/77 τοῦ καταστ. χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, παρ. 8 διαλαμβάνει: «Ἐξαιροῦνται τῆς ἐποπτείας τοῦ ἐπιχωρίου Ἀρχιερέως αἱ Πατριαρχικαὶ καὶ Σταυροπηγιακαὶ Μοναὶ Βλατάδων ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Ἁγ. Ἀναστασίας Φαρμακολυτρίας ἐν Χαλκιδικῇ, αἵτινες ἀνήκουσαι εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μετὰ πάσης τῆς κινητῆς καὶ ἀκινήτου αὐτῶν περιουσίας, τελοῦν ὑπὸ τὴν ἄμεσον αὐτοῦ πνευματικὴν κυριαρχίαν καὶ διοίκησιν, διεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἀνέκαθεν ἰσχύοντος Πατριαρχικοῦ καθεστῶτος, μνημονευομένου ἐν αὐταῖς κατὰ τὴν κανονικὴν τάξιν τοῦ ὀνόματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου.»

β. Ἀφ’ ἑτέρου τὸ ἄρθρον 89 τοῦ καταστατικοῦ χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης Ν. 4149/1961 παράγρ. 2 διαλαμβάνει: «Διατηροῦνται ἀπαραμείωτα τὰ κανονικὰ δικαιώματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐπὶ τῶν ἐν Κρήτῃ Ἱερῶν Πατριαρχικῶν καὶ Σταυροπηγιακῶν Μονῶν, μνημονευομένου ἐν αὐταῖς τοῦ ὀνόματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, καὶ ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συν­όδου Κρήτης διὰ τοῦ προέδρου αὐτῆς ἀνακοινουμένης πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην τῆς ἐκλογῆς τῶν νέων ἡγουμενοσυμβουλίων αὐτῶν. Ἀλλ’ ἡ διοίκησις τῶν Μονῶν καὶ ἡ ἐν γένει διαχείρισις καὶ ὁ ὑπ’αὐτῶν ἔλεγχος ὑπάγονται ὑπὸ τὴν ἄμεσον δικαιοδοσίαν τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, ἐφαρμοζούσης καὶ ἐπὶ τῶν Μονῶν τούτων τὰς ἰσχυούσας διὰ τὰς λοιπάς ἐν Κρήτῃ Μονὰς διατάξεις. Ἡ διάλυσις ὅμως τυχὸν ἢ ἡ συγχώνευσις Πατριαρχικῆς τινὸς Σταυροπηγιακῆς Μονῆς διενεργεῖται πάντοτε μετὰ προηγουμένην συνεννόησιν μὲ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον».

γ. Ξεκάθαρο εἶναι καὶ τὸ ἄρθ. 4 τῆς σύμβασης 14ης Ὀκτ. 1900 Κρητικῆς Πολιτείας-Πατριαρχείου: «Αἱ ἐν τῇ Νήσῳ Κρήτης Ἱ. Πατριαρχικαὶ καὶ Σταυροπηγιακαὶ Μοναὶ διατηρῶσι τὴν Σταυροπηγιακὴν αὐτῶν ἀξίαν, μνημονεύουσαι ἐν αὐταῖς τοῦ πατριαρχικοῦ ὀνόματος (σημ. γράφ. Ὄχι διοικοῦντος)»

Ὁ Πατριάρχης ὅμως αὐθαιρετεῖ, ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τοὺς ὀλίγους κακοὺς συμβούλους του Ἀρχιερεῖς, καθὼς τὸ περασμένο θέρος δήλωσε ἐπιφανὴς Ἱεράρχης, ἑλληνομαθής τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας, ὁ Μαυροβουνίου Ἀμφιλόχιος. Οἱ εἰρημένοι, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦνται γιὰ πολλά, ἐκμεταλλεύονται τὸ γῆρας τοῦ Πατριάρχη, καὶ ὁδηγοῦν στὸ χάος τὴν Ἐκκλησία.

Ἡ Ἱ. Σύνοδος τοῦ Φαναρίου ἁπλῶς ἐπικυρώνει τὶς εἰσηγήσεις τοῦ Πατριάρχη, χωρὶς δικαίωμα γνώμης καὶ ἀρνητικῆς ψήφου, πάντοτε «ὁμοφώνως»!

Ἡ διοικητικὴ αὐτὴ μονοκρατορία τοῦ ἑνὸς δὲν ἔχει προηγούμενο στὴν ἱστορία τοῦ θεσμοῦ. Τὸ ὁμολογοῦν οἱ ἐπαΐοντες.

Ποιοὶ ὅμως εὐθύνονται γιὰ αὐτὸ τὸ κατάντημα διοικήσεως; Ἀσφαλῶς οἱ ἑκάστοτε Συνοδικοὶ Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔξω ἀπὸ τὴν αἴθουσα συνεδριῶν ὀνειδίζουν, -τὸ ξέρουν καὶ οἱ πέτρες-, μέσα ὅμως στὴν αἴθουσα συν­εδριῶν, στεροῦνται πνευματικῆς ἀνδρείας νὰ συμμορφώσουν τὸν πλανηθέντα ἀπὸ τὸν ἐγωϊσμὸ του Πατριάρχη.
Γιὰ τὴν σχέση τοῦ Πατριάρχη καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης θὰ ἀρκεστοῦμε νὰ ἀναφέρουμε δύο περιστατικά, ποὺ βεβαιώνουν τὰ λεγόμενά μας.
α) Τὰ αὐστηρὰ ἱεροκανονικὰ κριτήρια τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, χάριν τῶν ὁποίων, τὰ μέλη της, δὲν θυμόμαστε νὰ ἔχουν μέχρι σήμερα σκανδαλίσει τὴν κοινὴ γνώμη τῆς Κρήτης, ἀπέρριψαν πρὸ πενταετίας περίπου, πρόσωπο Ἀρχιμανδρίτη, ποὺ ἀπασχόλησε καὶ τὸν τοπικὸ ἡμερήσιο τύπο, προκειμένου νὰ ἐκλεγεῖ βοηθὸς Ἐπίσκοπος. Ἡ ἀπόρριψη ἔγινε μὲ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν μελῶν τῆς Συνόδου.

Ὅμως δυστυχῶς ἡ γνώμη τῆς πλειοψηφίας, ὑγιὴς ἀπόλυτα, γιὰ τὴν αὐστηρότητα, ἀγνοήθηκε καὶ στὴ συνέχεια ἡ Πατριαρχικὴ Σύνοδος, στὴν ὁποία μετεῖχαν καὶ δύο μέλη τῆς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου, τὸν ἐξέλεξε βοηθὸ τοῦ Πατριάρχη καὶ συνέβη τὸ παράδοξο, τὸν βοηθὸ τοῦ Πατριάρχη νὰ χειροτονήσει στὸ Ἡράκλειο ὁ ἅγιος Κρήτης, χωρὶς τὴν συμμετοχὴ τῶν μελῶν τῆς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου, πλὴν δύο, ἑνὸς ἀποθανόντος καὶ ἑνὸς φίλου τοῦ ἐπιζῶντος. Τὸ βίντεο χειροτονίας ποὺ εἶναι ἀναρτημένο στὸ διαδίκτυο βεβαιώνει τὸ ἀληθὲς τῶν γραφομένων μας.

Τὸ αὐτὸ πρόσωπο κατὰ τὴν παροῦσα περίοδο τοῦ ἔτους 2019, μὲ συμμετοχὴ πάλι στὴν Πατριαρχικὴ Σύνοδο δύο μελῶν τῆς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου, ἐξελέγη Πρωθιεράρχης κάπου στὴν ὑφήλιο.

Ἔτσι γεννιέται τὸ ἐρώτημα, ἀβίαστα, πάλι ἀπὸ τὰ ἀναρτηθέντα στὸ διαδίκτυο: πῶς τὸν ψήφισαν, γιὰ προαγωγή, σὲ τόσο μεγάλη εὐθύνη, οἱ ἐκ Κρήτης Ἱεράρχες στὸ Φανάρι, ὅταν τὸν ἀπέρριψαν, ὡς μὴ κατάλληλο γιὰ βοηθὸ Ἐπίσκοπο; Ποιὸς ἐκβίασε τὴν συνείδησή τους; Ὁ Πατριάρχης; Ὁ φόβος νὰ ἐκφράσουν ἐλεύθερα τὴν ψῆφο τους, ἀντίθετα μὲ τὴν βούληση τοῦ Πατριάρχη; Τὰ κριτήρια ἀξιολογήσεως τῶν προσόντων ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ ἐκ τοῦ ἀναρτηθέντος στὸ διαδίκτυο βίντεο, ἦταν χαλαρώτερα στὴν Φαναριώτικη Σύνοδο, ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ αὐστηρά, τῆς Ἐπαρχιακῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Κρήτης; Ἆραγε δὲν σκέπτονται οἱ Ἱεράρχες Συνοδικοὶ τὴν ἀπολογία τους στὸ φοβερὸ βῆμα τοῦ Χριστοῦ;

Νὰ λοιπὸν ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ ποιὰ εἶναι: ὁ αὐταρχισμὸς τοῦ Πατριάρχη καὶ ἡ δειλία νὰ ἀντισταθοῦν οἱ Συνοδικοὶ στὶς προτιμήσεις τοῦ Πατριάρχη, οἱ ὁποῖες δὲν εἶναι πάντοτε καὶ οἱ καλύτερες.

β) Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς συνέβη, χωρὶς ἀναλογία τῶν κριτηρίων ἀπορρίψεως ἐκλογῆς βοηθοῦ, πρὶν λίγο καιρό, πάλι ἀπὸ τὴν Ἐπαρχιακὴ Ἱ. Σύνοδο. Ἡ Ἱ. Ἐπαρχιακὴ Σύνοδος γιὰ λόγους ποὺ «οἶδεν αὕτη», ἀπέρριψε τὴν ὑποψηφιότητα στὴν θέση τοῦ βοηθοῦ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν ἐκλεγέντων ἀπὸ τὴν Πατριαρχικὴ Σύν­οδο. Αὐτὸς ὡς ἡγούμενος τοῦ Σταυροπηγίου στὴν πανήγυρη τοῦ Ὀκτωβρίου 2019, παρακάμπτοντας καὶ περιφρονώντας τὸν κυριάρχη Ἐπίσκοπο τῆς περιοχῆς καὶ περιφρονώντας τὸ ἄρθρο 89 τοῦ ν. 4149/1961, ὁ ἡγούμενος αὐτὸς κάλεσε νὰ προστεῖ τῆς πανηγύρεως τῆς Μονῆς, ἱεράρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου, παρεπιδημῶν; ἢ σκοπίμως μεταβὰς στὴν Κρήτη; ὡς γνώστης τῶν σχεδιαζομένων ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, ὡς μυστικοσύμβουλός του, ἀπὸ τὴν ἄλλη ἐσχατιὰ τῆς γῆς, χωρὶς νὰ αἰσθανθεῖ ὁ ἴδιος τὴν στοιχειώδη εὐαισθησία, ὅπως θὰ ἔπραττε ἱεράρχης στολισμένος μὲ τὴν ἁγία ταπείνωση, νὰ ζητήσει τὴν ἄδεια τοῦ πρεσβυτέρου, ὡς πρὸς τὴν ἡλικία καὶ κυρίως στὴν Ἀρχιερωσύνη, σεμνοῦ Ἀρχιερέα ἁγ. Κυδωνίας, τὸν ὁποῖο δυστυχῶς ὁ ἅγιος Κυδωνίας εἶχε πρόσφατα στὴν Πατριαρχικὴ Σύνοδο ψηφίσει στὴν σκανδαλώδη προαγωγή του, καὶ ἀνέλπιστα γιὰ τὴν ἀξία του.

Ἀπὸ ποῦ ἄντλησε τὸ θράσος ὁ ἱερουργήσας ἱεράρχης στὴν Σταυροπηγιακὴ Ἱ. Μονὴ τῆς Δυτικῆς Κρήτης;: πρῶτον ἀπὸ τὴν εὔνοια τοῦ Πατριάρχη καὶ τὴν γνώση τῶν σχεδίων Του γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ καθεστῶτος τῶν Σταυροπηγίων τῆς Κρήτης, ὡς σύμβουλός του, καὶ δεύτερον ἀπὸ τὴν πρόσκληση τοῦ ἡγουμένου τοῦ Σταυροπηγίου, ὁ ὁποῖος, ὅπως πληροφορηθήκαμε, εἶχε διαπράξει καὶ ἄλλη αὐθαιρεσία, σὲ συνεννόηση μὲ τὸν Πατριάρχη καὶ ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ τοπικοῦ ἱεράρχη, σχετικὰ μὲ χειροτονία ἀδελφοῦ τοῦ Σταυροπηγίου.

Αὐτὰ λοιπὸν φαίνεται, εἶναι τὰ αἰτιολογημένα αἴτια, ποὺ ἡ Ἱ. Ἐπαρχιακὴ Σύνοδος, καὶ ἄριστα πράττουσα, τὸν ἀπέρριψε σχεδὸν παμψηφεὶ (μία ψῆφο ἔλαβε) στὴν πρόσ­φατη ἐκλογὴ τοῦ βοηθοῦ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Εἰρηναίου. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὅμως χρησιμοποίησε τὴν πλάγια ὁδό, περιφρόνησε τὴν βούληση τῆς Συνόδου ποὺ προεδρεύει, καθὼς τὸ ἔπραξε καὶ τὸ 2015 στὴν πρώτη περίπτωση ποὺ ἀναφέραμε, γιὰ νὰ ἀναδείξει μὲ σκοτεινὸ καὶ ἀδιαφανῆ τρόπο Ἀρχιερέα, τὸν ἐκλεκτό Του, σὲ συνεννόηση μυστικὴ μὲ τὸν Πατριάρχη.
Ἆραγε δὲν σκέπτεται τί ἀπολογία θὰ δώσει μαζὶ μὲ τὸν αὐταρχικῶς ἐνεργοῦντα Πατριάρχη, στὸ βῆμα τοῦ Χριστοῦ, τώρα πού πλησιάζει τὸ τέλος ἀμφοτέρων;

Ἐμεῖς σάν ἁπλοί, ἀλλὰ θεοφοβούμενοι λαϊκοὶ Κρητικοί, δὲν θέλουμε νὰ τοὺς δοῦμε «ἐξ εὐωνύμων τοῦ Χριστοῦ», γι’ αὐτὸ τὰ γράφουμε, γιὰ νὰ μετανοήσουν ἐμπράκτως καὶ οἱ δύο. Ἔτσι μεταφράζεται σ’ αὐτοὺς ὁ δικός μας σεβασμός.

Εἶχε δίκιο λοιπὸν ἡ Ἱ. Ἐπαρχιακὴ Σύνοδος, καθὼς ἔπραξε, μὲ τὴν ψῆφο της, καὶ στὶς δύο περιπτώσεις.

Μᾶς λύπησε ὅμως ἡ στάση της ἀπέναντι στὸν παρανομοῦντα Πατριάρχη καὶ Ἀρχιεπίσκοπο Κρήτης, ποὺ ἀνέχτηκε καὶ συνέργησε, στὴν καταπάτηση τοῦ καταστατικοῦ χάρτη, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει τὴν δοξομανία τοῦ καλογέρου-ἡγουμένου πνευματικοῦ του τέκνου, ὅπως καὶ μᾶς λύπησε ἡ ψῆφος τῶν Κρητῶν Ἀρχιερέων στὴν Πατριαρχικὴ Σύνοδο, Νοέμβριο μήνα, στὴν ὁποία μόνο, ἕνας συμφωνοῦσε μὲ ὅσα ἔλαβαν χώρα στὶς Συν­οδικὲς συνεδριάσεις σὲ ἀμφότερες τὶς περιπτώσεις. Ἕνας τὸ 2015 καὶ ἕνας τὸ 2019, τὸ 2019 οἱ δύο ψήφισαν μὲ συνείδηση καταπατημένη.

Ἅγιοι Πατέρες παίζετε «ἐν οὐ παικτοῖς». «Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται».

Ἡ κακοδαιμονία κακῆς λειτουργίας τῆς Συνόδου τοῦ Φαναρίου, ἔχει ἐξέλθει ὡς εἴδηση στὰ πέρατα τῆς γής.

Διάσημοι πολιτικοὶ Ἕλληνες ἀναλυτὲς καὶ διεθνολόγοι φαίνεται ἀπὸ τὰ ἀδιάψευστα βίντεο στὸ διαδίκτυο, καὶ στὰ κρητικὰ ἀκόμα κανάλια καὶ ραδιοσταθμούς, κρούουν μὲ σεβασμὸ τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅτι ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Πατριάρχη καὶ ὁ τρόπος λειτουργίας τῆς Πατριαρχικῆς Συνόδου, ὁδηγοῦν στὴν καταστροφὴ τοῦ κύρους καὶ τοῦ γοήτρου τοῦ θρόνου, ὅπως καὶ τῆς οἰκουμενικότητας τοῦ Πατριαρχείου.

Ἔχουμε ἀκούσει πολλοὺς ἱεράρχες, κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς νὰ διερωτοῦνται, γιατί ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖ­ος πεισματικὰ ἀρνεῖται νὰ συγκαλέσει τὴν Ἱεραρχία τοῦ θρόνου, σὲ Σύνοδο Ἱεραρχίας, ὡς ἀνωτάτου ὀργάνου διοίκησης τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας σὲ μείζονα ζητήματα;

Γιατί δὲν τὸν προβληματίζει ἡ Συνοδικὴ λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς Ἱεραρχίας, πού στὶς μείζονες ἀποφάσεις μοιράζεται ὁλόκληρη ἡ Ἱεραρχία τὴν εὐθύνη; Στὶς ἐκλογὲς τῶν Ἀρχιερέων, στὰ θέματα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, τῆς σχέσης της μὲ τὴν Κυβέρνηση, στὰ πανορθόδοξα καὶ διαχριστιανικὰ θέματα.

Ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος σέβεται τὴν βούληση καὶ τὴν ψῆφο τῶν Ἀρχιερέων, τὰ πράγματα ἐξελίσσονται πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἔθνους. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ὅταν βιάζει τὸ ἱεραρχικὸ Συνοδικὸ Σῶμα γίνονται μεγάλα λάθη, πνευματικὰ καὶ ἐθνικά. Δὲν σκέπτεται τὸ γῆρας του καὶ ἐπικείμενη ἀπολογία του;

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης λοιπόν, ρωτᾶμε μὲ εὐλάβεια, γιατί πεισματικὰ ἀρνεῖται νὰ λειτουργήσει στὸ Φανάρι τὸ Συνοδικὸ σύστημα τῆς Ἱεραρχίας;

Τί θὰ πεῖ Σύναξη Ἀρχιερέων; Μήπως πρόκειται γιὰ Σύν­αξη καλογέρων, ὑπὸ τὸν ἡγούμενο ἑνὸς Μοναστηριοῦ; Μόνο γιὰ συζήτηση καὶ γιὰ καφέ;

Γιατί λοιπὸν νὰ μὴ συγκαλεῖται ἡ Ἱεραρχία τοῦ θρόνου, γιὰ ἐκλογὲς Ἀρχιερέων τοῦ θρόνου, γιὰ ἐκλογὲς Ἀρχιεπισκόπων; Γιὰ μείζοντα διεκκλησιαστικὰ παν­ορθόδοξα ζητήματα, γιὰ διαχριστιανικὲς σχέσεις; κ.λπ.

Εἶναι ὑπόθεση μόνο τοῦ Πατριάρχη καὶ μιᾶς μικρῆς ὁμάδας μυστικοσυμβούλων του, τὰ μείζονα θέματα, ὅπως εἶναι ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία καὶ ἡ ἐκλογὴ πρόσ­φατα τριῶν Ἀρχιεπισκόπων;

Εἶναι μήπως κόμμα τοῦ Πατριάρχη τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἐκκλησία Του;

Γιατί τὸ ἐπιτρέπουν οἱ Ἀρχιερεῖς τοῦ θρόνου; Γιατί τόση πνευματικὴ ἀνανδρία;

Γιατί συνεργοῦν μὲ τὴν ἀδιαφορία τους στὴν καταστροφὴ τῆς οἰκουμενικότητας τοῦ θρόνου;

Τί διαφέρει ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Πατριάρχη ἀπὸ ἐκείνη τοῦ Πάπα τῆς Ρώμης; Τολμοῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ὁ τρόπος, ποὺ ἀποφασίζει ὁ Πάπας, εἶναι σοβαρότερος τοῦ τρόπου, ποὺ ἀποφασίζει ὁ Πατριάρχης. Ὁ Πάπας, πρὶν ἀποφανθεῖ ex cathedra, συμβουλεύεται τὴν παπικὴ curia. Ὑποθέτουμε ὅτι δὲν ἐκβιάζει τὴν curia γιὰ τεχνητὴ ὁμοφωνία.

Τὸ πῶς διοικεῖ ὁ Πατριάρχης καὶ πῶς συμπεριφέρεται στοὺς Συνοδικούς, ὅταν ἔχουν διαφορετικὴ γνώμη, γνωρίζουμε ἀπὸ ποικίλες πηγές.

Ἡ συγκρότηση τῆς Πατριαρχικῆς Συνόδου γίνεται αὐθαίρετα, καθὼς βούλεται ὁ Πατριάρχης.

Σήμερα τὸ Πατριαρχεῖο δὲν συγκροτεῖ τὴν Πατριαρχικὴ Σύνοδο, σύμφωνα μὲ τὸ συνταγμάτιο τῆς σειρᾶς. Ἡ παλαιὰ σειρὰ ἔχει ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὴν αὐθαίρετη ἐπιλογὴ τῶν Συνοδικῶν μελῶν. Γιατί ἀπαιτεῖ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος νὰ τηρεῖται ἡ σειρὰ καὶ οἱ σχετικοὶ τόμοι στὴν σύνθεση τῆς Ἱ. Συνόδου;

Ἡ πικρία τῶν εὐσυνειδήτων Συνοδικῶν Ἀρχιερέων, εἶναι ἔκδηλη ἐκτός τῆς αἴθουσας τῶν Συνεδριῶν.

Δὲν ἀνησυχοῦμε, ὅμως Παναγιώτατε, μόνο γιὰ τὰ «καθ’ ἡμᾶς». Ἀνησυχοῦμε καὶ γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς παγκόσμιας Ὀρθοδοξίας. Εἴμαστε γνῶστες τῆς ἱστορίας καὶ τῆς προσ­φορᾶς τοῦ Βυζαντίνου, στὸν ἐκχριστιανισμὸ τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης.

Ἂς ὑποθέσουμε ὅτι εἶναι οἱ ἱστορικὲς ἐξελίξεις, ὅπως τὶς ἰσχυρίζεσαι, στὸν ἐκχριστιανισμὸ τῆς Ρωσίας. Ἐμεῖς ἀμφισβητοῦμε τὰ ὅσα λές, γιὰ σιγγίλια καὶ ἔγραφα, γιὰ τὴν διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας. Πολλοί, ἀρκετὰ πολλοί, ξέρουν γράμματα καὶ ἱστορία.

Τὸ Πατριαρχεῖο κατὰ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἱστορικοὺς φρόντιζε πάντα γιὰ μία ἑνιαία διοίκηση αὐτῆς τῆς Μεγάλης χώρας.

Ἕνας λαὸς εἶναι καὶ ἡ Μικρὰ Ρωσία (Οὐκρανία) μαζὶ μὲ τὸν λαὸ τῆς Μεγάλης Ρωσίας.

Θυγατέρα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἶναι ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, Μικρῆς καὶ Μεγάλης.

Γιατί ἀδιαφορεῖς γι’ αὐτὲς τὶς δύο ὑποτιθέμενες γιὰ σένα διαφορετικὲς θυγατέρες; Σὲ ἐνδιαφέρει ἡ μία θυγατέρα καὶ τὴν ἄλλη θυγατέρα τὴν ἔκαμες «ξώπαιδο»;

Οἱ πολιτικοὶ δημιούργησαν τὸν χωρισμό, ἆραγε δὲν τὸν βλέπεις; Μία γλώσσα μιλοῦν. Σήμερα ἡ Ρωσία τοῦ Πούτιν δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν νοοτροπία καὶ τὶς ἐπιδιώξεις τῶν Μαρξιστῶν. Γιατί μπαίνεις στὸ παιχνίδι τοῦ νέου ψυχροῦ πολέμου τῶν ὑπερδυνάμεων; Γιατί προτιμᾶς τὴν εὔνοια τῶν αἱρετικῶν ἀπὸ τὴν εὔνοια τῶν Ὀρθοδόξων; Γιατί; Γιατί;

Ἆραγε ἀκόμη δὲν κατάλαβες τὸ λάθος Σου; Ἔχεις τόσο ἐγωϊσμὸ, γιὰ νὰ τὸ διορθώσεις μὲ συνεννόηση; Γιατί φέρεσαι σὰν Ἰουδαῖος «ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ…» γιὰ τὴν ὑποτιθέμενη Ρωσικὴ πονηρία; «Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακὸν» (Παῦλος).

Οἱ σύμβουλοί Σου εἶναι ἂν μὴ τί ἄλλο, ἀκατάλληλοι.

Διῶξε τους, καὶ συμβουλεύσου, ὁλόκληρη τὴν Ἱεραρχία τοῦ θρόνου. Γιατί ἔχεις «μερικὲς φιλίες» καὶ στερεῖ­σαι «τὴν καθολικὴ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ»; Οἱ ἅγιοί μας λένε, ὅτι «ὁ ἐγωϊσμὸς εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀνοησία».

Ἂς ἐπιστρέψουμε ὅμως στὰ καθ’ ἡμᾶς.

Σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ Σταυροπήγια τῆς Κρήτης, ΑΡΚΑΔΙ τὸ λένε, τὸ ξέρει ὅλη ἡ οἰκουμένη, γιατί ἐκεῖ οἱ πρόγονοί μας, γυναῖκες καὶ παιδιὰ στὰ 1866 μ.Χ. αὐτοπυρπολήθηκαν ζωντανοί, γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν τιμὴ καὶ τὴν ἁγνεία τῆς κολυμβήθρας τοῦ βαπτίσματος, πέφτοντας στὰ χέρια τοῦ κατακτητοῦ, ἐνῷ ζητοῦσαν λευτεριά.

Οἱ ἄνδρες πολεμοῦσαν στὰ βουνά, μὲ βράκες τῆς Κρήτη, τρυπημένες ἀπὸ τὶς σφαῖρες τοῦ κατακτητοῦ. Βράκες τῆς ἀνδρείας καὶ τῆς τιμῆς. Αὐτοὺς τοὺς ἥρωες τῆς θυσίας καὶ τῆς ἐλευθερίας, κάποτε δημόσια ὀνείδισες «ξαβράκωτους ἐπαναστάτες».

Ντροπή, ντροπὴ γιὰ ἕνα Πατριάρχη τοῦ Γένους, διάδοχο τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ε΄.

Τοὺς ἄλλους, ὄντως «ξεβράκωτους» καὶ ἀδιάντροπους, ποὺ παρελαύνουν στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας καὶ Θεσσαλονίκης, κακὸ ποὺ ὀνειδίζει σὲ κάθε ἐπιστολή του ὁ Ἀπ. Παῦλος, ὥστε δὲν Σὲ ἀκούσαμε νὰ ἀποδοκιμάσεις, γιὰ νὰ μὴ δυσαρεστήσεις, τὴν Ν. Τάξιν πραγμάτων, ποὺ τὸ καθιερώνει παγκοσμίως, σὲ συνεργασία μὲ ἀναξίους πολιτικούς, ξένους της ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Κλαῖμε γιὰ τὸ ἦθος τῆς Ἑλλάδας, ποὺ χάθηκε καὶ γιὰ τὸν ξεπεσμὸ τῆς Ἑλλάδας ποὺ ἀνέτειλε. Ποῦ εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ «Πρώτου» τῆς Ὀρθοδοξίας;

Λυπηθήκαμε, ὅταν πῆγες στὴν Τρίπολη τῆς Πελοποννήσου γιὰ νὰ ἀνακηρυχθεῖς διδάκτωρ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ δὲν εἶχες τὸ θάρρος καὶ τὴν εὐαισθησία νὰ διαβάσεις ἕνα Τρισάγιο στὸν ἥρωα τῆς Ἐλευθερίας Γέρο τοῦ Μωριᾶ, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Ἐμεῖς ξέραμε ἀπὸ τὴν ἱστορία, ὅτι ὁ Μεγάλος πρόγονός μας «Ἐλευθέριος Βενιζέλος», ὅταν ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ τῶν ὀστῶν τοῦ ἥρωα τοῦ Γέρου τοῦ Μωριᾶ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, συνώδευσε τὰ ὀστᾶ ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, μέχρι τὴν Τρίπολη, ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδας, γιὰ νὰ τὰ τοποθετήσει ἐκεῖ στὸ ἡρῷον ποὺ ἀναπαύεται μέχρι σήμερα, γιατί καὶ αὐτὸς ἦταν ἐπαναστάτης στὸ Θέρισο τῆς Κρήτης. Καὶ ὅταν τὰ πυροβόλα τοῦ στόλου τῶν Μ. Δυνάμεων μὲ τὶς βολές τους, ἔσπασαν τὸν ἱστὸ τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας στὸ Φρικὰ τοῦ λιμένα τῶν Χανίων, Αὐτὸς μὲ τοὺς συμπολεμιστὲς τῆς ἐλευθερίας, ἅρπαξαν τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία, καὶ τὰ κορμιά τους, γίνανε ἱστός. Καὶ θαύμασαν οἱ καπετάνιοι τοῦ στόλου καὶ δὲν πυροβόλησαν καὶ ἀνάγκασαν τὸν Σουλτάνο νὰ ὑπογράψει αὐτονομία.

Τέτοιο σὲ θέλαμε, ὑμνητὴ καὶ ὄχι κατήγορο τῶν ἡρῴων τῆς ἐλευθερίας. Ἄξιο διάδοχο τοῦ Γρηγορίου Ε΄. Ἑνοποιὸ καὶ ὄχι διχαστικό τῆς Παγκόσμιας Ὀρθοδοξίας.

Ἄφησε τὸν συγχρωτισμό Σου, μὲ ξένους διπλωμάτες, ἐγκληματίες τῶν λαῶν, γιὰ τὸ φυσικὸ ἀέριο καὶ τὰ πετρέλαια. Σὲ σένα δὲν ἁρμόζει ἡ συναναστροφὴ μὲ τὸν Νέρωνα.

Τελειώνοντας τὶς καρδιακὲς αὐτὲς σκέψεις μας, ντόμπρες καὶ ἁλατισμένες ἀπὸ σύνεση, φρόνηση γεροντική, γιατί δὲν θέλαμε κάποιος νὰ μᾶς κατηγορήσει τὸ γνωστὸ ἀρχαιοελληνικὸ «Ἕλληνες ἀεὶ παῖδες καὶ Γέρων οὐδείς», ζητοῦμε τὴν πιστὴ τήρηση τοῦ καταστατικοῦ νόμου 4149/1961. Τὸ σεβασμὸ στὶς συμφωνίες. Τὸ σεβασμὸ στὸ Ἑλληνικὸ Κοινοβούλιο καὶ τὸ Σύνταγμα τῆς χώρας.

Γι’ αὐτὸ ἀξιοῦμε ἐμπράκτως νὰ πεῖτε αὐτὸ ποὺ λέτε σεῖς οἱ κληρικοὶ «εὐλόγησσον», «συγγνώμη» τὸ λέμε ἐμεῖς, γιατί ὁ Χριστὸς τὸ εἶπε γιὰ μᾶς ὅλους καὶ γιὰ τὶς δικές μας καὶ τὶς δικές Σου ἁμαρτίες, στὸ Γολγοθᾶ, κρεμασμένος στὸ Σταυρό, στὸν οὐράνιο Πατέρα, ὡς «βασιλεὺς τῆς δόξης».

Τὸ «εὐλόγησον» θὰ τὸ δοῦμε, μὲ τὴν ἄμεση παραίτηση τῶν δύο βοηθῶν Ἐπισκόπων ἀπὸ τὴν ἡγουμενία τῶν Σταυροπηγίων, Γουβερνέτου καὶ Ἁγ. Τριάδος.

Χρησιμοποίησέ τους ἀλλοῦ, ὅπου ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ στελέχη, ἐκτὸς Κρήτης, γιὰ νὰ τηρηθεῖ ὁ Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης. Ἡ μίτρα δὲν ἁρμόζει στοὺς ἡγουμένους Μοναστηριῶν, ποὺ πρέπει νὰ κοσμοῦνται μὲ τὴν ταπείνωση, παράδει­γμα γιὰ τοὺς Μοναχούς.

Ἐλπίζουμε νὰ μὴ μᾶς ἀπογοητεύσετε μὲ τὶς ἐξελίξεις, γιὰ νὰ μὴ ἀναγκαστοῦμε νὰ ἐπανέλθουμε.

Νά ’χουμε τὴν εὐχὴ ὅλων Σας.



ΠΗΓΗ

Ο "Επιφάνιος Κιέβου" μνημονεύτηκε στα Δίπτυχα κατά το συλλείτουργο του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου με τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ (Βίντεο)

Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Τριάδος Πειραιώς για την εορτή των Θεοφανίων της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, συλλειτουργούντος του οικείου Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ.

Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, στα Δίπτυχα, μνημονεύτηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και ο "Κιέβου Επιφάνιος". Ομοίως στην ανάγνωση των Διπτύχων από τον διάκονο του Αρχιεπισκόπου μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων μνημονεύτηκε στον κατάλογο των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και ο "Κιέβου Επιφάνιος".

ΒΙΝΤΕΟ

(https://www.youtube.com/watch?v=2jwHX2kPbwo)

ΠΗΓΗ

ΔΙΓΕΝΗΣ: «Αλιτήριοι και Παραβάτες της Ορθής Πίστεως και των Πατρικών Θεσμών … καθάρματα» (Προς τον Άνθιμο Αλεξανδρουπόλεως)

Άνθιμε Αλεξανδρουπόλεως. Δεν μπορώ να σε προσφωνήσω σεβασμιότατο. Δεν είσαι αντάξιος του υψηλού επισκοπικού αξιώματός σου

ΔΙΓΕΝΗΣ: «Αλιτήριοι και Παραβάτες της Ορθής Πίστεως και των Πατρικών Θεσμών … καθάρματα» (Προς τον Άνθιμο Αλεξανδρουπόλεως)

ΣΧΕΤΙΚΟ : ΕΔΩ (ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Κυριακό Κήρυγμα Σεβ. Μητροπολίτου κ.κ. ΑΝΘΙΜΟΥ της Κυριακής μετά τα Χριστούγεννα 29 Δεκεμβρίου 2019 https://agonasax.blogspot.com/2019/12/29-2019.html ).

ΔΙΓΕΝΗΣ: «Αλιτήριοι και Παραβάτες της Ορθής Πίστεως και των Πατρικών Θεσμών … καθάρματα» (Προς τον Άνθιμο Αλεξανδρουπόλεως)

Δεν τα λέει αυτά ο γράφων αλλά ένας Άγιος. Ένας στύλος της Ορθοδοξίας. Ένας άνθρωπος του Θεού, που ονειδίστηκε και υπέστη αυτό που θα λέγαμε σήμερα «buylling» δηλαδή εκφοβισμό, από άλλους επισκόπους. 

Σήμερα και αυτός ο εκφοβισμός καλά κρατεί.

Μια λυκοπαρέα, φίλαρχων, φιλόδοξων, ματαιόδοξων, κενόδοξων επισκόπων.

Καρικατούρες της νέας τάξης πραγμάτων.

Εχθροί του Χριστού. Απόστολοι του Αντιχρίστου.

Εσείς, οι δούλοι του οικουμενισμού και της παγκοσμιοποίησης, μασονοκινούμενοι υπηρέτες των μεγάλων αφεντικών, ισλαμολάγνοι, φοβισμένα τρωκτικά που ροκανίζετε τη συνείδηση του λαού, πλανάτε το φρόνημα των πιστών, προδίδετε την πίστη και το Άγιο Πνεύμα που σας χειροτόνησε αρχιερείς. Ανοίξατε την κερκόπορτα της Ορθοδοξίας και μπήκαν μέσα οι λύκοι οι αιρετικοί, οι ουνίτες και σχισματικοί.

Προσβάλλετε τη μνήμη των Αποστόλων, των Αγίων και των προκατόχων σας. Τη μνήμη των ηρώων του έθνους.
Βυσσοδομείτε στα παρασκήνια της πολιτικής, εξυπηρετώντας αλλότρια συμφέροντα.

Για εσάς και τους «άξιους» προκατόχους σας μιλούσε ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός στην επιστολή του προς τον Επίσκοπο Ευρίπου Θεοφάνη, όπως τον Ιωάννη Βέκκο, τον Ιωάννη Καλέκα τον ΙΔ΄, τον Μελέτιο Μεταξάκη, τον Αθηναγόρα, τον Βαρθολομαίο και άλλα πολλά «λουλούδια» του μαραμένου αγρού της πλάνης.

Κερδίσατε επάξια τον τίτλο του Πήλιου Γούση της Ορθοδοξίας και το μετάλλιο του Εφιάλτη της Εκκλησίας του Χριστού αλλά και τη πατρίδος μας.

Συνεχώς επίσκοποι μας λυπούν με τα λεγόμενα και πεπραγμένα τους.

Άνθιμε Αλεξανδρουπόλεως. Δεν μπορώ να σε προσφωνήσω σεβασμιότατο. 

Πολλές φορές αισθανόμαστε ότι «πιάσαμε» πάτο. Όταν όμως σε βλέπουμε, όταν σε ακούμε, όταν σε σκεφτόμαστε, όταν συνεχώς μας σκανδαλίζεις με την παρουσία σου και τα φληναφήματά σου, όταν προκαλείς το κοινό αίσθημα, τότε καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει πιο κάτω απ’ τον πάτο. Εκεί που είσαι εσύ, μαζί με άλλους, και ροκανίζεις τη συνείδηση των πιστών και λεκιάζεις με τον μιαρό λόγο σου την επισκοπή Αλεξανδρουπόλεως.

Πέρα απ’τα δίπτυχα της Εκκλησίας έχεις τα δικά σου δίπτυχα.

Εκτός από ότι φλερτάρεις με την προδοσία της πίστεως, φλερτάρεις και με την προδοσία της πατρίδος. Πρόσεξε μην υποκύψεις σε αυτό το λάθος Τι συμφέροντα εξυπηρετείς; Για ποιους εργάζεσαι αμφιταλαντευόμενε επίσκοπε;

Πόσο θα σε ανεχτεί ακόμα το πλήρωμα της εκκλησίας;

Κέρδισες τον τίτλο του μουλά, του ιμάμη. Άντε και χαλίφης. 

Πιο πολύ χαίρονται τις δηλώσεις σου οι μουσουλμάνοι, παρά οι χριστιανοί.

Αυτό που σου αναγνωρίζω είναι ότι είσαι σταθερός στα πιστεύω σου. Στην πορεία σου. Αυτή της απώλειας, κακόμοιρε επίσκοπε.

Και δεν φαίνεται αυτό να αλλάζει, παρά μόνο επί το χείρον.
Έχεις ισχυρό βιογραφικό. Έχεις να επιδείξεις πολλές «αρετές» και «προσόντα».

Εσύ δεν είσαι που τέθηκες αυτοβούλως εκτός εκκλησίας;
Εσύ δεν είσαι που συμμορφώνεσαι με την άποψη οποιωνδήποτε «πιστών» αναβιβάζοντάς τη σε δόγμα, αξιότερο και ανώτερο του Ευαγγελίου;

Εσύ δεν είσαι που αφαίρεσες τη θεοπνευστία του Ευαγγελίου, βαφτίζοντάς το ανθρώπινο κατασκεύασμα;

Εσύ δεν παρουσιάζεις τον εαυτό σου έτοιμο να δεχτεί θεωρίες αντίθετες του Ευαγγελίου, εάν προέρχονται απ’ τον αγαπημένο σου λαό; Δηλαδή ομοφυλοφιλία, παιδεραστία, καύση νεκρών και ο Θεός ξέρει τι άλλο αισχρό.

Εσύ δεν είσαι που προτρέπεις το λαό να εκλέγει και άθεους στη Βουλή;

Εσύ δεν μοιράζεις το μιαρό βιβλίο του Κορανίου ως ευλογία; 

Σε λίγο θα μας πεις, σε αντίθεση με το Ευαγγέλιο, ότι είναι θεόπνευστο.

Εσύ δεν λοιδορείς τους ορθοδόξους αγωνιστές της πίστεως και τους αγίους μας;

Εσύ δεν επέτρεψες την είσοδο αρχαιοελληνίδας ιἐρειας στο Ιερό Βήμα, μετατρέποντας τον Τάφο του Κυρίου σε θέατρο παγανιστικών αισχών;

Εσύ δεν εύχεσαι στους μουσουλμάνους τιμώντας το ραμαζάνι τους;

Εσύ δεν θεωρείς ευεργετικό τον διορισμό ιμάμηδων στη Θράκη;

Εσύ δεν μιλάς και διαφημίζεις τη μετάφραση των εκκλησιαστικών κειμένων μας στη λατρεία, την απλοποίηση των ιερών αμφίων, την αλλαγή των ωραρίων των λατρευτικών συνάξεων, τη μείωση της χρονικής διάρκειας των ακολουθιών και πολλά άλλα;

Εσύ τώρα χαίρεσαι, τρομαγμένος μες στο καβούκι σου, μην σου κάνει την τιμή η νέα επέλαση του Ισλάμ στην Ελλάδα, να συναριθμηθείς με τον Γρηγόριο τον Ε’ ως εθνομάρτυρας. 

Χαίρεσαι που συνειδητά συνστρατεύεσαι με το Ισλάμ και τον Τούρκο, προσβάλοντας την πίστη και την Πατρίδα για άλλη μια φορά.

Πότε; Την ημέρα που εσφάγισαν τα άγια νήπια από ειδωλολάτρες κι εσύ οιωνεί σφαγέας των ορθοδόξων, τίθεσαι απροκάλυπτα υπέρ της ισλαμοποίησης της Πατρίδας.

Είσαι υπερήφανος που ο Ἐλληνας θα δώσει νύφες και γαμπρούς στους αλλόδοξους, θα παραχωρήσει γη και ύδωρ στους Βαλκάνιους, θα καταργηθούν τα ιερά σύμβολα πίστεως και πατρίδος, όχι γιατί αυτό είναι σωστό αλλά γιατί είναι αναπόφευκτο.

Κι εσύ όπως κι εκείνος ο άθλιος υπουργός παιδείας, πιστεύεις ότι έτσι θα λυθεί το δημογραφικό;

Παραληρείς όταν υποστηρίζεις τα παραπάνω και μετά μας λες για διατήρηση παράδοσης και ορθοδόξου πίστεως ή πάσχεις από διχασμό προσωπικότητας;

Ζητάς απ’τους Έλληνες να μείνουν όρθιοι και εδραίοι σε παραδόσεις κι Ορθοδοξία, όταν τους προτρέπεις να δεχτούν αβρόχοις ποσίν την μεταβολή αυτή της ανθρωπογεωγραφίας κι εσύ τα έχεις παραδώσει όλα.

Επικρίνεις τη χλιαρότητα της πίστεως όταν εσύ είσαι απολύτως ψυχρός προς την ορθοδοξία και θερμότατος προς τον Οικουμενισμό. Μάλλον τελικά ίσως δεν είσαι οικουμενιστής αλλά χρησιμοποιείς τον οικουμενισμό ως όχημα που θα σε οδηγήσει στο Ισλάμ.

Αν πίστευα στη μετενσάρκωση θα ’λεγα ότι είσαι μετενσάρκωση της Άννας Ψαρούδας Μπενάκη. Αλλά καταλήγω, ότι υπηρετείς, τα ίδια με αυτήν, αφεντικά.

Όλα τα περίμενα στο λογύδριό σου αυτό. Έκπληξη μου προκαλεί που ακόμα πιστεύεις ὀτι υπάρχει Θεός και ότι ο Κύριος έλαβε δούλου μορφή για τη σωτηρία του ανθρώπου. Και ότι εναντιώνεσαι στις εκτρώσεις.

Δειλέ επίσκοπε, που άγεσαι και φέρεσαι από τη ματαιοδοξία σου, τις φοβίες και τις φιλοδοξίες σου.

Έχεις δηλώσει ότι «δεν φοβάσαι τίποτα». Πώς να φοβάσαι όταν οι «ψεκασμένοι» Έλληνες σε ανέχονται ακόμα και ο ορατός εχθρός ο μουσουλμάνος, ο Τούρκος χαίρεται να σε βλέπει σπόνσορά του;

Νομίζω ότι στον αγώνα ταχύτητας προς την απώλεια, ξεπέρασες άλλους αρχιερείς, που τώρα θα μηχανεύονται τρόπους να κερδίσουν περισσότερους πόντους έναντί σου.

Βέβαια είμαι σίγουρος ότι θα έχεις σχεδιάσει την επόμενη κίνησή σου. Ή μάλλον στην έχουν κάποιοι υποδείξει.

O Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, αν πιστεύεις ότι είναι άγιος, και για σένα είπε ότι«οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων».

Άνθιμε, ανίερε επίσκοπε, σε παρακολουθούμε. Κάθε δήλωσή σου, κάθε πράξη σου, κάθε συνάντησή σου θα μπαίνει στο μικροσκόπιο. Μέχρι να ανανήψεις θα σε ενοχλούμε συνεχώς ελέγχοντάς σε.

Ο Σοπενχάουερ είπε: « Από τα μικροπράγματα καταλαβαίνουμε καλύτερα τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου. 

Γιατί στα μεγάλα είναι πιο προσεκτικός και κρύβεται». Εσύ ούτε στα μεγάλα δεν είσαι προσεκτικός. Είσαι προκλητικός. Ή λόγω αντίληψης ή λόγω θράσους.

ΠΗΓΗ

ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Κυριακό Κήρυγμα Σεβ. Μητροπολίτου κ.κ. ΑΝΘΙΜΟΥ της Κυριακής μετά τα Χριστούγεννα 29 Δεκεμβρίου 2019.

σ.σ. Ο μισόκαλος που θέλει να ξεριζώσει την Ελληνορθοδοξία βρήκε το «τρωτό» σημείο των Ελλήνων, το ράσο που σέβονται, και το φόρεσε σε ανθρωποδαίμονες που αρνούνται το Ευαγγέλιο. Οι ρασοφόροι ταγοί της Εκκλησίας σήμερα εξελίσσονται στους μεγαλύτερους ΠΡΟΔΟΤΕΣ, όχι μόνο της Πίστεως αλλά και της Πατρίδος. Αυτό που θα διαβάσετε δεν βγήκε από το στόμα κάποιου συριζαίου αλλά από χείλη Μητροπολίτη, ο οποίος πρόσφατα δήλωσε δημοσίως ότι δεν το ‘χει σε τίποτα να αλλάξει το Ευαγγέλιο εάν δεν συμφωνεί με αυτό ο κόσμος που συζητάει μαζί του!! Αδελφός που μου έστειλε το Κήρυγμα της Κυριακής (29/12/2019) του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, έβαλε τον εύστοχο τίτλο ΜΑΣΟΝΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ. Πλήρως εναρμονισμένος με τα κελεύσματα της Νέας Τάξης, ο Αλεξανδρουπόλεως, σε εντεταλμένη υπηρεσία, «συμβουλεύει» το ποίμνιό του να παραδοθεί στην μωαμεθανική λαίλαπα που αποικίζει την Πατρίδα. Διαβάστε αδελφοί, ειδικά εσείς εκεί στην Αλεξανδρούπολη που κοιμάστε τον ύπνο του δικαίου.

Σχόλιο Πᾶνος: Σᾶς συμβουλεύω, πρὶν τὸ διαβάσετε νὰ πάρετε κάποιο ἠρεμιστικό! Διαβᾶστε καὶ φρίξτε!!
Τὸ μόνο ποὺ ἔχω νὰ σχολιάσω, ὅτι ξεπέρασε στὴν προπαγάνδα ὅλους τοὺς πολιτικοὺς καὶ τὴν πρώην πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας ὅταν παρέδιδε τὴν προεδρία τῆς χῶρας στὸν ἑπόμενο, σίγουρα θὰ ἐνθυμῆσθε!!
Εὐχαριστοῦμε πολὺ τὸν ἀναγνώστη καὶ πολὺ καλό μας φίλο ποὺ μᾶς τὸ ἔστειλε.__________________________

ΤΟ ΚΥΡΙΑΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Μᾶς ἀξίωσε ὁ Θεὸς καὶ πρὶν τέσσερεις ἡμέρες γιορτάσαμε τὰ Χριστούγεννα, γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ στὴ ζωή μας. Λέω «μᾶς ἀξίωσε», ἐπειδὴ εἶναι τιμὴ καὶ ἀξία γιὰ τὸν ἄνθρωπο νὰ γιορτάζει τὴν ἐκ παρθένου γέννηση τοῦ Θεοῦ, ὡς ἀνθρώπου.

Εἶναι βεβαίως, ἐξίσου τιμητικὸ γιὰ μᾶς, τοὺς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες, «ἡ προσφορὰ τῆς γιορτῆς σὲ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα», ἀφοῦ στὴν γλῶσσα μας περιγράφτηκαν τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ καὶ συντάχθηκαν σὲ θεολογικὰ κείμενα καὶ ὕμνους, καὶ ἀπὸ τὴν γλῶσσα μας μεταφράστηκαν καὶ μεταφράζονται ἀκόμα, σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους χριστιανικοὺς λαούς.

Ὅμως, τί θὰ γίνει μ’ ἐμᾶς, τοὺς Ἕλληνες; ποιὸ θὰ εἶναι τὸ μέλλον μας στὸν παγκόσμιο χάρτη; Τὸ βλέπουμε ὅλοι, ὅτι ἡ ὁμοιογένεια τῆς Πατρίδος μας χάνεται μὲ τοὺς χιλιάδες ἀλλοεθνεῖς ποὺ ἔρχονται καὶ θὰ μείνουν ἐδῶ. Σᾶς ὁμιλῶ γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ γεγονός, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποτραπεῖ, εἶναι παγκόσμιο. Ἔχει δίκαιες αἰτίες καὶ μπορεῖ (ἂν ἀξιοποιηθεῖ σωστά) νὰ φέρει καλὰ ἀποτελέσματα.

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ μείνουν καὶ θὰ ριζώσουν ἐδῶ, τὰ παιδιά τους θὰ νιώθουν τὴν γῆ μας Πατρίδα τους (ὅπως ριζώσαμε κι ἐμεῖς σὲ τόσες ἄλλες Πατρίδες τῆς γῆς). Θὰ τοὺς ἀγκαλιάσουμε, ὅπως ἀγκαλιάσαμε τοὺς ὁμογενεῖς ἀπὸ τὴν πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση, τοὺς ἀλβανοὺς καὶ τόσους ἄλλους.

Θὰ πάρουν γιὰ νύμφες καὶ γαμπρούς, τὰ παιδιά μας· θὰ μᾶς κάνουν ὑπερήφανους ὅταν φέρουν ἔπαθλα καὶ πρωτειὲς (ὅπως ὁ Ἀντετοκούμπο), θὰ ἐργάζονται καὶ μὲ τὶς εἰσφορές τους στὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα μας θὰ ἐξασφαλίζονται οἱ δικές μας συντάξεις. Θὰ μεγαλώσουν οἱ πόλεις μας, θὰ κατοικηθοῦν τὰ ἔρημα χωριά μας καὶ θὰ γεμίσουν παιδικὲς φωνὲς οἱ χορταριασμένες αὐλὲς τῶν σχολείων μας.

Στὴ βόρεια Ἑλλάδα οἱ βαλκανικοὶ λαοὶ θὰ βγοῦν στὴν «Ἄσπρη θάλασσα» ἐκπληρώνοντας ἔτσι εἰρηνικὰ τὸν παλαιό τους πόθο. Ἡ κατάργηση τῶν συνόρων (ὡς εὐρωπαϊκὸ κεκτημένο) καὶ τὸ ἑλληνικὸ ὄνειρο (ὁ χαλαρὸς τρόπος τῆς ζωῆς μας) θὰ βοηθήσει στὴν γρήγορη ὁλοκλήρωση τῆς ὑφισταμένης πιὰ παγκοσμιοποίησης στὴν περιοχή μας.

Μικρὰ καὶ μεγάλα νησιὰ τοῦ Αἰγαίου θὰ πλημμυρίσουν ἀπὸ γειτονικοὺς μέχρι ἀπώτατους τουρίστες ποὺ θὰ ἀπολαμβάνουν τὸ εὔκρατο κλῖμα μας στηρίζοντας, βεβαίως, τὶς τοπικὲς οἰκονομίες. Στὴν ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα, ἡ ἐγκαταλελειμμένη σήμερα χέρσα γῆ, θὰ καλλιεργεῖται ἀπὸ νιόφερτους γεωργοὺς ποὺ θὰ ἀξιοποιοῦν τὰ εὔφορα χώματά μας καὶ ζῶα, βοοειδὴ καὶ αἰγοπρόβατα, θὰ καταναλώνουν τὸ θαλερὸ χορτάρι τῆς ὑπαίθρου μας ποὺ σήμερα τὸ καίει ἀνεκμετάλλευτο ὁ ἥλιος.

Αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ στὴν ἀνθρωπογεωγραφία τῆς Πατρίδος μας, φυσικὸ εἶναι, νὰ φέρει ἀλλαγὴ καὶ στὴν πολιτισμικὴ εἰκόνα της. Τὰ μαθήματα στὰ σχολεῖα (κυρίως τῆς Ἱστορίας καὶ τῶν Θρησκευτικῶν), οἱ ἐθνικὲς γιορτὲς καὶ παρελάσεις, οἱ ἐθνικὲς ἀργίες καὶ τὰ σύμβολα, τὰ συνταγματικῶς κατοχυρωμένα, τὰ ἐργασιακῶς δεδομένα καὶ τὰ δημοσιονομικῶς κεκτημένα θὰ τροποποιηθοῦν, ἀπὸ πολὺ μέχρι καὶ ἄρδην.

Αὐτὲς οἱ ἀλλαγὲς θὰ εἰσχωροῦν ἀργά, διάσπαρτα, ἀλλὰ μὲ σταθερὴ ροὴ μέσα σὲ κάθε κοινωνικὴ διαστρωμάτωση τῆς ἑλληνικῆς ζωῆς μας, γι’ αὐτὸ καὶ θὰ «χωνεύονται» εὔκολα. Θὰ γίνονται ἀβίαστα ἀποδεκτὲς ἀπὸ ὅλους μας, ὡς κατανοητὲς καὶ φυσιολογικές.

Οἱ μετακινήσεις τῶν πληθυσμῶν πάντοτε ἔφερναν σύγκρουση τῶν πολιτισμῶν, ἐπειδὴ ἡ ραχοκοκκαλιὰ κάθε πολιτισμοῦ εἶναι ἡ θρησκεία του. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι θρησκεία, γι’ αὐτὸ εἶναι ἀδήριτη ἀνάγκη νὰ διατηρήσουμε οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι (τελείως ἀνόθευτη) τὴν δογματική μας γνησιότητα καὶ (ὅσο γίνεται περισσότερο) τὴν ἐθνική μας ταυτότητα.

Ὅσοι θὰ ρθοῦν στὴν Πατρίδα μας πρέπει νὰ βροῦν ἕνα φιλόξενο καὶ συγχρόνως δυναμικὸ πολιτισμικὸ περιβάλλον: τὴν ἱστορικὰ παραδοσιακὴ ἑλληνικὴ ἀρχοντιὰ σμιλεμένη ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη χριστιανική μας πίστη. Νὰ μᾶς βροῦν στέρεους στὴν Πίστη μας, ὄχι χλιαρούς· νὰ μᾶς βροῦν ἀκλόνητους στὴν Παράδοσή μας, ὄχι «καλάμια ποὺ τὰ δέρνει ὁ ἄνεμος»· νὰ μᾶς βροῦν «μεγαλέμπορους» τῶν ἑλληνικῶν ἀξιῶν μας, ὄχι «ψιλικατζῆδες».

Χρειάζεται ἀποφασιστικότητα, ὄχι κοινωνικὴ δειλία, ὄχι πνευματικὴ καχεκτικότητα! Γονεῖς, δάσκαλοι, κληρικοί, πολιτικοί, στρατιωτικοί, δικαστικοί, χειρώνακτες, ὑπάλληλοι, τεχνοκράτες, ἐπιστήμονες, ἑρευνητές, ἐπενδυτὲς καὶ ἐπιχειρηματίες, ἄνδρες καὶ γυναῖκες νὰ πάρουμε στὰ σοβαρὰ τὸν ἱστορικό μας ρόλο. Μέχρι πρόσφατα, ἡ Ἱστορία ἔχει καταπιεῖ πολλοὺς λαούς ποὺ ἀδράνησαν μπροστὰ σὲ νέες προκλήσεις καὶ δυναμικότερες τακτικές.

Ὅσοι θὰ ρθοῦν στὴν Πατρίδα μας, ἂν μᾶς βροῦν σκυμμένους, θὰ μᾶς προσπεράσουν. Ἂν μᾶς βροῦν συνειδητοποιημένους καὶ ὄρθιους, θὰ σταθοῦν μπροστά μας. Θὰ σεβαστοῦν τὴν πνευματική μας παράδοση καὶ δίπλα μας, ἂς ἀναπτύξουν καὶ τὴν δική τους. Ὅμως· προσέξτε παρακαλῶ! εἶπα: «δίπλα μας», ὄχι «ἐπάνω» μας.

Νὰ χτίσουν τὰ ἱερά τους, νὰ ἐμφανίσουν τὰ ἔθιμά τους, νὰ ἀναρτήσουν τὰ σύμβολά τους καὶ νὰ γιορτάσουν τὶς γιορτές τους, ἐπειδὴ ἡ ἑλληνικὴ δυναμικὴ ψυχὴ καὶ ἡ Ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πνευματικότητα, δὲν ἔχουν νὰ φοβηθοῦν τίποτε ἀπολύτως. Ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχουν! Ἦταν κι ἄλλες φορὲς στὴν ἱστορία μας ποὺ ζυμωθήκαμε μὲ ξένους καὶ «προχωρήσαμε» μαζί τους σὲ κάτι ἀνώτερο.
Ἐδῶ, σὰν καὶ νὰ σᾶς ἀκούω κάποιους νὰ μοῦ λέτε:

-Δὲν γίνεται νὰ ἀποφύγουμε ὅλη αὐτὴν τὴν δοκιμασία;

-Λυπᾶμαι, ποὺ τὸ ὁμολογῶ, ἀλλὰ εἶναι ἀργὰ πλέον! Λυπᾶμαι ποὺ θὰ σᾶς στενοχωρήσω, ὅμως, σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τέσσερεις ἡμέρες μετὰ τὰ Χριστούγεννα, μνημονεύει τὴν σφαγὴ τῶν νηπίων ποὺ διέταξε ἐκεῖνος ὁ κακοῦργος Ἡρώδης. Ἂς μὴν ξεχνᾶμε κι ἐμεῖς ὅτι 250 μὲ 300.000 ἑλληνόπουλα σφαγιάζονται κάθε χρόνο μὲ ἔκτρωση. Ἤδη ἀπὸ τὸ 2017 οἱ γεννήσεις στὴν Πατρίδα μας εἶναι λιγότερες ἀπὸ τοὺς θανάτους. Αὐτὸς ὁ δείκτης δὲν ἀνατρέπεται πιά. Τὴν ἄδεια Χώρα μας θὰ ρθοῦν νὰ τὴν γεμίσουν ἄλλοι, ἐπειδὴ ἡ Ἱστορία δὲν ἀφήνει κενά, οὔτε κάνει χατήρια σὲ κανέναν. Μόνο ἡ μετάνοια γιὰ τὸ ἐθνικό μας ἔγκλημα θὰ μποροῦσε νὰ ἕλξει τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅμως θὰ ὑπάρξει;

Ἡ ὑποκρισία βασιλεύει: ἂν μιὰ μάννα πετάξει τὸ παιδί της σὲ κάδο ἀπορριμμάτων ἢ ἂν κάποιο βρέφος χρειάζεται μετακομιδὴ στὸ Ἐξωτερικὸ γιὰ σπάνια θεραπεία, τότε ξεσηκώνεται τὸ πανελλήνιο! Ἂν τὸ ἴδιο παιδί, λίγες μέρες νωρίτερα σφαγιάζονταν σὲ ἰατρεῖο, δὲν θὰ τὸ νοιάζονταν κανείς. Ἂν ἦταν σκυλάκι, ὅμως, θὰ τὸ προστάτευαν οἱ νόμοι!

Εἶναι ἐντολὴ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας νὰ κρούσουμε σήμερα τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Ἂν σταματήσουμε οἱ Ἕλληνες νὰ αὐτοκτονοῦμε ἐθνικά, τότε θὰ συνεχίσουμε νὰ ὑπάρχουμε. Ἂν σταματήσουμε τὴν ἁμαρτία αὐτή, τότε θὰ μποροῦμε νὰ ἐλπίσουμε στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλιῶς, ἂς ἓτοιμαστοῦμε νὰ δοῦμε τὴν Χώρα μας σταυροδρόμι ὅπου θὰ κονταροχτυπιοῦνται λαοὶ καὶ πολιτισμοί, μέχρις ὅτου ἐπικρατήσει ὁ ἰσχυρότερος. Λύσεις ὑπάρχουν, ἀρκεῖ νὰ τὶς ἀποφασίσουμε ὡς Χριστιανοί, ὡς Ἕλληνες, ὡς ἄνθρωποι.

ΠΗΓΗ

Σεβ. Δημητριάδος: Τὸ κοράνιον εἶναι βιβλίον πολιτισμοῦ!

Ο ΑΣΥΓΚΡΑΤΗΤΟΣ στὰ «ἀνοίγματα» τοῦ διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ συγκρητισμοῦ, Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος σὲ πρόσφατη συν­­έντευξή του, ἀναφέρθηκε στὸ Ἰσλάμ, ξεστομίζοντας κυριολεκτικὰ ἀνεπίτρεπτες ἀπόψεις. Δεῖ­τε τί εἶπε:

«Στὴν Ὀρθόδοξη Θεολογικὴ Σχολὴ τῶν Ἀθηνῶν διδαχτήκαμε τὸ Ἰσλάμ. Ἔδωσα μάθημα γιὰ τὸ Ἰσλάμ. Εἶναι λάθος νὰ ποῦμε ὅτι ὅλο τὸ Ἰσλὰμ εἶναι τζιχαντιστὲς καὶ θέλει “ἱερὸ πόλεμο’’. Βεβαίως, ὑπάρχουν στοιχεῖα ποὺ ὅποιος τὰ παραφράσει ἢ τὰ πάρει στὰ χέρια του γιὰ πολιτικοὺς λόγους, μπορεῖ νὰ τὸ μετατρέψει σὲ πολεμικὴ μηχανή. Καὶ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ὅμως δὲν ἀπέτρεψε τὶς Σταυροφορίες. Ἡ παρερμηνεία ἔφερε αἷμα. Ὡς βιβλίο πολιτισμοῦ ὁ καθένας πρέπει νὰ διαβάσει τὸ Κοράνι, καὶ δὲν ἔχει νὰ χάσει τίποτα, γιατί ὅμως ἕνας Εὐρωπαῖος, ὅταν διαβάζει τὸ Κοράνι γίνεται τζιχαντιστής; Ἔχει χάσει τὸ νόημα τῆς ζωῆς καὶ μέσα ἀπὸ τὸ Κοράνι ποὺ εὐκολύνει τὰ πράγματα νομίζει ὅτι μπορεῖ νὰ βρεῖ νόημα στὴ ζωή του. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε παράδοση, μυστικισμό, ἔχουμε τὴν ἀλήθεια» (Ἱστ. Κατάνυξη)!

Σεβασμιώτατε: διδασκόμαστε τὸ Ἰσλὰμ στὶς Θεολογικὲς Σχολές, γιὰ νὰ μάθουμε τὶς κακοδοξίες του καὶ ὄχι γιατί εἶναι ἀξία. Δὲν χρειάζονται παρερμηνεῖες τοῦ Κορανίου, γιὰ νὰ φανεῖ ὁ ἐξτρεμισμὸς τοῦ Ἰσλάμ, διότι εὐθέως διατάσσει τὸν «Ἱερὸ Πόλεμο» καὶ τὴν ἐξόντωση τῶν «ἀπίστων». Τὸ Εὐαγγέλιο ἀποτρέπει τὶς σταυροφορίες, τὶς ὁποῖ­ες ἔκαμαν οἱ «φίλοι» σας αἱρετικοὶ παπικοί. Τηρώντας ἐπακριβῶς τὶς διατάξεις τοῦ Κορανίου γένεσαι τζιχαντιστής, διαφορετικὰ δὲν εἶσαι συνεπὴς μουσουλμάνος. Τώρα, τὸ κατὰ πόσον τὸ Κοράνιο «εἶναι βιβλίο πολιτισμοῦ» τὸ μαρτυροῦν, ἡ παιδεραστία, ἡ πολυγαμία, ἡ καταπίεση καὶ ὑποτίμηση τῆς γυναίκας καὶ πολλὰ ἄλλες «ἀξίες», ποὺ διδάσκει καὶ ἐπιβάλλει! Ἀποτελοῦν, στ’ ἀλήθεια, γιὰ σᾶς, οἱ φρικώδεις διατάξεις τοῦ Κορανίου τὸ πρότυπο τοῦ πολιτισμοῦ καὶ μποροῦμε νὰ βροῦμε σ’ αὐτὸ νόημα ζωῆς; Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ μᾶς διευκρινίσετε τί σημαίνει ἡ φράση σας ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες «ἔχουμε μυστικισμό»; Διότι ἐμεῖς γνωρίζουμε ὅτι ὁ μυστικισμὸς ὑπάρχει στὸν ἀποκρυφισμό, ἐνῷ στὴν Ἐκκλησία μας ὑπάρχει ἁγιοπνευματικὴ πνευματικότητα. Λυπούμαστε καὶ ἀνησυχοῦμε!

orthodoxostypos.gr

Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνώρισε στα Δίπτυχα του 2020 τον σχισματικό Επιφάνιο και την ψευδοεκκλησία του.

σ.σ. Η Εκκλησία της Ελλάδος στα Δίπτυχα του 2020 αναγνωρίζει 2 Μητροπολίτες «Κιέβου και πάσης Ουκρανίας»! τον κανονικό Ονούφριο και τον σχισματικό Επιφάνιο. Ο κανονικός Μητροπολίτης Ονούφριος αναφέρεται ως «Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας» κάτω από την ενότητα «Εκκλησία της Ρωσσίας – Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, Μητροπολιτική Περιφέρεια Κιέβου». Ο σχισματικός Επιφάνιος αναφέρεται ως 15ος προκαθήμενος: «Ουκρανίας Επιφάνιος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας», κάτω από την ενότητα «Τα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία και Αυτοκέφαλοι Εκκλησίαι». Και εννοείται πως η απόδοση του ψευδοτόμου «Αυτοκεφαλίας» αναγνωρίζεται ως «ιστορικό γεγονός» του 2019, όπως είχε αναγνωριστεί και η ψευδοσύνοδος της Κρήτης το 2016.

Έχουμε λοιπόν και γραπτώς με τον πιο επίσημο τρόπο, ντοκουμέντο της παραφροσύνης των ταγών της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι τάχθηκαν με το μέρος του σχίσματος της Εκκλησίας. Έχουμε όμως και άλλη μία τραγική απόδειξη, ανάμεσα στις τόσες πολλές, ότι το έκπτωτο και εσβεσμένο Φανάρι σέρνει στον κατήφορο της απώλειας πρώτη την Εκκλησία της Ελλάδος.

Ποιός θα αντισταθεί; Αρκετά ασχοληθήκαμε με τους ταγούς της Εκκλησίας, ήρθε η ώρα του λαού του Θεού να μιλήσει.

ΠΗΓΗ

Χριστούγεννα με τρεῖς Δεσπότες.

Χριστούγεννα μὲ τρεῖς Δεσπότες.

Τζανάκης Γεώργιος. Ἀκρωτήρι Χανίων. 23 Δεκεμβρίου 2019.

Ἔρχονται τὰ Χριστούγεννα καὶ τὰ Χανιὰ θὰ τὰ ἑορτάσουν μὲ τρεῖς (3) ἐπισκόπους!!!

Ἐκτὸς τοῦ κανονικοῦ ἐπισκόπου Δαμασκηνοῦ χειροτονήθηκαν καὶ ἄλλοι δύο. Ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Γουβερνέτου Εἰρηναῖος καὶ ὁ Πρωτοσύγγελος τῆς Μητροπόλεως Κυδωνίας καὶ Ἁποκορώνου Δαμασκηνός. Ἀνεξαρτήτως τῆς γνώμης ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς γιὰ τὶς ἰκανότητες καὶ τὴν ἀξία τῶν προσώπων αὐτῶν καὶ τὴν εὐχὴ νὰ φανοῦν ἄξιοι τῆς τιμῆς ποὺ ἔλαβαν, δὲν μπορεῖ νὰ μὴν διατυπώσῃ μερικὰ πρώτα ἐρωτήματα καὶ προβληματισμούς: Ποιὰ ἀνάγκη ἐπέβαλε τὴν χειροτονία τῶν ἐπισκόπων αὐτῶν; Ποιὰ ἔλλειψις θὰ ἀντιμετωπιστῇ; Ποιὸ ποιμαντικὸ πρόβλημα θὰ λυθῇ;

Ποιὸς μπορεῖ νὰ ἀπαντήσει λογικὰ καὶ πειστικά στὰ παραπάνω ἐρωτήματα; Ἐπίσκοπος ἐδὼ ὑπάρχει ἤ δὲν ὑπάρχει; Ὑπάρχει. Εἷναι ὁ Δαμασκηνός, χρόνια τώρα. Ἄρα δεύτερος ἐπίσκοπος στὴν ἵδια δικαιοδοσία δὲν νοεῖται. Ἕνας ὑπάρχει πάντοτε. Ἔτσι λειτουργεῖ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία.

Χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἔλαβαν τὸν τίτλο τοῦ Ἐπισκόπου ὄχι ἀπὸ τὴν Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τὸν Οἰκουμενικὸ. Θεωρητικῶς χειροτονήθηκαν βοηθοί του, ἀλλὰ πρακτικῶς καὶ οὐσιαστικῶς βρίσκονται καὶ λειτουργοῦν στὴν Κρήτη καὶ μάλιστα στὰ Χανιά καὶ οἱ δύο, στὴν ἴδια Μητρόπολι, Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου. Ἄν χρειαζόταν ὁ Πατριάρχης βοηθοὺς καὶ τοὺς ζητοῦσε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ ἀρνιόταν ἡ Σύνοδός της τὴν βοήθεια. Τὰ πρόσωπα ὅμως θὰ ἀξιοποιούνταν ἐκεὶ ποὺ ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη: στὸ Πατριαρχεῖο ἤ ὅπου ἀλλοῦ ἤθελε ὁ Πατριάρχης , ὅπως πλέον συνηθίζει. Οἱ δύο αὐτοὶ ἐπίσκοποι χειροτονήθηκαν ἐκεῖ καὶ ξαναγύρισαν ἐδώ. Ἐδὼ τώρα τί θὰ κάνουν; Ποιὸν θὰ ποιμαίνουν , ἀφοὺ ποιμένας -ἐπίσκοπος- ὑπάρχει ἤδη καὶ εἶναι ὁ Δαμασκηνός. Ἀναμφιβόλως παρουσιάζεται μιὰ μπερδεμένη κατάστασις ποὺ ἵσως ἐξελιχθῇ καὶ σὲ προβληματικὴ ἤ ἀνώμαλη. Οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ λαὸς πῶς ἀκριβῶς θὰ ἀντιμετωπίζουν τὴν παρουσία τριῶν ἐπισκόπων; Οὐ δύνασαι δυσὶν κυρίοις δουλεύειν.

Δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦμε ὅτι ἡ ἀνάγκη διαποίμανσης τοῦ λαοῦ ὁδηγεῖ στὴν ὕπαρξι ἐπισκόπου. Πρέπει νὰ ὑπάρχει λαὸς πρώτα γιὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐπίσκοπος. Ἄν δὲν ὑπάρχει λαὸς τί θὰ κάνει ὁ ἐπίσκοπος, ποιὸν θὰ ποιμαίνει; Ἄν πάλι ὑπάρχει ἐπίσκοπος ποὺ ποιμαίνει τὸν λαὸ, ποία ἡ ἀναγκαιότης ὑπάρξεως καὶ δευτέρου ἐπισκόπου στὴν ἵδια περιοχή; Πολὺ περισσότερο δὲ καὶ τρίτου; (Καὶ πάντα δὲν ξεχνοῦμε ὅτι κάτι τέτοιο ἀντιβαίνει στοὺς κανόνες ποὺ διέπουν τὴν λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας).

Θὰ πεῖ κάποιος- λέγεται ἤδη: Θὰ βοηθήσουν στὴν διαποίμανσι τῆς ἐκκλησίας. Μὰ κάτι τέτοιο ὑπονοεῖ ἀνικανότητα ἥ μειωμένη ἀποτελεσματικότητα τοῦ ἤδη ὑπάρχοντος ποιμένος. Γιατί; Διότι τὰ πρόσωπα αὐτὰ ὑπήρχαν στὴν Μητρόπολι καὶ ἤδη βοηθοῦσαν τὴν διαποίμανσι στὶς θέσεις ποὺ εἶχαν ἀναλάβει . Ὁ ἕνας ἡγούμενος στὸ Γουβερνέτο, ὁ ἄλλος Πρωτοσύγγελος στὴν Μητρόπολι. Τὶς θέσεις αὐτὲς τὶς διατηροῦν πάλι. Γιὰ τὸν ἐπισκοπικὸ τίτλο μιλάω: Τί θὰ προσθέσῃ ὁ τίτλος; Τί θὰ κάμουν περισσότερο ὡς ἐπίσκοποι ἀπὸ ὅτι θὰ ἔκαναν ἄν δὲν ἦταν ἐπίσκοποι;

Στὶς ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωσαν κατὰ τὴν χειροτονία τους δήλωσαν ὅτι θὰ μείνουν ἕως θανάτου πιστοὶ στὸν Πατριάρχη καὶ στὶς ἐντολὲς του καὶ θὰ ἐργαστοῦν γιὰ τὰ «προνόμια» τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως: «Διὰ τοῦ βίου παντός ἐπόμενος κατὰ πάντα καὶ ὑποτασσόμενος τῷ παναγιωτάτῳ αὐθέντη καὶ δεσπότη μου τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριάρχῃ κ.κ. Βαρθολομαίῳ ... καὶ: ἄπερ κέκτηται προνόμια ὁ ἀποστολικὸς καὶ Πατριαρχικὸς καὶ Οἰκουμενικὸς θρόνος φυλάττειν ἀπαράβατα καὶ ἀπαρασάλευτα ἔως ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς». Ναι, ἀλλὰ ἐδὼ εἶναι ἐκκλησία τῆς Κρήτης. Ἡ ἐκκλησία τῆς Κρήτης δὲν ἔχει τὰ δίκαιά της; Αὐτὰ ποιὸς θὰ τὰ ὑπερασπιστῇ στὴν περίπτωσι ποὺ δὲν συμπίπτουν μὲ τὰ «προνόμια» τῆς Κωνσταντινουπόλεως; Ἤ καλύτερα οἱ συγκεκριμένοι ἐπίσκοποι ποὺ ὀρκίζονται αὐτὰ, ποιὸν θὰ ὑπακούσουν, τὸν ἐκάστοτε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὰ συμφέροντα τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης ἤ τὴν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης καὶ τὰ συμφέροντά της; Καὶ τὰ συμφέροντα δὲν εἶναι μόνον ὑλικά....

Βλέπουμε , ἐπὶ παραδείγματι, τὶς μεγάλες προκλήσεις τῶν Τούρκων καὶ τὶς ἔμπρακτες διεκδικήσεις τους ἔναντι τῆς πατρῖδος μας. Ἄν, ὅ μή γένοιτο, φτάσουμε σὲ πολεμικὴ σύγκρουσι καὶ τὸ Πατριαρχεῖο ἀναγκαστεῖ νὰ πάρῃ θέσι ὑπὲρ τῶν Τούρκων, ὅπως ἔχει γίνει πολλάκις στὸ παρελθὸν (προσφάτως στὴν ἐπιχείρησι τῶν Τούρκων στὸ Ἀφρὶν τῆς Συρίας, παλαιώτερα (1964) στὴν Κύπρο, ὅπου οἱ ἐκάστοτε Πατριάρχες τάχθηκαν ὑπὲρ τῶν Τουρκικῶν ἐνεργειῶν) τί θέσι θὰ κρατήσουν οἱ ἐπίσκοποι αὐτοί τὴν στιγμὴ ποὺ ἔχουν ὁρκιστεῖ δημοσίως νὰ ὑπακούουν στὰ κελεύσματα τοῦ Πατριάρχη; Τί ἀποτελεσματα θὰ ἔχουν τέτοιες ἐνέργειες στὸ ἠθικὸ ἑνὸς λαοῦ, ποὺ ἤδη στραπατσαρισμένος ἀπὸ τὰ μνημόνια ποὺ ἐπέβαλαν οἱ ἄστοργοι πολιτικοί του θὰ βλέπει καὶ τοὺς πνευματικοὺς ταγούς του νὰ «τάσσονται» ὑπὲρ τῶν πολεμίων; Οἱ νοοπολιτικὲς ἐπιχειρήσεις, ποὺ χρόνια τώρα ἐξελίσσονται στὴν πατρίδα μας, περιλαμβάνουν καὶ τὴν χρησιμοποίησι τῆς ὑπαρχούσης θρησκείας γιὰ τὴν χειραγώγησι τοῦ λαοῦ, ἀφ᾿ ὅσον ἔχουν βρεθῇ ποιμένες νὰ ἀναλάβουν τέτοιον ρόλο λησμονῶντας τῆς πραγματική ἀποστολή τους. Δὲν πρέπει κανεὶς νὰ ξεχνᾶ ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἀποτελεῖ γαιοπολιτικὸ βραχίωνα τῶν ΗΠΑ καὶ ὅπως βλέπετε δὲν διαστάζει νὰ ἐκτελῇ τὰ κελεύσματά τους ἀκόμη καὶ σὲ περιπτώσεις ὅπου ὁδηγεῖ τὴν Ἐκκλησία σὲ σχίσμα, ὅπως εἶναι ἡ πρόσφατη περίπτωσις τῆς Οὐκρανίας.

Οἱ ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης τὰ τελευταῖα 30 χρόνια φαίνεται ὅτι ἔχουν διολισθήσει σὲ ἁπλοὺς ὑποτακτικοὺς τοῦ Κωνσταντινουπόλεως. Οἱ νεώτεροι γαλουχημένοι μὲ πνεῦμα ὑποταγῆς, οὐσιαστικὰ ἔχουν ἀπεμπολήσει τὴν ἀρχιερατική τους ἀξιοπρέπεια ἔναντι τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Ἡ χειροτονία τῶν δύο αὐτῶν ἐπισκόπων δὲν δείχνει τὸ πῶς τοὺς ἀντιλαμβάνεται ὁ Κωνσταντινουπόλεως; Στὸν Εἰρηναῖο εἶχαν δώσει μία (1) ψῆφο γιὰ ἐκλογή του σὲ ἐπίσκοπο Κνωσσοῦ καὶ φυσικὰ δὲν ἐξελέγη. Ἔρχεται ὁ Πατριάρχης καὶ τὸν κάνει ἐπίσκοπο καὶ τοὺς τὸν στέλνει στὴν Κρήτη, ἀφοῦ ἔχουν πάει στὴν Πόλι, οἱ ἵδιοι ποὺ δὲν τὸν θεώρησαν ἄξιο γιὰ ἐπίσκοπο -διότι ἄν τὸν θεωροῦσαν θὰ τὸν ἐξέλεγαν οἱ ἵδιοι- καὶ ἔχουν παρευρεθῇ στὶς διαδικασίες χειροτονίας του καὶ ἔχουν ἀκοῦσει ὅλους τοὺς ἐπαίνους πρὸς τὸ πρόσωπό του… Τί εἶναι αὐτὸ ἄν όχι περιφρόνησίς τους ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχου καὶ δουλοπρέπεια ἐκ μέρους τῶν ἰδίων; Δὲν τὸν κάνετε Δεσπότη; Θὰ τὸν κάνω ἐγὼ καὶ θἄρθετε νὰ παρευρίσκεσθε καὶ θὰ σᾶς τὸν στείλω καὶ κάτω. Οἱ αἰτίες αὐτῆς τῆς καταστάσεως εἶναι βαθύτερες, ἀλλὰ γνωστὲς· πλὴν δὲν εἶναι τοῦ παρόντος.

Κλείνω τὸ μικρὸ αὐτὸ καὶ πρόχειρο σημείωμα καὶ θέλω νὰ τονίσω στοὺς συμπατριῶτες μας ὅτι χρειάζεται προσοχὴ καὶ ἐπαγρύπνησις. Οὔτε τὴν πατρίδα μας πρέπει νὰ τὴν ἀφήσουμε ἀπροϋπόθετα στὶς διαθέσεις τῶν πολιτικῶν μας, οὔτε τὴν ἐκκλησία μας ἐπίσης στὶς φιλοδοξίες ἤ τὴν ἀνεπάρκεια τῶν ἑκάστοτε ποιμένων. Ἐκκλησία εἴμαστε ὅλοι μαζί, ἕνα σῶμα μὲ κεφαλὴ τὸν Χριστό καὶ μόνον αὐτὸν, ἀλάθητος δὲν ὑπάρχει, μόνον ἡ Σύνοδος ἀποφασίζει –τῆς κάθε ἐπιμέρους ἐκκλησίας γιὰ τὰ δικά της θέματα καὶ πανορθόδοξος γιὰ θέματα τῆς καθόλου Ἐκκλησίας- ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι εἶναι ἵσοι κατὰ τὴν ἀξία, καὶ οἱ πρώτοι εἶναι πρώτοι μόνον γιὰ τὴν τάξι, τὴν εὐταξία. Ὅλα τὰ ἄλλα ποὺ ἀκούγονται εἶναι ἀντιδημοκρατικὰ καὶ φεουδαρχικά καὶ προέρχονται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ θέλουν νὰ ἐπιβληθοῦν στοὺς ἄλλους καὶ νὰ τοὺς κατεξουσιάσουν. Δὲν φτάνει κανεὶς νὰ εἶναι διάδοχος τῶν θρόνων, πρέπει νὰ εἶναι καὶ μέτοχος τῶν τρόπων. Μὲ τὸ νὰ χειροτονῆ ὅποιος θέλει ὅποιον θέλει δὲν σημαίνει ὅτι ὁ χειροτονηθεὶς ἀπέκτησε ἀξία καὶ ἐξουσία ἔναντι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, ὅπως φαντάζονται κάποιοι φιλόδοξοι «μιτρομανείς» (ἡ φυσίωσις τῆς εὐπρεπείας τῆς ἐξουσίας-ἀββάς Ἰσαάκ Σῦρος). Τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιτελῇ τὰ μυστήρια ποὺ ἐπιτρέπει ὁ βαθμός του τὴν ἔχει, τὴν ἀξία του νὰ κατέχῃ τὸ ἱερατικὸ ἀξίωμα πρέπει νὰ τὴν ἀποδείξῃ διὰ τοῦ βίου του καὶ τῶν ἔργων του. Διὰ τοῦ κρυφοῦ βίου του ἔναντι τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος γνωρίζει τὰ μύχια, διὰ τῶν φανερῶν ἔργων του ἔναντι τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι βλέποντας τὰ καλὰ ἔργα θὰ δοξάζουν τὸν Θεό καὶ θὰ τιμοῦν καὶ τὸν ἴδιο, καὶ βλέποντας ὅτι ἀκολουθεῖ τὰ θεσπισμένα ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες θὰ ἀποδέχονται τὴν παρουσία του ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ. Διαφορετικὰ ὀφείλουν νὰ διαμαρτύρονται ὑπερασπιζόμενοι τὰ δίκαια τῆς πίστεως. Οὔτε κρίσις εἶναι, οὔτε κατάκρισις ὅπως νομίζουν οἱ κήρυκες τῆς ὑποτέλειας. Κρίσις εἶναι ὅταν περὶ τοῦ βίου ὁμιλεῖ τις, ὄχι περὶ τοῦ δόγματος,-περὶ τὴν δόξαν- ὅπως οἱ ἅγιοι λέγουν.

Καλὰ Χριστούγεννα λοιπὸν καὶ ὁ Χριστὸς νὰ φωτίζῃ καὶ ἐμᾶς καὶ τοὺς τρεῖς δεσποτάδες μας.



ΠΗΓΗ