… Όταν ενεφανίσθη ο γνωστικισμός, δηλαδή ο οικουμενισμός στην παλαιά του φόρμα (που ήταν συγκρητισμός -αυτό το ανακάτωμα), η Εκκλησία τον επολέμησε τον γνωστικισμό (τον οικουμενισμό). … Λυπούμαι, πολύ λυπούμαι που ούτε μια φορά δεν άκουσα όλα μου τα χρόνια κανένα κήρυγμα, πουθενά, ποτέ, που να κάνει αναφορά εις τον γνωστικισμόν. Πουθενά. Ποτέ, δεν το άκουσα αυτό, όσων χρονών είμαι.
Δυστύχημα, θα έλεγε κανένας Γιατί κύριοι; Δεν βλέπετε κίνδυνο εις τον γνωστικισμόν; Δεν βλέπετε τι εμφανίζεται; Και που σας έλεγα μια περασμένη φορά ότι ο γνωστικισμός είναι η ψυχή της θεοσοφίας, η οποία είναι η ψυχή του μασονισμού. Δηλαδή, τί είναι ο γνωστικισμός; Η ψυχή του μασονισμού. Είναι η φιλοσοφία του μασονισμού, του τεκτονισμού. Δεν το βλέπετε αυτό; Δεν το βλέπετε;
… Δεν έχετε ακούσει την φράση, την κουβέντα, ότι αυτός ο Δεσπότης, ή αυτός ο Πατριάρχης, ή αυτός ο Αρχιεπίσκοπος -όποιος, έχουμε αρκετούς Αρχιεπισκόπους- ότι είναι οικουμενιστής; Δεν το έχετε ακούσει; Δεν έχετε ακούσει ότι αυτός ο θεολόγος είναι οικουμενιστής;
Και για να γνωρίζομε, να σας πω ακόμη δυό λόγια.
Το πρώτο βήμα του οικουμενισμού -και προχωράει, προχωράει και δεν λογαριάζει τίποτα- το πρώτο βήμα είναι η ένωσις Ορθοδόξων, Ρωμαιοκαθολικών και Προτεσταντών. Το πρώτο βήμα, με αυτό που λέμε, που δουλεύει τώρα κάποιες δεκαετίες, το λεγόμενο διαβόητον «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών». Κάπου-κάπου, λέμε εμείς οι Ορθόδοξοι: Τί βγάζουμε με το να πηγαίνουμε εις αυτό το «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών»; Τι βγάζουμε; Βγάζουμε τίποτα; Έγινε κανείς από αυτούς Ορθόδοξος;
Στο δεύτερο βήμα του οικουμενισμού είναι. Προσέξετε. Αυτές τις ημέρες ανακοινώθηκε.. Κι αν ξέρατε από ποιον. Αν ξέρατε από ποιον. Μέγαν Ιεράρχην. … Τι να το κρύψω; Το είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Τι να το κρύψω. [σ.σ αξίζει να το ακούσετε αυτό, στο 10.50 του βίντεο].
Στο δεύτερο βήμα είναι ο προσεταιρισμός Ιουδαϊσμού και Μωαμεθανισμού. Η Ρώμη είναι έτοιμη να το κάνει. Κάποιες συμμαχίες της Ρώμης με τους Μωαμεθανούς εναντίον των Ορθοδόξων στην Σερβία, στην Γιουγκοσλαβία, είναι τοις πάσι γνωστόν. Το λέγουν οι δημοσιογράφοι, δεν το λέγουν οι Χριστιανοί.
Ένωσις λοιπόν μετά από την ένωση Ρωμαιοκαθολικών, Ορθοδόξων και Προτεσταντών, με τον Ιουδαϊσμό και τον Μωαμεθανισμό. Εννοείται, όχι ότι οι Μωαμεθανοί θα πιστέψουν, Όχι. Με τις θέσεις που υπάρχουν.
Δεν είπε, προς γνώσιν, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας ότι παρεξηγήσαμε, λέει, εμείς οι Ορθόδοξοι τον Μωάμεθ! Τον παρεξηγήσαμε! Ο Μωάμεθ είναι ο προφήτης του Θεού! Σε τίποτα δεν μας έβλαψε ο Μωαμεθανισμός -άκουσον, άκουσον- ενώ εμείς αδικήσαμε τον Μωάμεθ!
Δηλαδή δεν μας έβλαψε σε τίποτα, έ; Όλοι οι νεομάρτυρες επί επικρατείας Μωαμεθανισμού; Και όταν είναι άνθρωποι τόσο φανατισμένοι, δεν μας έβλαψαν σε τίποτα; Και όταν έχουν εξισλαμίσει.. Όπου πάτησαν οι Τούρκοι το πόδι τους, οι Άραβες πρώτα, που σάρωσαν όλες τις Εκκλησίες της Βορείου Αφρικής; Πού είναι οι Αρχαίες Εκκλησίες της Βορείου Αφρικής; Πού είναι; Δεν υπάρχει καμμιά. Ακούστε. Καμμιά. Και πέρασαν μέχρι την Ισπανία και ήσαν έτοιμοι να μπουν μέσα στην καρδιά της Ευρώπης. Όταν στην Μικρά Ασία εξισλάμισαν όσοι Έλληνες βρέθηκαν εκεί. Όταν εξισλάμισαν τα παιδιά από το παιδομάζωμα και τους έκαναν γενίτσαρους. Α, δεν μας έβλαψαν τίποτα, έτσι; Και όταν σήμερα υπάρχει έναν ισλαμικόν κράτος, το οποίον δεν ξέρομε τι είδους επιπτώσεις θα έχει δια την (ακόμη τέλος πάντων) λεγομένη Χριστιανική Ευρώπη; Δεν μας έβλαψαν!
Λοιπόν. Έκκλησις να προσέξουμε παρακαλώ τον Μωαμεθανισμό.
Γιατί αυτή η έκκλησις; ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΣ
Ο Ελληνισμός της Αλεξανδρείας έχει μείνει ελάχιστος, όπως ελάχιστος έχει μείνει και ο Ελληνισμός της Κωνσταντινουπόλεως. Δύο, δυόμιση χιλιάδες είναι στην Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες. Άλλοι περίπου τόσοι είναι στην Αλεξάνδρεια.
Φοβάται λοιπόν ο Πατριάρχης ότι αν χάσει ολότελα το ποίμνιό του δεν θα είναι Πατριάρχης.
Ενθυμείστε πως εξεδιώχθησαν οι Έλληνες -δεν είναι πολλά χρόνια, 20-30 χρόνια- που εξεδιώχθησαν οι Έλληνες της Αλεξανδρείας, της Αιγύπτου και έχασαν και τις περιουσίες των, όταν εξεδιώχθη ο Βασιλιάς ο Φαρούκ. Κι εκεί εστράφησαν και εναντίον των ξένων, βέβαια μη εξαιρουμένων και των Ελλήνων. Εκεί είχε αναπτυχθεί πάρα πολύ καλά ο Ελληνισμός και η Ελληνική Πόλις Αλεξάνδρεια που την είχε ιδρύσει ο Μέγας Αλέξανδρος. Και τώρα θέλουν να ιδρύσουν πανεπιστήμιο -πρόσφατο είναι αυτό- στην Αλεξάνδρεια για να ξαναγίνει μαγνήτης, να ελκύσει Έλληνες. Φοβάμαι όμως, το υποπτεύομαι πάρα πολύ, δεν σας το λέω σίγουρα αλλά το υποπτεύομαι πάρα πολύ, ότι αυτό θα είναι στα χέρια του μασονισμού. Γιατί το υποπτεύομαι; … Έγινε ένα συνέδριο εις τους Δελφούς για την απόφαση να γίνει το πανεπιστήμιο εις την Αλεξάνδρεια. Μα εκεί συνήθως γίνονται συνέδρια των μασόνων, των τεκτόνων, των ανθρώπων που δεν έχουν καμμία σχέση με την Εκκλησίαν και τον Χριστόν. …
Έτσι λοιπόν, νομίζουμε ότι με αυτούς τους τρόπους θα μείνουμε εις την Αλεξάνδρεια, εις την Αίγυπτο.
ΠΟΣΟ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.
Αν δούμε το θέμα μας υπό το πρίσμα της Αγίας Γραφής, θα πούμε το ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. Γι’ αυτό μας έδιωξε ο Θεός από την Κωνσταντινούπολη, κι έμεινε πληθυσμός ούτε μιας κωμοπόλεως, με αρχηγό θα λέγαμε τον Οικουμενικό, ως Μητροπολίτη τρόπον τινά της εκεί Ελληνικής κοινότητος. Κι άλλοι περίπου τόσοι είναι στην Αλεξάνδρεια.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΕΔΙΩΞΕ Ο ΘΕΟΣ. ΕΠΕΙΔΗ ΕΝΔΙΔΟΥΜΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ.
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ. ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ.
ΕΙΝΑΙ ΕΠΙ ΘΥΡΑΙΣ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΥ ΜΑΚΡΙΝΟ.. ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ…
ΑΣ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟ.
ΛΥΠΟΥΜΑΙ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΓΩ, ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΠΩΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ…
Όσο υπάρχετε στη ζωή θα δείξετε αντίσταση στον Οικουμενισμό και να το πείτε στα παιδιά σας.
Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος
Ομιλεί ο Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)
Στο τέλος ο Αντίχριστος θα κάνει το εξής.. αφού βέβαια θα οδηγηθεί όλη η ανθρωπότητα στον Αντίχριστο δια της λεωφόρου του Οικουμενισμού, ώστε να μην υπάρχουν ομάδες αντιδράσεως -προσέξτε, να μην υπάρχουν ομάδες αντιδράσεως εις ολόκληρη την οικουμένη. Τότε ο Αντίχριστος δεν θα δεχτεί αυτό να το κρατήσει. Αυτό το σχήμα του Οικουμενισμού θα το καταργήσει και θα πει ότι όλες οι θρησκείες περίμεναν να φτάσουν να βρουν τον Μεσσία, ο Μεσσίας είμαι εγώ. Και όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, τότε θα χτίσει τον ναό του Σολομώντος και θα καθίσει εις τον ναόν του θεού και θα αποδεικνύει ότι αυτός
είναι θεός. Το λέει στους Θεσσαλονικείς ο Απόστολος Παύλος.
Βλέπετε λοιπόν ότι: πάμε στον Οικουμενισμό, αυτός θα καταργηθεί και θα αναδειχθεί ο Αντίχριστος ως θεός. Αντιλαμβάνεστε ότι όλα αυτά αγαπητοί μου είναι πάρα πάρα πολύ σοβαρά. Μιλάμε για την ενότητα της Εκκλησίας, ότι η Εκκλησία είναι Μία αλλά δεν σημαίνει μ’ αυτό ότι πρέπει να γίνει εκμετάλλευσις του πράγματος, να φθάσομε εις αυτό το φοβερό θέμα, σ’ αυτήν την φοβερή θεωρία να μιλάμε περί της ενώσεως των εκκλησιών με αυτόν τον τρόπο.
Εγώ δεν ξέρω, δεν ξέρω πως να σας το πω αλλά θα σας το πω. Θα δείξετε αντίσταση όσο υπάρχετε στη ζωή σας. Κι εσείς να το πείτε στα παιδιά σας. Αντίσταση, αν αύριο αρχίσει να προπαγανδίζεται πιο φανερά.
Προπαγανδίζεται. Ο Οικουμενισμός έχει σχεδόν αλώσει την Εκκλησία της Αμερικής.
Ναι. Έχει σχεδόν αλώσει την Εκκλησία της Αμερικής, γιατί ο Αρχιεπίσκοπος είναι οικουμενιστής. Δεν σας λέω καινούρια πράγματα, ούτε υβρίζω, ούτε συκοφαντώ. Είναι γνωστό.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι αύριο έρχεται ένας Αρχιεπίσκοπος ο οποίος είναι οικουμενιστής. Τότε από τη Σκύλλα πάμε στη Χάρυβδη. Γι’ αυτό προσέξτε πάρα πολύ. Είναι θέματα εκτάκτως λεπτά και εκτάκτως σπουδαία, ώστε εκείνα που έρχονται αύριο τα σημερινά όσο φοβερά και να ‘ναι να ωχριούν. Γι’ αυτό λοιπόν πρέπει ο λαός του Θεού να είναι σε μία διαρκή επιφυλακή στα θέματα της Πίστεώς του και στα θέματα εκείνων που είναι φύλακες της Πίστεώς του. Διότι ο κάθε εφημέριος στο χωριό, δεν είναι ο φύλακας της Πίστεως στον κλήρο που του έβαλε ο Θεός; Σ’ αυτό το μικρό κομματάκι που λέγεται χωριό, 100, 200, 500, 1000 ψυχές; Δεν είναι ο φύλακας αυτού του χωριού, της ορθής Πίστως ο φύλακας;
Γι’ αυτό, προσέξατέ το, επειδή οι μεν ποιμένες μεταβάλλονται σε λύκους, όπως λέει ο Κύριος και οι φρουροί σε προδότας, καθώς λέει ο Κύριος. Γι’ αυτό ας προσέξουμε πάρα πολύ. Τα πράγματα είναι μακροπρόθεσμα. Ο Οικουμενισμός είναι μέγας-μέγας κίνδυνος. Ο τελευταίος κίνδυνος. Δεν υπάρχει πιο μεγάλος. Όπως σας είπα, που λέει ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς ότι είναι η παναίρεσις ο Οικουμενισμός.
Πρέπει να προσέξομε πολύ. Μην πείτε, ‘καλά δεν είναι;’ Ξέρετε τί επιχειρήματα θα χρησιμοποιηθούν; Τι «λογικά« εντός εισαγωγικών και «ωραία» επιχειρήματα υπέρ της ενώσεως των εκκλησιών; Γιατί να μην θέλομε ειρήνην; Γιατί να μην είμεθα ηνωμένοι; Γιατί, που όλα αυτά είναι τόσο ωραία; Ο Θεός δεν θέλει να είμεθα ηνωμένοι;
Προσέξτε. Είναι και η «ειρήνη» των ληστών, είναι και η «ειρήνη» των δαιμόνων. Δεν είναι η ειρήνη του Θεού και δεν είναι η ενότητα του Θεού.
Πρέπει λοιπόν να σταθούμε όρθιοι και ακέραιοι στην Πίστη μας και πρέπει να καταλάβομε ότι η Εκκλησία είναι Μία όπως ακριβώς την όρισαν αι Σύνοδοι και καταχωρήθηκε μέσα στο Σύμβολο της Πίστεως.
ΠΡΟΣΟΧΗ ! Τις παρακάτω ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ομιλίες πρέπει να τις ακούσετε και να τις διαδώσετε. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ π.ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ (1927- 2006) . Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων ΙΕ'& Θ - Ι'. ἡμερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 28-09-87
Τότε φάνηκαν όλοι στους Αποστόλους μαζί με τους Πρεσβυτέρους και μαζί με ολόκληρη την Εκκλησία να διαλέξουν κάποιους άνδρες, τους οποίους θα έστελναν στην Αντιόχεια μαζί με τον Παύλο και τον Βαρνάβα. Και αυτοί ήσαν ο Ιούδας που επεκαλείτο Βαρσαβάς και ο Σίλας, άνδρες που ηγούντο εις τους αδελφούς, δηλαδή ήσαν στελέχη της Εκκλησίας.
Εις αυτόν τον στίχον που σας τον απέδωσα σύντομα, μπορούμε να θαυμάσουμε τον Συνοδικό χαρακτήρα της Εκκλησίας. Πολύ σπουδαίο αυτό.
Τι λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος; …..κοινόν το δόγμα γίνεται
Έπειτα γίνεται, λέγει, η απόφασις (το δόγμα), κοινή. Από ποιους κοινή η απόφασις; Σαφώς το λέει το χωρίο, σας το διάβασα. Οι Απόστολοι, οι Πρεσβύτεροι (δηλαδή οι Κληρικοί) και όλη η Εκκλησία. Το όλη, το λέει το κείμενο «συν όλη τη Εκκλησία» Τρεις λοιπόν. Ποιοί αποτελούν την Σύνοδον; Οι Απόστολοι, οι Κληρικοί (οι Πρεσβύτεροι) και οι λαϊκοί. Όλη η Εκκλησία.
Να λοιπόν ο λόγος παρουσίας της Εκκλησίας όλης. Είναι θαυμαστόν. Γιατί είναι θαυμαστόν; Διότι η Αποστολική Σύνοδος είναι τύπος πάσης άλλης Συνόδου που θα εγίνετο ποτέ μέσα εις την ιστορίαν.
Σήμερα στον χώρο μας όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Αγνοείται ο λαός.
Θέλετε;
Αγνοείται και ο κλήρος.
Τότε από ποιους αποτελείται μία Σύνοδος;
Από τους Επισκόπους και λέμε «η Σύνδοδος» η «Ιερά Σύνοδος». Από ποιούς αποτελείται; Από Επισκόπους. «Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας [ΙΣΙ]» από ποιούς αποτελείται; Από Επισκόπους.
Το αποτέλεσμα; Να μην λαμβάνεται υπόψιν η γνώμη, όχι του λαού μόνο, ούτε καν των Πρεσβυτέρων. Ό,τι αποφασίσουν οι Επίσκοποι.
[σ.σ. Άπαξ και έγινε η αρχή η πτώση είναι κατακόρυφη. Τώρα τα πράγματα έχουν χειροτερέψει ακόμη περισσότερο. Έχουμε μόνο τους «Πρώτους» να αποφασίζουν και τις λεγόμενες «Συνόδους τον Προκαθημένων». Οι «Πρώτοι» δεν λογαριάζουν πια ούτε τους συναδέλφους Επισκόπους τους αλλά συμβουλεύονται «ειδικές επιτροπές», οι οποίες συστήνονται «ειδικά» από ανθρώπους αλλοτριωμένου φρονήματος για να υποστηρίξουν τις ήδη ειλημμένες αποφάσεις αλλότριων κέντρων. Και δεν σταματάει εδώ. Οι «Πρώτοι» αυτοί δέχονται να υπάγονται σε έναν ακόμη πιο «Πρώτο», τον πάπα της Ανατολής Βαρθολομαίο και το χειρότερο, αρκετοί Επίσκοποι δέχονται να υπάγονται σε έναν «Πρώτοι» ο οποίος θα υπάγεται σε έναν ακόμη πιο «Πρώτο». Έτσι όλοι σφυρίζουν αδιάφορα και απαλλάσσουν τους εαυτούς τους από τις υποχρεώσεις τους. Με αυτό το αντιεκκλησιαστικό και αντισυνοδικό σύστημα η πλειονότητα των ταγών της Ελλαδικής (και όχι μόνο) Εκκλησίας αποξενώθηκαν και αποσχίσθηκαν πλήρως από το Σώμα της Εκκλησίας και προσδέθηκαν στο άρμα των κοσμοκρατόρων του κόσμου τούτου. Το αποτέλεσμα είναι να εισάγονται μέσα στην Εκκλησία αποφάσεις οι οποίες εμπνέονται ξεκάθαρα από το δαιμονικό πνεύμα και όχι από το Άγιο Πνεύμα, στάζοντας από την κορυφή σκέτο δηλητήριο μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας.]
Θέλετε;.
Γι’ αυτό μύρια κακά ακολουθούν.
Μην νομίσετε, όταν καταστρατηγείται η Αλήθεια όπως κατετέθη μέσα εις την Αγίαν Γραφή, η Αλήθεια εκδικείται. Και εκδικείται φοβερά με όλες εκείνες τις ανωμαλίες που υπάρχουν ακριβώς γιατί δεν τηρείται εκείνο που κατετέθη.
Μία Σύνοδος πρέπει να έχει και τους Κληρικούς και τους λαϊκούς. Μέχρι πριν κάποια χρόνια εξελέγοντο οι επίτροποι από την Ενορία. Δηλαδή αυτά τα χρόνια πριν από το 1935, 1930, δεν θυμάμαι ακριβώς, εξελέγοντο οι επίτροποι από την Εκκλησία, από την Ενορία. Σήμερα οι επίτροποι διορίζονται. Παίρνεις κάποιον και του λες, -Μπαίνεις επίτροπος; -Μπαίνω. -Εν τάξει. Το όνομά του πάει στην Επισκοπή, κατοχυρώνεται και τέλειωσε.
Βέβαια η αλήθεια είναι ότι μέσα στην Εκκλησία, να τα λέμε σωστά, μπήκαν πολλά όθνεια στοιχεία, ξένα στοιχεία, και την Εκκλησία την βλέπουν σήμερα ειδικά στην εποχή μας -και σε παλαιότερες εποχές- ένα θαυμάσιο στοιχείο που μπορούν να το εκμεταλλεύονται άλλοι απ’ έξω, όπως είναι η πολιτική (το η με ήτα), το εμπόριο, άλλες κοινωνικές καταστάσεις και ούτω καθεξής. Αυτό είναι ένα δυστύχημα. Έτσι λοιπόν σήμερα για να έχουμε μία επιρροή -πολιτική επιρροή ή δεν ξέρω τι άλλη επιρροή- μπαίνουν άνθρωποι μέσα, ζητούν υποψηφιότητα κι έτσι εκείνοι που θα εκλέξουν δεν έχουνε πια ούτε το πνεύμα του Θεού, ούτε τον φόβο του Θεού. Και το αποτέλεσμα μπορούμε να το φανταστούμε.
Δηλαδή οι Χριστιανοί μας, δεν ξέρω, έχασαν. Τι έχασαν; Έχασαν. Κι έτσι έχομε όλα αυτά τα άσχημα πράγματα τα οποία υπάρχουν.
…Ξέρετε οι Απόστολοι ήταν ένα αξίωμα ανεπανάληπτον, διότι ήσαν τα πρόσωπα εκείνα που ο ίδιος ο Χριστός είχε εκλέξει και αποστείλει, και όπως θα δούμε λίγο πιο κάτω, οι Απόστολοι δεν λέγουν ότι εμάς μας εξέλεξε ο Κύριος, εσείς οι Κληρικοί και εσείς οι λαϊκοί τί δουλειά έχετε; Δεν το λέγουν αυτό. Θα το δούμε όμως λίγο πιο κάτω.
Εδώ λοιπόν βλέπομε τούτον. Τρεις φορές αναφέρεται εις την επιστολήν αυτήν το «έδοξεν». Έδοξεν, από το ρήμα δοκώ, θα πει εφάνη καλό. Αλλά από ποιους όμως εφάνη καλόν;
Εφάνη καλό τόσο εις το Πνεύμα το Άγιον -θα το πουν εξάλλου πιο κάτω την τρίτη φορά, θα ειπωθεί καθαρά καθαρά- όσο και σε όλη την Εκκλησία.
Θα μου πείτε,μπορεί να φανεί κάτι καλό στο Πνεύμα το Άγιον και να μην φανεί στην Εκκλησία; Ή να φανεί στην Εκκλησία και να μην φανεί καλό στο Άγιο Πνεύμα;
Όχι. Όχι.
Όταν υπάρχει ΑΔΟΛΟΤΗΣ υπάρχει συμφωνία του έδοξεν (εφάνη καλό) τόσο εις το Πνεύμα το Άγιον, όσο και εις την Εκκλησία.
Να σας πω ένα παράδειγμα;
Όταν ήθελαν να εκλέξουν αντικαταστάτη του Ιούδα. Τι είχε συμβεί τότε; Η Εκκλησία παρουσίασε δύο πρόσωπα και σ’ αυτούς έβαλαν κλήρο. Ποιός εξέλεξε εδώ; Το Πνεύμα το Άγιον και η Εκκλησία.
Σας ερωτώ τώρα.
Εάν γίνονται ελιγμοί και μαγειρέματα (τηλεφωνήματα -αυτόν να ψηφίσετε υποψήφιο επίσκοπο) σας ερωτώ: Σε αυτές τις συνδιαλλαγές και σε αυτά τα μαγειρέματα αφέθηκε περιθώριο για το Πνεύμα το Άγιον;
Εδώ αποφασίζουν οι άνθρωποι -λυπούμαι- ερήμην του Αγίου Πνεύματος -λυπούμαι και κάτι ακόμα- βλασφημούντες κατά του Αγίου Πνεύματος. Ναι. Βλασφημούντες κατά του Αγίου Πνεύματος.
Γιατί τα λέγω;
Δεν τα λέγω για να πάω φυλακή, αλλά τα λέγω για να καλλιεργηθεί ο λαός να γνωρίζει τα δικαιώματά του. Ναι, έστω και αν περιορίζεται και αν φωνάξει -γιατί δεν έχει ψήφο σήμερα ο λαός- η φωνή του θα είναι η ψήφος του, έστω με αυτόν τον τρόπο.
Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006) Όταν κατέκτησε την Ιερουσαλήμ έκρινε ότι εκεί έπρεπε να χτιστεί ο ναός. Βέβαια καθ’ υπόδειξη του Θεού, διότι ποτέ δεν έκανε ο Δαυίδ τίποτε αν δεν έπαιρνε την πληροφορία από τον Θεό. Ήτανε πιστός στα δικαιώματα του Θεού, εν αντιθέσει με τον Σαούλ, ο οποίος δεν ήτο πιστός. Ώστε, λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, ούκ ήν ναός άχρι τότε·
Ώστε λοιπόν δεν υπήρχε μέχρι τότε ναός. καίτοι καί τά έθνη εξέωστο, παρ’ ότι, λέει, είχαν εξωσθεί και τα έθνη, οι εθνικοί, τοσαύτα θαύματα, και ουδαμού ναός τόσα θαύματα εγίνοντο, κι όμως δεν υπήρχε πουθενά ναός. -Θαύματα εννοείται επεμβάσεις του Θεού στην ιστορία του Ισραήλ.
Άρα ο ναός δεν μπορούσε να έχει απόλυτην αξία αλλά σχετική, αφού είχαν μείνει περίπου τέσσερις αιώνες με την είσοδό τους εις την γην Χαναάν χωρίς να υπάρχει αυτός ο ναός.
Και ύστερα, όπως βλέπουμε και θα ιδούμε, ο Θεός δεν εβιάζετο να ανοικοδομήσει ναόν, ούτε εξάλλου το εζήτησε ο Θεός αυτό. Το λέγει ο ίδιος ο Θεός. Θα το δούμε λίγο πιο κάτω. Τούτο το εζήτησε ο Δαυίδ από τον Θεόν. Και πάλι ο Θεός δεν βιάζεται, αλλά αναθέτει το θέμα εις τον Σολομώντα. Θα το δούμε και αυτό λίγο πιο κάτω που του λέει, όχι, εσύ θα πεθάνεις και κατόπιν ο απόγονός σου θα είναι εκείνος ο οποίος θα μου χτίσει ναόν.
Συνεπώς, ο Στέφανος -μην ξεχνάμε ότι απολογείται ο Στέφανος- που θεωρούσε σχετική την αξία του ναού, δεν σήμαινε ότι εβλασφήμει κατά του τόπου του αγίου, δηλαδή κατά του ναού. Αυτή η απολυτοποίησις του ναού εκ μέρους των Εβραίων, το ότι δηλαδή ο Θεός μένει μόνο στο ναό, κατά περίεργον τρόπον αγαπητοί μου μένει σαν αντίληψη μέχρι σήμερα.
Είδατε και την περασμένη και την προπερασμένη φορά πόσο επιμένουμε στο θέμα του ναού. Όπως επιμένει και ο Άγιος Στέφανος. Ίσως πείτε ότι επιτέλους, ο Άγιος Στέφανος απολογείται. Αγαπητοί μου, έχει πολλή σημασία, θα το δείτε αμέσως τώρα.
Οι Εβραίοι θέλουν τον Θεό εγκλωβισμένον μέσα στον ναόν κατά αποκλειστικότητα δική των. Ο Θεός είναι δικός μας, λέει. Δεν μπορεί να ανήκει σε κάποιον άλλον. Αφού λοιπόν είναι δικός μας, άρα είναι εγκλωβισμένος μέσα στον ναό που θα του χτίσουμε ή που του χτίσαμε ή που θα του ξαναχτίσουμε.
Αυτή η αποκλειστικότητα πολλές φορές φάνηκε και μάλιστα όταν κατοπινά ο Παύλος απελογείτο, εκεί όταν πήγε στα Ιεροσόλυμα και έγινε πολύ φασαρία να τον λιντζάρουν. Και απολογείται μπροστά στον Λυσία τον Χιλίαρχον -εννοείται απολογείται εις τους Εβραίους όχι εις τον Λυσίαν. Εκεί ομιλεί και λέγει πολλά. Ομιλεί περί του Χριστού που Τον περίμενε ο λαός και φθάνει εις το εξής σημείον. Και αυτός, λέγει, ο Μεσσίας ο Ιησούς, μου είπε να πάω εις έθνη μακράν.
Ε. Αυτό ήτανε που τους εδαιμόνισε. Διότι αυτό δεν μπορούσαν να χωνέψουν… ο Θεός είναι δικός μας.
Είναι εκείνο που λέμε κι εμείς καμιά φορά, περιέργως μάλιστα σε εθνικές εορτές που ελέγοντο παλαιότερα, σε κάτι ομιλίες, «ο Θεός της Ελλάδος». Είναι πάρα πάρα πολύ τραβηγμένο, «ο Θεός της Ελλάδος». Ο Θεός του κόσμου όλου δεν είναι ο Θεός της Ελλάδος. Περίεργο πράγμα. Παθαίνουμε βλέπετε κάτι αγκυλώσεις περίεργες, αυτές που πάθαιναν ιστορικά και οι Εβραίοι.
Έτσι, αποδοκιμάζουν τον Παύλον, αποδοκιμάζουν και τον Ιησούν. Πετούνε χώματα στον αέρα, σχίζουν τα ρούχα τους, τα πετάνε στον αέρα. Αίρε τον τοιούτον, δηλαδή, σκότωσέ τον να φωνάζουν εις τον Χιλίαρχον τον Λυσία και ούτω καθεξής.
Αυτός είναι ο λόγος που διατηρούν ακόμη την ιδία νοοτροπία, ότι ο Θεός είναι δικός τους. Δεν μπορεί να ανήκει στους εθνικούς. Ήταν τότε που έφτασαν να καταδικάσουν τον Στέφανον και σήμερα που επιθυμούν να ξαναχτίσουν τον ναόν των για να αισθανθούν ότι πάλι ο Θεός είναι μαζί τους, κατά μια σύγχρονη διακήρυξή τους που σας διάβασα την περασμένη Δευτέρα. Εκείνο που εδημοσιεύθη εις τους Times της Νέας Υόρκης. Και εκεί λέει, ο Θεός έφυγε από εμάς. Γιατί έφυγε από εσάς. Γιατί δεν έχουμε ναό. Πρέπει λοιπόν να ξαναχτίσουμε τον ναό για να έλθει ο Θεός. Πως να περιμένει ο Θεός τώρα 20 αιώνες πότε οι Εβραίοι θα χτίσουν τον ναόν των για να πάει να εγκαθιδρυθεί μέσα εις τον ναόν.
Αυτό χτυπάει ο Στέφανος και δεν έχει βεβαίως κανέναν σκοπό να στραφεί εναντίον του ναού. Αυτό θα λέγαμε και γι’ αυτόν τον ναό και για οποιοδήποτε ναό αγαπητοί μου. Αύριο τον καταστρέφουν τον ναόν αυτόν, τον μεταβάλλουν σε μουσείο ή στάβλο στην χειροτέρα έκδοση αν θέλετε ή χορευτικό κέντρον, αίθουσα συναυλιών και δεν ξέρω, ο μη γένοιτω. Αλλά γιατί; Όλα αυτά τα επιτρέπει ο Θεός. Μήπως ο ίδιος ο ναός του Σολομώντος δεν μετετράπη σε ό,τι μετετράπη που να χαρακτηρίζεται βδέλυγμα; Το βδέλυγμα ήταν το άγαλμα του Αυτοκράτορος που στήθηκε εν τόπω αγίω.
Τί νομίζετε; Αλλά εμείς τότε τί θα κάνουμε; Βέβαια θα λυπούμεθα. Βέβαια θα οδυρόμεθα. Όχι όμως κατά τρόπον φοβερόν όπως οι Εβραίοι. Αλλά τί; Ό,τι συνέβη στην Κωνσταντινούπολη κάποτε όταν οι αιρετικοί κατέλαβαν όλους τους ναούς -ήταν οι Αρειανοί- και δεν είχε μείνει παρά ένας μικρός ναΐσκος της Αγίας Αναστασίας -αν ήταν της Αγίας Αναστασίας ή ονομάστηκε της Αγίας Αναστασίας επειδή εκεί ανεστήθη ο Ορθοδοξία, άλλο αυτό. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος που εξεφώνει εκείνους τους περιφήμους θεολογικούς του λόγους περί της θεότητος του Ιησού Χριστού, είπε την περίφημη εκείνη φράση: Ας μείνουν οι οίκοι εις τους αιρετικούς κι ας έχομε εμείς τον οικούντα. Να έχομε εμείς Εκείνον που κατοικεί, δεν έχομε ανάγκη από τον ναόν.
Είδατε; Είναι το πνεύμα του Στεφάνου, είναι το πνεύμα του Παύλου, είναι το πνεύμα της Αγίας Γραφής και της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Πήραν τον ναόν. Αυτά όλα είναι σχήματα του παρόντος αιώνος. Τον πήραν. Τον πήραν οι αιρετικοί . Εμείς όμως έχομε Εκείνον που κατοικεί εις τον ναόν και κατοικεί σε μας. Αυτοί πήρανε τα ντουβάρια, τίποτε άλλο.
Βλέπετε λοιπόν, αν αγαπητοί μου τότε οι Εβραίοι επείθοντο εις τον Στέφανον με όλην αυτήν την θεολογικήν κατοχύρωση που τους κάνει, δεν θα έφθαναν οι ταλαίπωροι να υποδεχθούν, αναμένοντες εννοείται, τον Αντίχριστον που θα εκπληρώσει την επιθυμία τους για να ξαναχτιστεί ο ναός.
Είναι ακόμη αξιοπρόσεκτον ότι το φόντο όλων αυτών των γεγονότων είναι αιώνες ολόκληροι. Πότε ο ναός κατεστράφη; Το 70. Δέκα περίπου χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του. Στην εποχή του Χριστού ακόμη ο ναός δεν είχε τελειοποιηθεί. Έμεινε τόσο λίγο ο ναός αυτός. Ε, το 70 κατεστράφη.
Εθεωρήθηκε μεγίστη συμφορά. Εμείς οι Έλληνες θεωρήσαμε μεγίστη συμφορά ότι χάσαμε την Αγία Σοφία; … Δεν έχομε βεβαίως εκείνον τον ναόν. Ποιός δεν θα ήθελε να τον έχει; Τι θα λέγαμε όμως; Το ότι θα στερηθούμε την Θεία Λειτουργία επειδή χάσαμε τον ναόν της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη; Και ποιος δεν θα ήθελε να τον επανακτήσουμε; Αλλά μόνο εθνικοί λόγοι ή συναισθηματικοί λόγοι. .. Κι αν δεν είναι αυτός ο ναός, μια παράγκα, κι αν δεν είναι μια παράγκα, μια κατακόμβη, ένα δωμάτιο. Κι αν δεν υπάρχει αυτό, το δάσος, η νύχτα που θα σκεπάζει με τα πέπλα της για να μην φαίνονται εκείνοι που θα λατρεύουν τον Θεό.
Δεν μας εμποδίζει τίποτα να λατρεύουμε τον Θεό. Επιμένω πάρα πολύ στο σημείο αυτό. Δεν ξέρω τι μέρες έρχονται. Επιμένω πάρα πολύ. Μην νομίζετε ότι θα διακοπεί η λατρεία του Θεού. Μην νομίζετε ότι θα διακοπεί ο λόγος του Θεού -ο εμφανής θα διακοπεί αναμφισβήτητα αλλά ο κρυφός δεν θα διακοπεί ποτέ. Μην νομίσετε ότι θα σταματήσει η θρησκευτικότητα του λαού μας. Μην το πιστέψετε ποτέ αυτό. Ποτέ, ποτέ. Γιατί ο λόγος του Θεού είναι ριζωμένος μέσα στις ανθρώπινες καρδιές κι ό,τι κι αν επικρατεί, ο λόγος του Θεού πάντοτε καρποφορεί. Απομαγνητοφώνηση Φαίη.
Όταν κατέκτησε την Ιερουσαλήμ έκρινε ότι εκεί έπρεπε να χτιστεί ο ναός. Βέβαια καθ’ υπόδειξη του Θεού, διότι ποτέ δεν έκανε ο Δαυίδ τίποτε αν δεν έπαιρνε την πληροφορία από τον Θεό. Ήτανε πιστός στα δικαιώματα του Θεού, εν αντιθέσει με τον Σαούλ, ο οποίος δεν ήτο πιστός.
Ώστε, λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, ούκ ήν ναός άχρι τότε·
Ώστε λοιπόν δεν υπήρχε μέχρι τότε ναός.
καίτοι καί τά έθνη εξέωστο,
παρ’ ότι, λέει, είχαν εξωσθεί και τα έθνη, οι εθνικοί,
τοσαύτα θαύματα, και ουδαμού ναός
τόσα θαύματα εγίνοντο, κι όμως δεν υπήρχε πουθενά ναός. -Θαύματα εννοείται επεμβάσεις του Θεού στην ιστορία του Ισραήλ.
Άρα ο ναός δεν μπορούσε να έχει απόλυτην αξία αλλά σχετική, αφού είχαν μείνει περίπου τέσσερις αιώνες με την είσοδό τους εις την γην Χαναάν χωρίς να υπάρχει αυτός ο ναός.
Και ύστερα, όπως βλέπουμε και θα ιδούμε, ο Θεός δεν εβιάζετο να ανοικοδομήσει ναόν, ούτε εξάλλου το εζήτησε ο Θεός αυτό. Το λέγει ο ίδιος ο Θεός. Θα το δούμε λίγο πιο κάτω. Τούτο το εζήτησε ο Δαυίδ από τον Θεόν. Και πάλι ο Θεός δεν βιάζεται, αλλά αναθέτει το θέμα εις τον Σολομώντα. Θα το δούμε και αυτό λίγο πιο κάτω που του λέει, όχι, εσύ θα πεθάνεις και κατόπιν ο απόγονός σου θα είναι εκείνος ο οποίος θα μου χτίσει ναόν.
Συνεπώς, ο Στέφανος -μην ξεχνάμε ότι απολογείται ο Στέφανος- που θεωρούσε σχετική την αξία του ναού, δεν σήμαινε ότι εβλασφήμει κατά του τόπου του αγίου, δηλαδή κατά του ναού. Αυτή η απολυτοποίησις του ναού εκ μέρους των Εβραίων, το ότι δηλαδή ο Θεός μένει μόνο στο ναό, κατά περίεργον τρόπον αγαπητοί μου μένει σαν αντίληψη μέχρι σήμερα. Είδατε και την περασμένη και την προπερασμένη φορά πόσο επιμένουμε στο θέμα του ναού. Όπως επιμένει και ο Άγιος Στέφανος. Ίσως πείτε ότι επιτέλους, ο Άγιος Στέφανος απολογείται. Αγαπητοί μου, έχει πολλή σημασία, θα το δείτε αμέσως τώρα.
Οι Εβραίοι θέλουν τον Θεό εγκλωβισμένον μέσα στον ναόν κατά αποκλειστικότητα δική των. Ο Θεός είναι δικός μας, λέει. Δεν μπορεί να ανήκει σε κάποιον άλλον. Αφού λοιπόν είναι δικός μας, άρα είναι εγκλωβισμένος μέσα στον ναό που θα του χτίσουμε ή που του χτίσαμε ή που θα του ξαναχτίσουμε.
Αυτή η αποκλειστικότητα πολλές φορές φάνηκε και μάλιστα όταν κατοπινά ο Παύλος απελογείτο, εκεί όταν πήγε στα Ιεροσόλυμα και έγινε πολύ φασαρία να τον λιντζάρουν. Και απολογείται μπροστά στον Λυσία τον Χιλίαρχον -εννοείται απολογείται εις τους Εβραίους όχι εις τον Λυσίαν. Εκεί ομιλεί και λέγει πολλά. Ομιλεί περί του Χριστού που Τον περίμενε ο λαός και φθάνει εις το εξής σημείον. Και αυτός, λέγει, ο Μεσσίας ο Ιησούς, μου είπε να πάω εις έθνη μακράν. Ε. Αυτό ήτανε που τους εδαιμόνισε. Διότι αυτό δεν μπορούσαν να χωνέψουν… ο Θεός είναι δικός μας. Είναι εκείνο που λέμε κι εμείς καμιά φορά, περιέργως μάλιστα σε εθνικές εορτές που ελέγοντο παλαιότερα, σε κάτι ομιλίες, «ο Θεός της Ελλάδος». Είναι πάρα πάρα πολύ τραβηγμένο, «ο Θεός της Ελλάδος». Ο Θεός του κόσμου όλου δεν είναι ο Θεός της Ελλάδος. Περίεργο πράγμα. Παθαίνουμε βλέπετε κάτι αγκυλώσεις περίεργες, αυτές που πάθαιναν ιστορικά και οι Εβραίοι.
Έτσι, αποδοκιμάζουν τον Παύλον, αποδοκιμάζουν και τον Ιησούν. Πετούνε χώματα στον αέρα, σχίζουν τα ρούχα τους, τα πετάνε στον αέρα. Αίρε τον τοιούτον, δηλαδή, σκότωσέ τον να φωνάζουν εις τον Χιλίαρχον τον Λυσία και ούτω καθεξής.
Αυτός είναι ο λόγος που διατηρούν ακόμη την ιδία νοοτροπία, ότι ο Θεός είναι δικός τους. Δεν μπορεί να ανήκει στους εθνικούς. Ήταν τότε που έφτασαν να καταδικάσουν τον Στέφανον και σήμερα που επιθυμούν να ξαναχτίσουν τον ναόν των για να αισθανθούν ότι πάλι ο Θεός είναι μαζί τους, κατά μια σύγχρονη διακήρυξή τους που σας διάβασα την περασμένη Δευτέρα. Εκείνο που εδημοσιεύθη εις τους Times της Νέας Υόρκης. Και εκεί λέει, ο Θεός έφυγε από εμάς. Γιατί έφυγε από εσάς. Γιατί δεν έχουμε ναό. Πρέπει λοιπόν να ξαναχτίσουμε τον ναό για να έλθει ο Θεός. Πως να περιμένει ο Θεός τώρα 20 αιώνες πότε οι Εβραίοι θα χτίσουν τον ναόν των για να πάει να εγκαθιδρυθεί μέσα εις τον ναόν.
Αυτό χτυπάει ο Στέφανος και δεν έχει βεβαίως κανέναν σκοπό να στραφεί εναντίον του ναού. Αυτό θα λέγαμε και γι’ αυτόν τον ναό και για οποιοδήποτε ναό αγαπητοί μου. Αύριο τον καταστρέφουν τον ναόν αυτόν, τον μεταβάλλουν σε μουσείο ή στάβλο στην χειροτέρα έκδοση αν θέλετε ή χορευτικό κέντρον, αίθουσα συναυλιών και δεν ξέρω, ο μη γένοιτω. Αλλά γιατί; Όλα αυτά τα επιτρέπει ο Θεός. Μήπως ο ίδιος ο ναός του Σολομώντος δεν μετετράπη σε ό,τι μετετράπη που να χαρακτηρίζεται βδέλυγμα; Το βδέλυγμα ήταν το άγαλμα του Αυτοκράτορος που στήθηκε εν τόπω αγίω.
Τί νομίζετε; Αλλά εμείς τότε τί θα κάνουμε; Βέβαια θα λυπούμεθα. Βέβαια θα οδυρόμεθα. Όχι όμως κατά τρόπον φοβερόν όπως οι Εβραίοι. Αλλά τί; Ό,τι συνέβη στην Κωνσταντινούπολη κάποτε όταν οι αιρετικοί κατέλαβαν όλους τους ναούς -ήταν οι Αρειανοί- και δεν είχε μείνει παρά ένας μικρός ναΐσκος της Αγίας Αναστασίας -αν ήταν της Αγίας Αναστασίας ή ονομάστηκε της Αγίας Αναστασίας επειδή εκεί ανεστήθη ο Ορθοδοξία, άλλο αυτό. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος που εξεφώνη εκείνους τους περιφήμους θεολογικούς του λόγους περί της θεότητος του Ιησού Χριστού, είπε την περίφημη εκείνη φράση: Ας μείνουν οι οίκοι εις τους αιρετικούς κι ας έχομε εμείς τον οικούντα. Να έχομε εμείς Εκείνον που κατοικεί, δεν έχομε ανάγκη από τον ναόν.
Είδατε; Είναι το πνεύμα του Στεφάνου, είναι το πνεύμα του Παύλου, είναι το πνεύμα της Αγίας Γραφής και της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Πήραν τον ναόν. Αυτά όλα είναι σχήματα του παρόντος αιώνος. Τον πήραν, Τον πήραν οι αιρετικοί . Εμείς όμως έχομε Εκείνον που κατοικεί εις τον ναόν και κατοικεί σε μας. Αυτοί πήρανε τα ντουβάρια, τίποτε άλλο.
Βλέπετε λοιπόν,αν αγαπητοί μου τότε οι Εβραίοι επείθοντο εις τον Στέφανον με όλην αυτήν την θεολογικήν κατοχύρωση που τους κάνει, δεν θα έφθαναν οι ταλαίπωροι να υποδεχθούν, αναμένοντες εννοείται, τον Αντίχριστον που θα εκπληρώσει την επιθυμία τους για να ξαναχτιστεί ο ναός.
Είναι ακόμη αξιοπρόσεκτον ότι το φόντο όλων αυτών των γεγονότων είναι αιώνες ολόκληροι. Πότε ο ναός κατεστράφη; Το 70. Δέκα περίπου χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του. Στην εποχή του Χριστού ακόμη ο ναός δεν είχε τελειοποιηθεί. Έμεινε τόσο λίγο ο ναός αυτός. Ε, το 70 κατεστράφη. Εθεωρήθηκε μεγίστη συμφορά. Εμείς οι Έλληνες θεωρήσαμε μεγίστη συμφορά ότι χάσαμε την Αγία Σοφία; … Δεν έχομε βεβαίως εκείνον τον ναόν. Ποιός δεν θα ήθελε να τον έχει; Τι θα λέγαμε όμως; Το ότι θα στερηθούμε την Θεία Λειτουργία επειδή χάσαμε τον ναόν της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη; Και ποιος δεν θα ήθελε να τον επανακτήσουμε; Αλλά μόνο εθνικοί λόγοι ή συναισθηματικοί λόγοι. .. Κι αν δεν είναι αυτός ο ναός, μια παράγκα, κι αν δεν είναι μια παράγκα, μια κατακόμβη, ένα δωμάτιο. Κι αν δεν υπάρχει αυτό, το δάσος, η νύχτα που θα σκεπάζει με τα πέπλα της για να μην φαίνονται εκείνοι που θα λατρεύουν τον Θεό.
Δεν μας εμποδίζει τίποτα να λατρεύουμε τον Θεό. Επιμένω πάρα πολύ στο σημείο αυτό. Δεν ξέρω τι μέρες έρχονται. Επιμένω πάρα πολύ. Μην νομίζετε ότι θα διακοπεί η λατρεία του Θεού. Μην νομίζετε ότι θα διακοπεί ο λόγος του Θεού -ο εμφανείς θα διακοπεί αναμφισβήτητα αλλά ο κρυφός δεν θα διακοπεί ποτέ. Μην νομίσετε ότι θα σταματήσει η θρησκευτικότητα του λαού μας. Μην το πιστέψετε ποτέ αυτό. Ποτέ, ποτέ. Γιατί ο λόγος του Θεού είναι ριζωμένος μέσα στις ανθρώπινες καρδιές κι ό,τι κι αν επικρατεί, ο λόγος του Θεού πάντοτε καρποφορεί.
Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006) Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 22/03 του 1981
.. Σκεφθήκαμε αγαπητοί μου αυτόν τον θησαυρόν τον οποίον μας παρέδωκε ο Κύριος τι ακριβώς είναι; Σκεφθήκαμε τι πλούτος ανεκτίμητος είναι; Και εμείς οι Ορθόδοξοι έχομε αυτόν τον πλούτον, που αν έπρεπε να τον καταγράψομε θα μέναμε άφωνοι μπροστά εις τον όγκον της τιμής του, αν έχει τιμή και αν μπορούσαμε ποτέ να καταγράψομε ό,τι ακριβώς σαν θησαυρό έχομε.
Μόνο μια κατατομής αναφορά θα κάνομε εις αυτόν τον θησαυρόν για να μπορέσομε κάπως να εκτιμήσουμε τα πράγματα.
Και πρώτα-πρώτα είναι η Αγία Γραφή. Πελώριος θησαυρός. Η Αγία Γραφή. Αν κάποτε μαθαίναμε τι είναι η Αγία Γραφή, ειδικότερα η Καινή Διαθήκη. Ειδικότατα γραμμένη εις την Ελληνικήν γλώσσαν. Αυτό, για μας τους Έλληνες.. -σε Ελληνικό ακροατήριο αυτή τη στιγμή- για μας τους Έλληνες, στην Ελληνική γλώσσα.
Ακόμα. Η Θεία Λειτουργία. Ω η Θεία Λειτουργία! Δια της Οποίας έχομε το Μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας, δηλαδή το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Αυτές τις Δεσποτικές Σάρκες με τις Οποίες γινόμεθα σύσσωμοι και σύννομοι.
Είναι οι Επτά Οικουμενικές Σύνοδοι και αι Τοπικαί Σύνοδοι που με τους Ιερούς των Κανόνες ρυθμίζουν τον ηθικόν βίον και την κατοχύρωση των δογμάτων της Πίστεώς μας, που είναι τα κάγκελα εκείνα που δεν μπορούμε να πέσομε έξω εις την πλάνην και να χάσουμε την σωτηρίαν.
Τέταρτον είναι τα σοφά συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας μας και προπαντός των Ελλήνων Πατέρων της Εκκλησίας μας.
Είναι ο μοναχισμός, ο οποίος με τα άπειρα άνθη του έδωσε αγαπητοί μου τα οκτώ δέκατα των Αγίων της Εκκλησίας. Θα ιδείτε ότι οι περισσότεροι Άγιοι κατά συντριπτικήν πλειονοψηφίαν προέρχονται από τον μοναχικόν βίον, αυτός ο οποίος τόσο βάλλεται αλλά βάλλεται γιατί απλούστατα έχει αξία.
Ακόμα έχομε απαράμιλλους Ιεράς Ακολουθίας που όταν έρχονται οι ξένοι να παρακολουθήσουν ή δοθεί καμμία Ακολουθία στην Ευρώπη ή όπου αλλού, μένουν έκπληκτοι. Αυτοί οι μαύροι αγαπητοί μου στην Αφρική προσελκύονται με μόνη από την Λειτουργία μας. Και αν θέλετε να σας πω και ένα ιστορικό, η Ρωσσία έγινε Ορθόδοξος Χριστιανική τον 10ον αιώνα -και η Ρώμη είχε την παρουσία της και μάλιστα τις επιρροές της και κατά έναν τρόπον φοβερά έντονον, ως ο Δυτικός κόσμος – η Ρωσσία έγινε Ορθόδοξος και εξηρτήθη από το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως από τι λέτε; Από το μεγαλείον της Θείας Λειτουργίας και την μουσικήν. Έμειναν έκπληκτοι. Είπαν, ‘εδώ, κατεβαίνει ο Ουρανός’, γιατί υπήρχε αυτή η ιεροπρέπεια. Αν ξέραμε κάποτε τι είναι όλες αυτές οι Ακολουθίες .. που εάν τις βλέπαμε στη σειρά τους δεν είναι παρά μία εικοσιτετράωρος αδιάλειπτος Λειτουργία και Δοξολογία προς τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν.
Είναι ακόμη, έβδομον, η δογματική εικονογραφία. Και η Δύση ζωγραφίζει, ζωγραφίζει όμως ζωγραφιές, ενώ αυτή η δογματική αγιογραφία είναι κάτι ανεπανάληπτο και απαράμιλλο.
Η άφθονος, εκδεδομένη και ανέκδοτος υμνογραφία. Ποιος ποτέ θα μπορούσε να ασχοληθεί εκατοντάδες χρόνια για να [την] βγάλει από τα μουσεία και από τις βιβλιοθήκες, όχι μόνο στον Ελλαδικό χώρο αλλά σε όλον τον κόσμο -στα μουσεία της Ευρώπης, της Αμερικής; Όλος αυτός ο όγκος, ο ανέκδοτος όγκος Πατέρων υμνογραφίας κτλ.. Ποιος θα μπορούσε; Ανέκδοτα πράγματα. Φοβερά. Πλήθος. Όγκος καταπληκτικός. Απ’ ό,τι σώθηκε από τις αλλεπάλληλες φθορές και καταστροφές που υφίσταντο τα κειμήλια αυτά.
Η μουσική. Θα έλεγα η βυζαντινή μουσική, αλλά για να απλωθώ σ’ ολόκληρο τον Ορθόδοξον κόσμον θα έλεγα η ιεροπρεπής μουσική. Γιατί ίσως κάπου αλλού οι Ορθόδοξοι να μην έχουνε μουσική βυζαντινή, γι’ αυτό το λέγω αυτό. Και ποια είναι αυτή η ‘ιεροπρεπής’; Δεν είναι η θυμελική μουσική. Δεν είναι οι κορώνες της Δύσεως. Μπορεί να είναι ωραία τέχνη αλλά δεν είναι όμως ιεροπρεπής. Δεν είναι ιεροπρεπής. Ποτέ ο άνθρωπος δεν ανεβαίνει ολόκληρος στον ουρανό μ’ εκείνη τη μουσική, διότι απλούστατα του ικανοποιεί μόνο ένα καλλιτεχνικόν αίσθημα, της Δύσεως. Εδώ δεν έχουμε μια μουσική που απλώς θα τέρψει, αλλά μια μουσική που θα προκαλέσει το δέος, τον φόβον, τη δόξα του Θεού κατά ένα αληθινά Ορθόδοξον ήθος.
Έχομε ακόμη τους Μάρτυρας, τους Αγίους, τους Οσίους.
Τέλος έχομε τα Άγια Λείψανά των, θησαυρός ανεκτίμητος.
Όλα αυτά που σας είπα πολύ σύντομα .. συνιστούν αυτό που λέμε Ορθόδοξος Χριστιανική Εκκλησία.
Και τώρα τίθενται τα εξής ερωτήματα. Προσέξτε.
– Είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί αυτός ο θησαυρός;
– Δεύτερον. Είναι δυνατόν αυτός ο θησαυρός που αναφέραμε να θεωρηθεί πολύς και βαρύς και συνεπώς να περικοπεί;
– Τρίτον. Είναι δυνατόν ο θησαυρός αυτός να θεωρηθεί πεπαλαιωμένος και συνεπώς να χρήζει αναθεωρήσεως, ανανεώσεως και αναπροσαρμογής;
Κι όμως αγαπητοί μου, και τα τρία ερωτήματα δυστυχώς έχουν θέση εις την εποχή μας.
Πηγή arnion.gr [Ιερά Αποκάλυψις 2,24 έως 25. Ομιλία αριθμός 18 – από 15:27 έως 23:02]
Σημείωση: Το συγκεκριμένο απόσπασμα που μόλις παρέθεσα αποτελεί συνέχεια της απομαγνητοφώνησης με τίτλο «π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – Το λεῖμμα» και πρώτα ο Θεός ακολουθεί και το τελευταίο μέρος της ίδιας ομιλίας που αναφέρεται στους διαφθορείς της Ορθοδόξου Παραδόσεως.
σ.σΑς έχουν υπόψιν τους αυτήν την ομιλία του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου οι οικουμενιστές, μετα-πατεριστές και οι διάφοροι νεωτεριστές. Να καταλάβουν ποιανού όργανα είναι και να επιστρέψουν στην αγκαλιά της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού.
Ο Αντίχριστος θα κηρύξει αγαπητοί μου την έλευση νέας εποχής εις την γην, η οποία θα διαδεχθεί την Χριστιανικήν εποχή, δημιουργώντας ίσως μια τρίτη διαθήκη. Έχουμε την Παλαιά Διαθήκη, έχουμε την Καινή Διαθήκη και θα δημιουργήσει μία τρίτη διαθήκη.
Αυτό το κακόδοξον δόγμα περί τρίτης διαθήκης είναι παλαιόν και το αναφέρει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Όμως μην σας κάνει εντύπωση αυτό, δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό που ήδη ζούμε.
Ακούστε περί τίνος πρόκειται, ποια είναι αυτή η τρίτη διαθήκη.
Είναι η καλλιεργουμένη κατά κόρον στις ημέρες μας αντίληψις περί απηρχαιώσεως του Χριστιανισμού που υποστηρίζουν κοσμικοί κύκλοι, κοσμικοί άνθρωποι και οικουμενιστικοί κύκλοι. Όταν σας λέγουν ότι ο Χριστιανισμός πάλιωσε, εχρεοκόπησε, ότι πλέον δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει και να μας μιλήσει, ότι ο Χριστιανισμός δεν έχει πλέον ισχύ, είναι απηρχαιωμένος, μια καινούρια κατάσταση πρέπει να δημιουργήσουμε. Αυτό στην πραγματικότητα είναι η τρίτη διαθήκη. Υπάρχει λοιπόν αυτή η κατάστασις.
Εξάλου τι είναι αυτό που λέγει ο Δανιήλ ο Προφήτης;
καί ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιρούς καί νόμον
Αλλοιώσαι νόμον, να αλλοιώσει τον νόμον. Είναι η τρίτη διαθήκη. Οι Πατέρες και οι Άγιοι της Εκκλησίας θα θεωρούνται ξεπερασμένοι.
Σας είπα με μελαγχολικό τρόπο, μήπως ο Αντίχριστος κάθεται και σε Χριστιανικούς Ναούς; Το αναφέρει αγαπητοί μου ο Ιερός Χρυσόστομος αυτό, αλλά με ποιαν έννοια; Όχι με την έννοια ότι θα καθίσει τότε ο Αντίχριστος, αφού λέγει ο Άγιος Κύριλλος, μη γένοιτο, τέτοιο πράγμα όχι, αλλά με την έννοια των υπηρετών του Αντιχρίστου. Όταν υπάρχουνε οικουμενισταί κληρικοί, ή μασονίζοντες ή μασόνοι, ή αιρετικοί: -ορθόδοξοι, που είναι κρυμμένοι, δεν φαίνονται-, μα είτε Πατριάρχαι είναι αυτοί, είτε επίσκοποι είναι, είτε αρχιμανδρίται, πρεσβύτεροι, διάκονοι, ό,τι είναι, και οι άνθρωποι αυτοί λέγουν πράγματα αιρετικά, όπως επί παραδείγματι:
–Οι Ιεροί Κανόνες είναι ξεπερασμένοι. –Το Πηδάλιον δεν έχει καμία σημασια και αξία. –Οι νηστείες να καταργηθούν. –Η εγκράτεια θεωρείται παρωχημένο πράγμα. -Σήμερα ζούμε σε μία νέα εποχή, πρέπει τους νέους μας να τους δούμε με άλλο μάτι, μπορούν να ζουν την γενετήσια ζωή και λοιπά, και λοιπά …
Πες τε μου. Μήπως και στην Ορθόδοξη Εκκλησία κάθονται όργανα του Αντιχρίστου;
Κάνει εντύπωση ότι ο Θεός σε κάθε εποχή έχει τους Αγίους Του. Γιατί λέτε; Για να δίδει την απάντηση εις τους πιστούς ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι οι Άγιοι είναι ξεπερασμένοι. Σε κάθε αιώνα θα δώσει πολλούς Αγίους. Στον 20ον αιώνα έδωσε τον Άγιο Νεκτάριο. Έδωσε τον Άγιο Νεκτάριο. Πολύ ορθά και χαρακτηριστικά, χαρακτηρίστηκε «ο Άγιος του αιώνος μας».
Προσέξτε. Είναι τυχαίο, αυτή η ταλαίπωρη Μαγδαληνή, η ηγουμένη, που υβρίζει τον Άγιο Νεκτάριο; Είναι τυχαίον αυτό; Δεν είναι τυχαίο. Είναι αυτή η αντίδρασις του Σατανά. Δαιμονοκρατούμενη γυναίκα είναι. Το λέγω ελεύθερα γιατί την έχει καταδικάσει η Εκκλησία μας και την έχει αφορίσει. Διότι δεν θα ανέχεται ο Αντίχριστος να υπάρχει Άγιος, επειδή θα υποστηρίζει ότι η αγιότης είναι απαρχαιωμένο πράγμα και είναι απηρχαιωμένο γιατί είναι απηρχαιωμένο το Ευαγγέλιο, δεν μπορεί το Ευαγγέλιο να κάνει Αγίους. Αλλά ο Θεός θα δίνει Αγίους σε κάθε εποχή για να δίδει την απάντηση ότι το Ευαγγέλιον δεν είναι απαρχαιωμένο.
Ακόμα, την εποχή εκείνη το κήρυγμα ..
Είδατε πως ήλθατε; Ήλθατε πολύς κόσμος σ’ ένα ευρύχωρο Ναό. Έχουμε πολύφωτα εδώ, έχουμε τόσους τρόπους ανέσεως. Κάθεστε, δεν αισθάνεστε ότι κινδυνεύετε από ανθρώπους που έξω περιμένουνε να σας κακοποιήσουν.
Αλλά τότε. Ω τότε…
Τι γράφει ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος. Τότε των φιλοθέων, .. ἅπαντα τὰ πρόσωπα δακρύοντα καὶ πόθῳ ἐρωτῶντας, μήποτε ῥῆμα Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς; Καὶ ἀκούῃ, ουδαμού.
Θα λέγουν οι άνθρωποι. Πουθενά ακούγεται κήρυγμα; Και η απάντησις: Πουθενά. Πουθενά κήρυγμα. Πουθενά.
Τότε θα έλθει ο έσχατος πειρασμός. Και εις αυτόν τον πειρασμόν αγαπητοί μου απέβλεπε ο Κύριος όταν έλεγε εις τους μαθητάς του στον κήπο της Γεσθημανή,
Επειδή ετήρησες λέει τον λόγον της υπομονής μου, εφύλαξες, γι’ αυτό κι εγώ θα σε φυλάξω από την ώρα του πειρασμού που πρόκειται να έλθει σε ολόκληρη την οικουμένη.
Ποιός είναι αυτός ο πειρασμός; Ο πειρασμός του Αντιχρίστου. Κι εγώ λέγει θα σε φυλάξω. Έρχομαι ταχύ, έρχομαι γρήγορα, κράτα αυτό που έχεις.
σ.σ. Υπάρχει κάποια αμφιβολία ότι η θρασύτητα με την οποία οι αντίχριστες δυνάμεις μας κουνάνε σήμερα το δάχτυλο δεν είναι απότοκο των πολύχρονων δαιμονικών διαλόγων που έχουν ανοίξει δεξιά και αριστερά πολλοί ταγοί της Εκκλησίας; Οι λεγόμενοι νεο-ορθόδοξοι, οι μεταπατεριστές και λοιποί κληρικοί και θεολόγοι που αλλοιώνουν μεθοδικά την διδασκαλία της Εκκλησίας μπροστά στους ‘δεν είδα, δεν άκουσα’ ταγούς της Εκκλησίας, δεν είναι οι δούρειοι ίπποι των διαλόγων;
Σεάλλη ομιλία του ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος μας περιέγραψε την μέθοδο: διάλογος, συνύπαρξις, διείσδυσις, ανατροπή. Και φτάσαμε σήμερα στο σημείο να ποινικοποιείται η Πίστη μας και να μην ακούγεται κιχ. Όταν όμως επρόκειτο για τους μισθούς τους, τότε όλοι ξεσηκώθηκαν.
……………………………
Θα ‘θελα να σας έλεγα κάτι. Δεν θα το επεκτείνω πολύ αλλά σύντομα θα το πω. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να δημιουργήσουν έναν διάλογον με τον Χριστιανισμόν και αυτοί είναι η αιρετική Δύσις. Οι Προτεστάνται, το λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών» και οι Ρωμαιοκαθολικοί.
Χρόνια επί χρονών κουβεντιάζουν και κουβεντιάζουν. Και διάλογοι επί διαλόγων συνεχώς για να βρούμε τί; Είναι τόσο απλό. Εάν, ω Προτεσταντική ή Ρωμαιοκαθολική Δύση επιθυμείς να γνωρίσεις την Αλήθειαν, δεν χρειάζονται οι διάλογοι, μετανόησε και έλα εις την Ορθοδοξία. Τελείωσε. Η οδός είναι απλή, είναι η μετάνοια.
Τόσο πολύ έχει κατηγορηθεί αυτό το «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών», και μην νομίζετε πως είναι κάτι που δεν μας ενδιαφέρει όλους, διότι απλούστατα παρέλκει τον χρόνον, δημιουργεί φθορά εις την Ορθοδοξίαν, διότι όσοι πηγαίνουν εκεί υφίστανται αυτήν την φθοράν και είναι ένα δυστύχημα πως μέχρι τώρα παρά τις τόσες ημιεπίσημες, ανεπίσημες και επίσημες κατακραυγές δεν το έχουμε κατανοήσει. Φοβερή φθορά.
Δεν είναι όμως μόνον αυτό. Είναι τελευταία η δημιουργία ενός λεγομένου «νεοορθοδόξου ρεύματος». Ο χαρακτηρισμός δεν είναι δικός μου. Έχει δημοσιευθεί σε κάμποσα περιοδικά… και δεν είναι τι άλλο παρά μία προσπάθεια κάποιων θεολόγων και κληρικών «προοδευτικών» κατά τον χαρακτηρισμό των αντιθέτων -ποίων; των Μαρξιστών- να δημιουργηθεί διάλογος ανάμεσα στον Μαρξισμό και τον Χριστιανισμόν. Δεν λέγω καινούρια πράγματα ούτε κομίζω γλαύκας εις Αθήνας. Γνωστά. Δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες δήθεν υπό την μορφή μίας ερεύνης. Μία σειρά άρθρων να γίνει ένας τρόπος προσεγγίσεως και ευρέσεως -άκουσον άκουσον- κοινών σημείων. Κοινών σημείων! Ένας διάλογος λοιπόν μεταξύ Μαρξισμού και Χριστιανισμού. [σ.σ. ήδη είχαμε το «επιστημονικό»!! συνέδριο «Εκκλησία και Αριστερά»]
Είναι τόσο απλό το πράγμα. Δεν χωράει κανένας διάλογος. Εάν θα ήθελες να γίνεις Χριστιανός, θα γίνεις μόνο Χριστιανός και δεν μπορείς να είσαι Μαρξιστής. Δεν γίνεται. Και πως θα γίνεις Χριστιανός; Μόνο με μία μέθοδο. Όχι με τον διάλογο αλλά με την μετάνοια. Άλλη οδός πλην της μετανοίας δεν υπάρχει. Ή θα πεις, μετανοώ για ό,τι είμαι, Μασώνος είμαι, Μαρξιστής είμαι, ό,τι είμαι, άθεος είμαι, αναρχικός είμαι… Ό,τι είσαι, εάν θέλεις να γίνεις Χριστιανός θα μετανοήσεις χωρίς να ανοίξεις διάλογο.
Ο διάλογος στην Αγία Γραφή υπάρχει. Στην Καινή Διαθήκη υπάρχει. Ο Χριστός ανοίγει διάλογο με την Σαμαρείτιδα, αλλά ο διάλογος εκεί είναι στοιχείον παιδαγωγικόν δια να αγρευθεί ο υποψήφιος πιστός, με την έννοια να εμβαθύνει μέσα εις το νόημα των πραγμάτων. Έχομε μάλιστα αν θέλετε, δύο κυρίως διαλόγους κάπως έτσι ανεπτυγμένους. Είναι ο διάλογος του Κυρίου με τον Νικόδημο και ο διάλογος του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα γυναίκα. Δεν υπάρχει πρόθεσις του Κυρίου ανοίγοντας διάλογο να υποχωρήσει σε κάτι από την διαλεκτική που θα διημείβετο ανάμεσα στον Χριστό και τον Νικόδημο ή την Σαμαρείτιδα γυναίκα. Ούτε στο ελάχιστο. Αλλά ο διάλογος, ξαναλέγω, έχει παιδαγωγική φόρμα για να κατανοηθεί εκ μέρους του άλλου κάτι. Φερ’ ειπείν: -«Δωσ’ μου να πιω». -«Μπα, εσύ Ιουδαίος ζητάς από μένα μία Σαμαρείτιδα;» Αν ήξερες ποιός είναι Εκείνος που σου λέγει αυτό…
Ένας τρόπος είναι αλλά όχι με την έννοια να βρούμε κοινά σημεία. Ο διάλογος που θα καταλήξει διαλεκτική, δηλαδή να βρούμε κοινά σημεία για να ΣΥ-ΝΥ-ΠΑΡ-ΧΟ-ΜΕ… Βλέπετε πόσο αργά μιλάω; Εγώ μιλάω πολύ γρήγορα, αλλά μιλάω αργά επίτηδες… Για να ΣΥ-ΝΥ-ΠΑΡ-ΧΟ-ΜΕ… Να συνυπάρχει ο Μασωνισμός με τον Χριστιανισμό. Να συνυπάρχει ο Χριστιανισμός με τον Μαρξισμό. Να συνυπάρχει ο Χριστιανισμός με την αναρχία. Να συνυπάρχει -άκουσον και αυτό- ο Χριστιανισμός με την αθεΐα. Αυτό το πράγμα ως διαλεκτική… είναι εκ του πονηρού. ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ ΕΚΑΤΟ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ.
Θα ξαναπώ άλλη μία φορά. ΜΙΑΝ ΟΔΟΝ ΕΓΝΩΡΙΣΕ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΛΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Σ’ ΑΥΤΟΝ. ΕΙΝΑΙ Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ.
ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ. Και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής αυτό έλεγε και ο Κύριος με αυτό άρχιζε το κήρυγμά Του. Μετανοείτε. Θέλετε να μπείτε στην Βασιλεία του Θεού; Μετανοείτε.
ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. Η Αλήθεια είναι πλήρης και αποκεκαλυμμένη. Ή την δέχεσαι ή δεν την δέχεσαι. Τα παραπανήσια από τον διάβολο είναι, τα περισσά εκ του πονηρού εστί.
Το λέγω με την ευκαιρία εδώ της μετανοίας και μάλιστα επειδή τελευταία πολλά γράφονται στα περιοδικά, αυτά τα κουλτουριάρικα περιοδικά που έχουνε βγει και κυκλοφορούν. Πολλά κουλτουριάρικα περιοδικά. Γράφονται αυτά τα πράγματα: διάλογος, λέει, με το Άγιον Όρος. Και εκεί βλέπετε κάτι παράξενα, παράξενα πράγματα… Αυτές οι περίεργες προσεγγίσεις χωρίς να εγκαταλείπουν τις θέσεις των εκείνοι που έχουν αυτές που έχουν. Μαρξισταί. Το λένε καθαρά. Είμεθα Μαρξισταί και θέλομε να κάνουμε διάλογο.
Τι θα βγάλουμε; Δεν βγαίνει τίποτα. Θέλεις να σωθείς; Θα γίνεις Χριστιανός… Δεν έχουμε τίποτα να κουβεντιάσουμε. Μπορεί αύριο να ‘ρθουν και σε μένα να μου πουν «τι έχετε να πείτε;» Τα είπα πιο μπροστά. Αυτά που σας λέγω.
Σας το λέγω καθαρά αυτό το πράγμα. ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ. Το λέγω δια τρίτην φορά. ΜΙΑ ΟΔΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ. ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.
Είναι αληθή; Είναι Αγιογραφικά αυτά; Εάν κανείς θα ήθελε να ελέγξει αυτά που λέγω ας τα ελέγξει. Είναι Αγιογραφικά, είναι ίσια. Οτιδήποτε άλλο δεν είναι σωστό. …………………………….. Απομαγνητοφώνηση Φαίη. Τας Θύρας Τας Θύρας -
Τι είναι η ΕΟΚ; ….λέγεται ότι ζούμε σε έναν κόσμο, αυτά είναι γνωστά, όπου θα καταλήξει να υπάρχει μόνον μία κυβέρνησις. Κι αυτό πια το ξέρουμε, διότι, εδώ και 100 χρόνια, το είχαν σχεδιάσει αυτοί οι Σιωνισταί. Πασίγνωστο. Το είχαν σχεδιάσει. Είναι στα Πρωτόκολα των Σοφών της Σιών. Και βλέπομε να πηγαίνει το πράγμα σταθερά προς τα κει. ………
Το θέμα είναι ότι, εδώ ζητούμε να κάνομε έναν κόσμον ο οποίος βέβαια είναι ανόμοιος μεταξύ του, είναι ό,τι ακριβώς συνέβη με τις κατακτήσεις του Ναβουχοδονόσορος. …. ακριβώς όπως στο όραμα του Ναβουχοδονόσορος, που το εξήγησε ο Δανιήλ, ήταν μια αυτοκρατορία. Ποια; Η Τρίτη αυτοκρατορία,…. ήταν λέγει από σίδηρο και όστρακο, δηλαδή, λάσπη και σίδηρο. Δεν κολλάνε αυτά, είναι ανομοιογενή. Αυτό είναι και ο κόσμος που πρόκειται να γίνει. Γιατί ο κάθε λαός έχει τις παραδόσεις του, έχει τον τρόπο του σκέπτεσθαι, και συνεπώς αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο το νομίζουμε. ………Ρίξτε μια ματιά στα χθεσινά νέα και θα δείτε πως έχω δίκιο. Υπάρχει μία αντίδρασις, για μισό λεπτό, εμείς έχομε τις παραδόσεις μας, πώς γίνεται αυτό;
Κοιτάχτε, εγώ δεν μιλάω για το πώς γίνεται αυτό, αλλά μόνο από Ελληνικής πλευράς. Και μόνο από εθνικής και πνευματικής πλευράς. Δεν μιλάω από πλευράς οικονομικής. Αυτό, ας πούμε, το αφήνουμε στην άκρη. Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί, βήμα βήμα, αυτοί οι Φράγκοι, …αυτοί οι Φράγκοι! Πού τόσες φορές η Ελλάδα είχε αντιμετωπίσει τους Φράγκους, από πότε; Αμ, κι από πότε; Αιώνες πίσω, αυτοί που τους λέμε κουτοπόνηρους, αυτοί, τώρα με την ΕΟΚ, ίσως θα βάλουν πόδι, περισσότερο απ ό,τι έβαλαν ποτέ, εις τους αιώνας.. διότι, για μας αγαπητοί μου η Ελλάδα για μας είναι κάτι πιο ξεχωριστό. Έχομεν μία παράδοση, αυτήν που έχομε. Και έχομε και μίαν γλώσσαν, αυτήν που έχομε, και μια γλώσσα που είναι πολυτιμοτάτη. Που, τα πιο σοβαρά έργα, προπαντός η Αγία Γραφή, είναι γραμμένα στην γλώσσα αυτή,. Και έχομε και την Ορθοδοξία.
Τώρα, από την μία η ΕΟΚ, από την άλλη ο οικουμενισμός, βάλθηκαν να γκρεμίσουν ό,τι υπάρχει εις την χώραν αυτήν. Η γλώσσα; Αναχωρεί και μας χαιρετάει. Ξένοι, που όμως αγαπούν την δική μας γλώσσα, μας ταλανίζουν και μας λέγουν ότι την καταστρέψαμε. Ναι, αντί πινακίου φακής. Μοιάζουμε με τον Ησαυ, που λέγει, α, εγώ τώρα πεινάω, και θα μου πεις εσύ, πρωτοτόκια. .. κάπως έτσι κι εμείς λέμε, εμείς τώρα χανόμαστε, να φάμε, και είμαστε μάλιστα και μέσα εις τον χώρο της ευημερίας, και δεν σκεπτόμαστε τίποτε άλλο παρά να φάμε, κι εμείς ξεπουλάμε τους θησαυρούς μας και δεν το αντιλαμβανόμαστε αυτό. Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που σας το λέγω αυτό. Αλλά, είναι και η ευφυία μας, είναι που μας φοβούνται, σε όλους τους αιώνες και θέλουν να μας εξοντώσουν γι αυτό. Μόνο που την ευφυία μας δεν ξέρουμε να την αξιοποιήσουμε σωστά, να την βάλουμε σε ένα αυλάκι, για να μας δώσει καρπόν. ………………
Θα σας πώ κάνα δυο παραδείγματα, ξέρετε το Άγιον Όρος, είναι αυτό που είναι, να μην κάνω αναλύσεις. Ένας από τους στόχους της ΕΟΚ είναι το Άγιον Όρος.Ξέρουν ότι ένα μοναστήρι πάντοτε αντιδρά. Τα μοναστήρια τα φοβούνται όλοι. Μα όλοι. Προ ολίγου είχα ένα τηλεφώνημα από την Αμερική. Είναι εκεί ο πατήρ Εφραίμ, από την Μονή Φιλοθέου, ο Γέροντας, ο Ηγούμενος. Θέλουν να φτιάξουν ένα Μοναστήρι. Και δεν μπορούν, ξεσηκώθηκαν οι πάντες, εναντίον της ίδρυσης Μοναστηριού. Δικαιολογημένα, αγαπητοί μου, για να καταλάβετε πόση αξία παρουσίας έχει ένα μοναστήρι. Και δεν το λέγω αυτό γιατί είμεθα εδώ μοναστήρι, αλλά γιατί αυτή είναι η αλήθεια, ιστορικά τεκμηριωμένη. Δεν εφοβήθηκαν οι Αυτοκράτορες του Βυζαντίου τα μοναστήρια, πότε όμως; όταν παρανομούσαν. ….. Μπορεί να μας προσεγγίσουν και να μας πουν, τι θέλετε να σας φτιάξομε; Πόσες φορές έγινε αυτό, ο Θεός το ξέρει! Να σας φτιάξομε τον δρόμο, να σας στήσομε τούτο, να σας φτιάξομε εκείνο…. όχι, καθίστε στ’ αυγά σας, δεν θέλομε τα χρήματα σας, φοβού τους Δαναούς…, να φοβηθείς, γιατί, ο καθένας αποβλέπει κάπου. Έτσι, το Άγιον Όρος, που είναι στόχος της ΕΟΚ, που βέβαια δεν είπε να το βομβαρδίσουμε, αλλά επρότεινε, προ μερικών ετών, το ξέρετε, έργα υποδομής. Να φτιάξομε λέει λιμάνια, να μπορεί να προσεγγίσει ένα πλοίο, κλπ, δηλαδή τότε το άβατον πού θα πάει, …να σας στερώσουμε τα κτίρια, να σας φτιάξομε μουσεία, να έχετε ωραιότερα, άμα τα φτιάξουνε όμως μετά ξέρετε τι θα πουν; Ε, μα πρέπει και να τα βλέπομε, εμείς σας δώσαμε τόσα λεφτά, πρέπει να τα βλέπει και κόσμος. Γιατί άμα πατήσουνε πόδι, ….(θα πετύχουν) το κλείσιμο του στόματος των μοναχών του Αγίου Όρους. Έτσι λοιπόν, άμα πατήσουν πόδι μέσα, έτσι θα ενεργήσουν.
Θέλετε ακόμη; Δεν είναι η περίπτωση μόνο αυτή έχουμε και την κατάκτηση εκ των έσω. Όταν αλλοιωθεί το φρόνημα των Αγιορειτών. Πώς γίνεται αυτό; Αυτό είναι ακόμη πιο δαιμονικό και πιο πονηρό. Διότι το άλλο το βλέπεις, ενώ ετούτο δεν το βλέπεις. Φιλικές διαθέσεις, σχέσεις φιλικές, καλέσματα, ελάτε, να ῤθούμε εμείς εκεί, να μας δείτε, να σας δούμε, να τα πείτε, να τα πούμε, και τότε αρχίζει η αλλοίωσις του φρονήματος. Κι αυτό είναι ακόμη πιο φοβερόν.
Θέλετε να πάρομε την Μασωνία, η οποία ακόμη και εκκλησιαστικά έργα χρηματοδοτεί; Τι θα λέγατε;……………
Θέλετε ακόμη; Ο Σιωνισμός, που έχει διεισδύσει, και που δεν έχει διεισδύσει, σε όλη την υφήλιο. Και στην Ελλάδα, να πώ περιπτώσεις;
Αγαπητοί μου, ο Σιωνισμός ακόμη και εδάφη διεκδικεί. Διεκδικεί την Κύπρο και την Κρήτη. Το ξέρετε πολύ καλά αυτό, ακόμη και εδάφη. Για τον μεγάλο Ισραήλ, το μεγάλο κράτος του Ισραήλ. Βέβαια είς βάρος των άλλων, αναμφισβήτητα. Και πηγαίνουν με τέχνη και με σχέδιο . Η μέθοδος , για να την ξέρομε, είναι ακραιφνώς δαιμονική. Διείσδυση με τις παγίδες. Ή ακριβέστερα, σας το έχω πει και άλλοτε αυτό, είναι ο διάλογος, η συνύπαρξις, η διείσδυσις, και η ανατροπή. Τέσσερα πράγματα. Αρχίζει με τον διάλογο. Ελάτε να κουβεντιάσουμε. Μετά, γιατί να μην συνυπάρχομε. Ε, δεν θα σας πειράζουμε, ούτε μας πειράζετε, να είμαστε μαζί, να συνυπάρχομε. Το θέμα της συνυπάρξεως είναι της μόδας, το ξέρετε. Με την συνύπαρξη επιτυγχάνεται η διείσδυσις, και όταν η διείσδυσις φτάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο, τότε γίνεται η ανατροπή. Το αναποδογύρισμα. Και μετά, αυτός στέκεται από πάνω, και βρίσκεσαι από κάτω. Τι μπορείς να κάνεις; Τίποτα, τελείωσε η ιστορία. Ή δεν είναι αλήθεια αυτά τα πράγματα;
Πάντως, αν θέλετε, έτσι κινείται και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών. Αυτό το διαβόητο ΠΣΕ. Εγώ πάντα είχα την απορία, μα τι θέλομε εμείς εκεί πέρα. ……κάποιες φορές ακούγονται κάποιες φωνές, μα τι θέλομε εμείς εκεί. Κάποτε τα χαλάμε, γιατί κάτι μας ζητάνε παραπάνω, μετά τα ξαναφτιάχνουμε και πάλι ξαναπηγαίνουμε εκεί.
Αυτό το χαλάμε και τα ξαναφτιάχνουμε, ξέρετε τι είναι; Είναι να μπαίνει το μαχαίρι, αλλά μόλις δει ο αιρετικός ότι πόνεσες, τραβάει πίσω. …δηλαδή έκανε δυό βήματα μπροστά, τώρα κάνει ένα βήμα πίσω, γιατί τα πράγματα δεν πάνε καλά. Και μετά όταν θα ξεχαστούν αυτά, μετά πάλι δυο βήματα μπροστά κι ένα βήμα πίσω. Μ’ αυτή τη μέθοδο, έχομε κέρδισμα στον χώρον. Στον χώρον της Ορθοδοξίας μας και της Εκκλησίας μας. Το αντιλαμβανόμεθα αυτό;
Θα μου πείτε γιατί τα λέω σε σας και δεν τα λέω σε κάποιους άλλους. Κι εγώ μικρός είμαι κι εσείς μικροί είσαστε, αλλά… δεν είστε μικροί, ούτ’εγώ είμαι μικρός. Άμα τα λέμε, και ο λαός μας διαφωτίζεται, θα δημιουργήσει αντίσταση. Τώρα, τι μορφή;
Με την πρόοδο του χρόνου, τι αντίστασις θα είναι αυτή δεν ξέρω. Ξέρω ότι πρέπει να συντηρούμε στις ανθρώπινες καρδιές την αντίσταση. Διότι αυτό ακριβώς έχει πάρα πολλή αξία και σημασία. Πάρτε το είδηση. Στις ημέρες του Αντιχρίστου θα θέλαμε τίποτε να διορθώσουμε; Γιατί μέρες του Αντιχρίστου έχουμε . θα θέλατε τίποτε να διορθώσουμε; Δεν διορθώνεται τότε, τίποτα πια. Είναι γραμμένα, θα πάνε προς το κακό. Τι θα ισχύει τότε; Η αντίστασις. Σε ποιους; Σε κάποιες ψυχές, σε κάποιους ανθρώπους. Όταν ο Προφήτης Ηλίας θα έρθει, και ο Ενώχ, τι θα κάνουν, θα διορθώσουν τα πράγματα; Όχι, το ξέρουμε. Κι από την προφητεία το ξέρουμε, δεν θα διορθώσουν τα πράγματα. Τι θα δημιουργήσουν; Αντίστασιν.
Δηλαδή, εκείνοι που στέκονται, να σταθούν. Κάτι, μια που είπα αυτό, κάτι έτσι συνειρμικά, με πήρε τηλέφωνο κάποιος γνωστός μας, Κύπριος είναι, με πήρε από την Αγγλία. Εκεί, ένα μήνα πριν το τηλεφώνημά του, δηλαδή 50 μέρες από σήμερα, μου λέγει έντρομος, ότι η τηλεόρασις εδώ στο Λονδίνο, έδειξε το εξής.
Σιωνισταί και Άραβες, έκαναν ένα,, μια συζήτηση, ένα διάλογο, στρογγυλής τραπέζης ας το πούμε έτσι, εκεί στην τηλεόραση. Με θέμα, πώς να γίνει η μεταφορά του τεμένους του Ομάρ, χωρίς να καταστραφεί, για να χτιστεί εκεί ο Ναός του Σολομώντος. Δηλαδή, ξέρετε, σήμερα μεγάλα κτίρια, αρχαία, μπορούμε να τα μεταφέρουμε, εκκλησίες ολόκληρες, … υπάρχουν τα μέσα σήμερα, ας το πούμε χοντρικά, ένα φτυάρι μπαίνει από κάτω και μετά με μηχανήματα σιγά –σιγά τραβούν το φτυάρι αυτό που πήρε την επιφάνεια και το φυτεύει αυτό το κτίριο κάπου αλλού. …
Αυτό από τεχνικής πλευράς είναι λυμένο. Και εγίνετο η συζήτησις, για να γίνει η μεταφορά του τεμένους του Ομάρ σε άλλο τόπο για να κτιστεί εκεί ο Ναός. Σας έλεγα και παλαιότερα ότι είχε ειπωθεί, και τι θα γίνει το τέμενος, άμα χτίσουμε εκεί το ναό; Ε, το ανατινάζουμε στον αέρα. Όμως, για να διατηρούν φιλικές σχέσεις, είπαμε, αυτό είναι συνύπαρξις, έτσι; Τότε, σκαρώνουν αυτό.
….θυμάστε που σε μία ολόκληρη σελίδα των ΤΙΜΕS έγραφε, σας τόλεγα, ότι πρέπει να προσευχόμαστε για να χτιστεί ο ναός μας και να έρθει ο μεσσίας μας.
Αγαπητοί μου όλα αυτά βρίσκονται στα σκαριά.
Αν λοιπόν κάποτε δούμε να θεμελιώνεται ο ναός του Σολομώντος, τότε το τέλος είναι κοντά. ……………….
Δεν είναι τυχαίο που σε όλη την υφήλιο διαφημίζουνε το 666. Είναι τυχαίο; Ποιο προιόν δεν έχει επάνω του το 666; ………………
Άρα, όταν βλέπουμε όλα αυτά, δεν βλέπουμε ότι πλησιάζει ένα τέλος; Βέβαια, μην περιμένουμε μέσα σε όλον αυτόν τον κυκεώνα του κακού, ούτε την ελληνική γλώσσα, ούτε εθνικά όρια και σύνορα, τι…….. αγαπητοί μου όλα θα χαθούν και θα βουλιάξουν.
Ένα πρέπει να μείνει –η Ορθόδοξη ψυχή που θα περιμένει τον Κύριον. Γι αυτό σας λέγω ότι μπορεί να μην μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, αλλά εάν βάλουμε στην ψυχή των Χριστιανών μας το στοιχείο της αντιστάσεως, νομίζω ότι βάλαμε κάτι πάρα πολύ μεγάλο.
Και τελειώνοντας, λέγει, και ο γαρ τα αγαθά εις κακά μεταστρέφων. Α, λέει εδώ, ότι τελικός σκοπός είναι η υποδούλωση, η εκμετάλλευση. Το βλέπει κανείς καθαρά; Τα αγαθά σου τα συκοφαντεί, τα παρουσιάζει κακά. Και συνεπώς προτείνει διόρθωση με σκοπό να διαστρέψει. Όπως λέγει ο Ησαΐας, ουαί οι λέγοντες το πονηρόν, καλόν, και το καλόν, πονηρόν, οι τιθέντες το σκότος φώς και το φως, σκότος.
Τι σου λένε; Η Ορθόδοξη πνευματικότητα, σήμερα, είναι ξεπερασμένη. Υπάρχουν άλλοι τρόποι που μπορούμε να ζήσουμε. Σου λένε το φως σκοτάδι και το σκοτάδι φως. Θα διαβάσατε στις εφημερίδες, δηλαδή σε μία εφημερίδα, για τον Ολιβιέ Κλεμάν. Αυτός είναι Ουνίτης. Παρουσιάζεται όμως ορθόδοξος. Μας κατηγόρησε σε ένα άρθρο που έγραψε στη Γαλλία ότι στην Ελλάδα δεν δεχόμεθα διάλογο, ότι υπάρχει δογματική ακαμψία, σκυθρωπός εθνικισμός, και θρησκευτικός ολοκληρωτισμός. Μας κατηγορεί για να πούμε, όχι δεν είμαστε αυτά, για να αλλάξουμε. Αγαπητοί μου, υπάρχει μεγάλη δολιότης. ….. ο σκοπός τους είναι πάντοτε η ανατροπή και η καταστροφή. Γι αυτό προσοχή. Μάτια ανοιχτά, νους καθαρός, ετοιμότης πνεύματος, και εγρήγορση αγαπητοί μου. Αυτά έρχεται να μας πει αυτό το χωρίον της Σοφίας Σειράχ.…………………….
