Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2019

Τό πνεῦμα τῆς Ἀποστασίας στούς ἐσχάτους καιρούς κατά τήν ἑρμηνεία τοῦ Ἁγίου Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου.


Ο Απόστολος ὁμιλεῖ σαφῶς περὶ τῆς Ἀποστασίας, ἡ ὁποία θὰ συμβῆ στὶς ἔσχατες ἡμέρες, πρὶν ἀπὸ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Περὶ αὐτῆς ἀναφέρεται καὶ σὲ ἄλλες Ἐπιστολές του. Στὴν Πρώτη πρὸς Τιμόθεον γράφει: «Τὸ δὲ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων» (Α’ Τιμ. δ’ 1). Ὁμοίως γράφει ὁ αὐτὸς στὴν Β’ Τιμ. γ’ 1 καὶ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Πέτρος στὴν Β’ Πέτρ. γ’ 1.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἰούδας μαρτυρεῖ, ὅτι ὅλοι οἱ Ἀπόστολοι ὡμίλησαν περὶ αὐτοῦ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο: «Μνήσθητε τῶν ρημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν. Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, Πνεῦμα μὴ ἔχοντες» (Ἰούδ. 17—19).

Καὶ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος προεῖπε, ὅτι στὸ τέλος τοῦ κόσμου «πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσι πολλούς, καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν» (Ματθ. κδ’ 11—12), καὶ ὅτι ὅταν θὰ ἔλθη «ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;» (Λουκ. ιη’ 8).

Σύμφωνα μὲ αὐτὲς τὶς διαβεβαιώσεις, διαγράφεται στὸν νοῦ μας μία ἐντελῶς ἀπογοητευτικὴ εἰκόνα τῆς ἠθικοθρησκευτικῆς καταστάσεως τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἐσχάτου καιροῦ. Τὸ Εὐαγγέλιο θὰ εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλους. Καὶ ἕνα μὲν μέρος τοῦ κόσμου θὰ μείνη στὴν ἀπιστία, τὸ ἄλλο δὲ μέρος θὰ δημιουργήση κυρίως αἱρέσεις, ποὺ δὲν θὰ ἀκολουθοῦν τὴν θεοπαράδοτη διδασκαλία καὶ θὰ κτίζουν μία δική τους πίστι βασισμένη στὴν δική τους φαντασία, ἄν καὶ [φαινομενικὰ στηριγμένη] στὴν βάσι τῶν λόγων τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Αὐτὲς οἱ αὐτο-επινοημένες πίστεις θὰ γίνωνται ἀναρίθμητες. Τὴν ἀρχή τους ἔθεσε ὁ Πάπας. Συνέχισαν τὸ ἔργο του ὁ Λούθηρος καὶ ὁ Καλβῖνος. Τὸ θεμέλιο, τὸ ὁποῖο ἔθεσαν αὐτοί, τὴν προσωπικὴ δηλαδὴ ἐπίτευξι τῆς πίστεως μόνον ἐπὶ τῆς Γραφῆς, ἔδωσε ἰσχυρὴ ὤθησι γιὰ τὴν ἐπινόησι πίστεων.

Καὶ τώρα [δεύτερο μισὸ τοῦ ΙΘ’ αἰ.] ὑπάρχουν πάρα πολλὲς Ὁμολογίες, οἱ ὁποῖες θὰ γίνουν περισσότερες. Κάθε κράτος θὰ ἔχη τὴν δική του πίστι, ὕστερα κάθε νομός, κάθε πόλις καὶ στὸ τέλος πιθανὸν κάθε μυαλὸ θὰ ἔχη τὴν δική του ὁμολογία. Διότι ὅταν οἱ ἄνθρωποι δὲν δέχωνται τὴν θεοπαράδοτη πίστι, φτιάχνουν τὴν δική τους, διαφορετικὰ δὲν γίνεται.

Καὶ ὅλοι θὰ ὀνομάζωνται «Χριστιανοί». Ἕνα μόνον μέρος θὰ κρατήση τὴν γνήσια πίστι, ὅπως τὴν παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ τὴν διατηρεῖ ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτοὺς οἱ περισσότεροι θὰ εἶναι Ὀρθόδοξοι μόνον κατ΄ ὄνομα. Στὴν καρδιά τους ὅμως δὲν θὰ ἔχουν τὴν τάξι (κατάστασι/διάθεσι), τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖ ἡ πίστις, διότι θὰ ἔχουν ἀγαπήσει τὸν παρόντα αἰῶνα. Αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ εὐρύτατος χῶρος τῆς ἀποστασίας.

Παντοῦ θὰ εἶναι ἀκουστὸ τὸ ὄνομα Χριστιανός. Παντοῦ θὰ ὑπάρχουν Ναοὶ καὶ ἱερὲς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ θὰ εἶναι μόνον στὴν ἐπιφάνεια. Ἐντὸς αὐτῶν θὰ ὑπάρχη τελεία ἀποστασία. Στὸ ἔδαφος αὐτὸ θὰ γεννηθῆ καὶ θὰ αὐξηθῆ ὁ Ἀντίχριστος, μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιφανειακότητος, χωρὶς τὴν οὐσία τοῦ πράγματος.

(...) ΔΕΝ θὰ τοποθετήσουν τὴν εἰκόνα τοῦ Θηρίου καὶ στοὺς ναούς; Ἐννοεῖται, ὅτι ἐφ΄ ὅσον θὰ γίνη εὐρυτάτη ἀποστασία ἀπὸ τὸν Χριστιανισμό, μαζὶ μὲ τοὺς Χριστιανοὺς θὰ καταλάβουν καὶ τοὺς ναούς, ὥστε σὲ αὐτοὺς θὰ εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ παραμείνη ἡ τάξις καὶ ἡ κατάστασις τῶν Χριστιανῶν. Ἑπομένως, θὰ τοποθετήσουν κάτι νέο, σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ νέου θεοῦ. Καὶ πρῶτα ἀπ΄ ὅλα τοῦτο σημαίνει τὴν ἐνθρόνισι τοῦ Ἀντιχρίστου στὸν ναό. Ὅπου αὐτὸς θὰ ἐμφανισθῆ προσωπικῶς, ἐκεῖ καὶ θὰ ἐνθρονισθῆ σὰν θεός.

«Μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον, ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ
ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἤ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός»
(Β’ Θεσ. β’ 3—4)

(*) Μετάφρασις ἀπὸ τὸ ρωσικὸ πρωτότυπο: Ἐπισκόπου Θεοφάνους, Ἑρμνηνεία Ἐπιστολῶν Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου Πρὸς Φιλιππησίους καὶ Θεσσαλονικεῖς Α’ καὶ Β’, β’ ἔκδοσις, Μόσχα 1895, σελ. 491-492, 497.



ΠΗΓΗ

«Η πνευματική διολίσθηση προς τον Οικουμενισμό» (Ως εσχατολογική πτώση)


«Η πνευματική διολίσθηση προς τον Οικουμενισμό»

(Ως εσχατολογική πτώση)

(β' μέρος)

Σήμερα, που υπάρχει μια διολίσθηση (κοινωνία) των επισκόπων προς τον οικουμενισμό, μια μοναχική υπακοή αποξενωτική προς την Εκκλησία και ένας αντι-οικουμενισμός (γράφε εγκλωβισμός) εγκατάλειψης της γραμμής των Πατέρων, ανατρέχουμε στα αποθέματα της Ορθόδοξης διδασκαλίας των Πατέρων.

Ο Όσιος Θεόληπτος Φιλαδελφείας με έμφαση διατυπώνει την θεμελιακή εννοιακή συγκρότηση της Εκκλησίας. Γράφει:

- «Ώσπερ δε τινα παράδεισον, τας κατά τόπους φυτεύσας Εκκλησίας συνήγαγε πάντας ημάς εν αυταίς και μίαν έθετο Εκκλησίαν τη πίστει και τω φρονήματι» (Σελ. 309, ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ).

- «Που γαρ αλλαχού πηγάζουσι τα ρήματα ζωής της αιωνίου και οι του Θεού λόγοι τρανώς ανακηρύττονται, ει μη εν τη Εκκλησία του Θεού…» (Σελ. 322).

- Ονομάζει ο Όσιος «αποστάτες» της Εκκλησίας, όλους εκείνους που «δίκην υδάτων παρασυρόντων την ψυχήν και αποπνιγόντων αυτήν εν τη αλλοτριώσει του ορθού φρονήματος…».

- Υπογραμμίζει την υπακοή στην Εκκλησία και στους Ορθόδοξους ιερείς ως εξής: «Οφείλεις γουν και συ το παρ’ εαυτού προσενεγκείν· το δε εστίν, υποτάσσεσθαι τη Εκκλησία και μετά πίστεως προσέρχεσθαι τοις ορθοδόξοις ιερεύσι». Διευκρινίζει δε ότι εννοεί «ιερέως ορθοδοξία τηρουμένου» (Σελ. 337 και 341).

- Διδάσκει την αποτείχιση: «Ει μεν από του ιερέως φεύγεις, ως μη ορθώς φρονούντος περί των της πίστεως δογμάτων, αλλ’ υπό αίρεσιν αλισκομένου, καλώς ποιείς, και δείξον πρώτον τούτο, και δέχομαι και αυτός και χάριτας ομολογώ…» (Σελ. 342).

Μας δίδει ο Όσιος Θεόληπτος μία σύντομη, ενιαία και ιδιαίτερη μεγαλοπρεπή εικόνα της Εκκλησίας – εκκλησιολογίας. Να τονίσω, ότι στα κείμενα του Οσίου Θεολήπτου ανακαλύπτουμε σημαντικές επιρροές (συνέχειας) από τον Ι. Χρυσόστομο, όπως για παράδειγμα στην ομιλία του Οσίου με τίτλο:

«Τη Πεντηκοστή, εις την επιφοίτησιν του Παναγίου Πνεύματος» (Σελ. 93). Γράφει σχετικά: «Εις ουρανούς ανελθών (ο Χριστός) τοις μαθηταίς αυτού εργάταις ούσι του Ευαγγελίου αυτού, έδωκε το Πνεύμα αυτού ως δρέπανον και απέστειλεν εις πάσαν την οικουμένην θερίζειν των ανθρώπων την σωτηρίαν συνάγειν τε τους μετεωριζομένους εις διαφόρους δόξας και αποκλείειν αυτούς εις τας αποθήκαν της μιας πίστεως και της μιας Εκκλησίας» (Σελ. 93).

Μετάφραση: «Εις τους ουρανούς ανελθών ο Χριστός, στους μαθητές του, που πράγματι ήσαν εργάτες του Ευαγγελίου Του, έδωσε το Άγιο Πνεύμα ως πνευματικό δρεπάνι και τους έστειλε σε όλη την οικουμένη να θερίσουν την σωτηρία των ανθρώπων, να μαζέψουν τους πιστεύοντας σε διαφόρους θρησκευτικάς δοξασίας και να τους τοποθετήσουν με ασφάλεια στις αποθήκες της Μιας Πίστεως και της Μιας Εκκλησίας».

Άξιο παρατηρήσεως, ότι ενώ ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος διακηρύττει ότι «τα άλλα θρησκεύματα είναι άλλοι δρόμοι σωτηρίας», ο Όσιος Θεόληπτος χαρακτηρίζει τους πιστούς αυτών ως «μετεωριζομένους εις διαφόρους δόξας» και μη ανήκοντες στις «αποθήκες της μιας Πίστεως και της Μιας Εκκλησίας». «Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται», τονίζει ο Κύριος (Μαρκ. 16,16).

Ο αιρετικός παροξυσμός του οικουμενισμού ξαπλώνεται ζητώντας την διάλυση της Ορθοδοξίας, η οποία δεν εξαρτά (όπως η αίρεση) τη σωτηρία του ανθρώπου από την ακριβή τήρηση των νόμων μιας θρησκείας αλλά από την Πίστη στο Χριστό, από την Πίστη στη μία Εκκλησία.

Ο μακαριστός π. Γαβριήλ Διονυσιάτης, γράφει:

«Ομιλών ο θείος Απόστολος προς ποιμένας (στην Έφεσο) αλληγορικώς παρουσιάζει προς αυτούς και τους κακούς διδασκάλους, τους αιρετικούς, αποκαλών αυτούς λύκους βαρείς, οι οποίοι με τας κακοδοξίας των κατασπαράσσουν τας ψυχάς, διεγείρουν τα πνεύματα και φονεύουν πνευματικώς. Δεν θα είναι δε μόνον οι έξωθεν πολέμιοι οι επιδρομείς λύκοι αλλά, λέγει, και από σας τους ιδίους, εξ οικείων, θα έχετε πειρασμούς, θα σηκωθούν κατεπάνω σας, με λόγους, με συγγραφάς, με διδασκαλίας διεστραμμένας, κακοδόξους και αιρετικάς με σκοπόν να παρασύρουν τους μαθητάς σας, τους Χριστιανούς, το ποίμνιό σας, να τους ακολουθήση εις την ψευδή διδασκαλίαν των». (ΟΔΗΓΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ, Σελ. 136).

«Εξ υμών αυτών» (Πράξ. 20, 30) θα γίνουν οι προσπάθειες επιβολής αιρετικών θεωριών και στάσεων ζωής, προφητεύει ο Απ. Παύλος, απευθυνόμενος στους Πρεσβυτέρους της Εκκλησίας της Εφέσου.

«Εξ υμών αυτών» είναι οι οικουμενιστές, «άνδρες λαλούντες διεστραμμένα», που τρέχουν να πραγματοποιήσουν όσα η παναίρεση απαιτεί. Παράδειγμα, οι οικουμενιστικές επιλογές, ως εκκλησιολογικές αρχές–πρακτικές, εδώ και εκατό χρόνια, από (ενδεικτικά) πέντε Πατριάρχες, τέσσερις Αρχιεπισκόπους, εννέα Επισκόπους, τέσσερις Αρχιμανδρίτες–Πρεσβυτέρους, δεκαπέντε Πανεπιστημιακούς Καθηγητές και μία Γερόντισσα (διεθνούς φήμης), συνετέλεσαν στην διεισδυτική λειτουργία του οικουμενισμού.

Στις ημέρες μας έχουμε (ως συνέχεια) άφθονες μετατάξεις από την Ορθοδοξία στη «χορεία» των οικουμενιστών «διαφωτιστών», ως ναρκισσευόμενη θεολογική λιποταξία!

Αναμφίβολα για την Ορθοδοξία, το Ευαγγέλιο, οι υποθήκες των Αγίων Αποστόλων, οι Ιεροί Κανόνες και οι διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων, αποτελούν τις πνευματικές αποθήκες της Μιας Πίστεως και της Μιας Εκκλησίας.

Ο οικουμενισμός είναι εσχατολογική πτώση, για δύο θεμελιώδεις αιτίες. Πρώτον, συγκεφαλαιώνει ό,τι κατά βάθος χαρακτηρίζει όλες τις αιρέσεις (παναίρεση). Δεύτερον, έχει παροχετευθεί στην κοίτη του η ενέργεια των πτώσεων που περιγράφει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, δηλ. του Αδάμ, του Ιούδα και του Πάπα.

Ο Άγιος Ιουστίνος κατέστησε (θεολογικά) ορατές τις πτώσεις τους, που ακολουθεί και ο οικουμενισμός. Γράφει με απόλυτη κατηγορηματικότητα: «Εις την ιστορίαν του ανθρωπίνου γένους υπάρχουν τρεις κυρίως πτώσεις: Του Αδάμ, του Ιούδα, του Πάπα. Η ουσία της πτώσεως εις την αμαρτίαν είναι πάντοτε η ίδια· το να θέλη κανείς να γίνη καλός δια του εαυτού του· το να θέλη κανείς να γίνη θεός δια του εαυτού του. αλλά τοιουτοτρόπως ο άνθρωπος ασυναισθήτως εξισούται με τον διάβολον» (ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ, Σελ. 152).

Πίσω από τον οικουμενισμό υπάρχει ο Πάπας (θεοποίηση λογικής), ο Ιούδας (προδοσία της Ορθοδοξίας) και ο Αδάμ (απογύμνωση από τη Θεία Χάρι) δηλ. ο αιώνιος θάνατος.

Όσοι διολισθαίνουν προς τον οικουμενισμό αποτελούν, δυστυχώς, παραπληρώματα της μεγάλης αποστασίας, διότι εκφράζουν μια δαιμονική προσπάθεια αναγωγής της Εκκλησίας σε «νέες θεολογικές αξίες», που μαρτυρούν τον δεινά κλυδωνιζόμενο από την αίρεση εσωτερικό τους κόσμο.

«Φεύγετε αυτούς, αδελφοί, και την προς αυτούς Κοινωνίαν· οι γαρ τοιούτοι ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού. Και ου θαυμαστόν· αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός» (Αγ. Μάρκος Εφέσου, ο Ευγενικός).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ


(α' μέρος πατήστε ΕΔΩ)



ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2019

Μέ φόντο τό οὐκρανικό ζήτημα, συγχρονισμένες δηλώσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη γιά ἕνωση μέ τούς Παπικούς!

undefined

Μέ φόντο τό οὐκρανικό ζήτημα, συγχρονισμένες δηλώσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη γιά ἕνωση μέ τούς Παπικούς!

Μαρία, Ἐκπαιδευτικός

Σέ συνέχεια τῶν ἄρθρων μέ τίτλο:

«Τρία δημόσια ἐρωτήματα πρός τόν Ἐπίσκοπο Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο γιά Ρωσία-Οὐκρανία-Οὐνία!»

(aktines.blogspot.com), καί

«Τέταρτο δημόσιο ἐρώτημα πρός τόν Ἐπίσκοπο Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο γιά Ρωσία-Οὐκρανία-Οὐνία-Παπισμό! β’ μέρος»(aktines.blogspot.com),
σήμερα θέλω νά συμπληρώσω ἀκόμη περισσότερα κομματάκια τοῦ πάζλ Ρωσία-Οὐκρανία-Οὐνία-Παπισμός, γιά νά καταλάβει καί ὁ πιό ἀνυποψίαστος πιστός, τήν ὁλοκληρωμένη εἰκόνα τῆς καλοστημένης δρομολογημένης καί ἐνεργουμένης ἐν τάχει ἑνώσεως μέ τούς Παπικούς!

Μεταφέρω ἀπό ρεπορτάζ μέ μετάφραση πού ἔκανα ἀπό τήν ἀγγλική, τῶν ἐπίμαχων σημείων λόγου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στήν τελευταία του ἐπίσκεψη στό Ἅγιον Ὄρος, ἀπευθυνόμενος στούς Μοναχούς καί σέ παρευρισκομένους ἐπισκέπτες, στήν Ἱερά Μονή Παντοκράτορος:

«Ὁ Πατριάρχης…ἰσχυρίστηκε πώς ἡ ἕνωση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τήν Ρωμαιοκαθολική εἶναι ἀναπόφευκτη»!

«Κατά τήν ἄποψή του, ἡ διαφορά ἡ ὁποία ὑπάρχει ἀνάμεσα στούς Ὀρθοδόξους καί στούς Καθολικούς ἔχει ἱστορικές ρίζες καί δέν ἔγκειται στό πεδίο τοῦ δόγματος»!

«Ὁ Πατριάρχης εἶναι πεπεισμένος πώς οἱ Καθολικοί εἶναι ἀκριβῶς τό ἴδιο Χριστιανοί ὅπως εἴμαστε κι ἐμεῖς (οἱ Ὀρθόδοξοι)»!

«Κατά τήν διάρκεια τῆς ὁμιλίας παρευρίσκονταν οἱ: Ἀρχιμανδρίτης Γαβριήλ, Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Παντοκράτορος, Ἀρχιμανδρίτης Ἀλέξιος, Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ξενοφῶντος, Ἀρχιμανδρίτης Ἐφραίμ, Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου καί Μοναχοί κι ἀπό ἄλλα Μοναστήρια κι ἐπισκέπτες».

«Οἱ περισσότεροι ἀπό τούς Ἀδελφούς μετά ἀπό αὐτά τά λόγια τοῦ Ἐπικεφαλῆς τοῦ Φαναρίου ἦταν ἀμήχανοι, ἀλλά κανείς ἀπό αὐτούς πού ἦταν παρόντες δέν διαμαρτυρήθηκε στόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο. Ἐπιπρόσθετα, κάποιοι Μοναχοί, μετά τά λόγια τοῦ Ἐπικεφαλῆς τοῦ Φαναρίου ὅτι ἡ ἕνωση μέ τούς Καθολικούς εἶναι ἀναπόφευκτη, ἔκλαψαν».

«Σύμφωνα μέ αὐτόπτη μάρτυρα, ἕνας ἀριθμός ἀπό φύλακες τοῦ Πατριάρχη δέν ἐπέτρεψαν σέ κανέναν ἀπό τούς Ἀδελφούς νά ἠχογραφήσει τήν ὁμιλία τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου».


Ὅλο τό ρεπορτάζ θά βρεῖτε (στά ἀγγλικά) ἐδῶ:https://spzh.news

Πλήρης ἀποδόμηση καί ἀκύρωση τῆς Ὀρθοδόξου δογματικῆς, τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῶν ἀποφάσεων καί καταδικῶν τοῦ Παπισμοῦ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν ἀγώνων καί μαρτυρίων ὑπέρ Πίστεως τῶν Ἁγίων Πατέρων!

Τό Ἄγιον Ὄρος γιατί σιώπησε καί σιωπᾶ;

Μέ φόντο τό τρέχον οὐκρανικό ζήτημα, τό ρῆγμα-σχίσμα Ἑλλάδας-Ρωσίας, τό ρῆγμα-σχίσμα Ρωσίας-Ἀλεξάνδρειας καί μία σειρά ἀπό προκλητικῶς καί δημοσίᾳ ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν ἀνάμεσα σέ Ἕλληνες Ὀρθοδόξους καί σχισματικούς Οὐκρανούς καί τῶν τελευταίων μέ Οὐνίτες καί Παπικούς, προστίθεται ταυτόχρονα δήλωση ἕνωσης Ὀρθοδόξων-Παπικῶν μέσα στό ὀχυρό τῆς Ὀρθοδοξίας τό Ἅγιον Ὄρος διά στόματος Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου!

Ἀλλά καί νά μήν εἴχαμε τήν διαρροή αὐτῶν τῶν δηλώσεων, ἡ σωρεία τῶν ἀντικανονικῶν ἀποφάσεων καί ἐνεργειῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἡγεσίας τόν τελευταῖο καιρό, ἡ πολύχρονη καί γνωστή οἰκουμενιστική πορεία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου καί τό ἐπιστέγασμα τῆς δογματικῆς κατρακύλας κι ἀμετανοησίας μας μέ τήν Κολυμπάρια ψευδοσύνοδο, δέν μᾶς ἀφήνουν περιθώρια να περιμένουμε κάτι καλύτερο ἀπό αὐτό πού ἐπιθυμοῦν οἱ καρδιές ἀρκετῶν Χριστιανῶν καί δυστυχῶς καί Ποιμένων.

Τόν Ἀντίχριστο ὡς προσωποποίηση τοῦ ἀντί-χριστου πνεύματος πού διακατέχει αὐτές τίς καρδιές!

Μετάνοια χθές.



ΠΗΓΗ

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2019

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Π.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ: «Η ΑΓΑΠΗ ΑΝΕΥ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΝΕΚΡΑ ΕΣΤΙ» (ΠΡΟΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟ ΑΜΕΡΙΚΗΣ)


Ακούσαμε λόγια που μας ξενίζουν. Ο Μακαριότατος Αμερικής Ελπιδοφόρος, διατύπωσε μια φράση ξένη προς τα Ελληνορθόδοξα ειωθότα: «Η Ορθοδοξία μας δεν είναι της ακρίβειας αλλά της αγάπης».


Mακαριότατε η αντωνυμία «μας» που παραπέμπει; Για ποια Ορθοδοξία μιλάτε;

Μιλάτε για την Ορθοδοξία που πρεσβεύει η Μία, Αγία και Καθολική Εκκλησία;

Δεν εννοώ την Ρωμαιοκαθολική-Παπική αλλά αυτή των Πατέρων, των Αγίων και Φωστήρων, των εμφορούμενων από Άγιο Πνεύμα. Αυτήν εννοείτε;

Το «μας» απευθύνεται σε όλο το πλήρωμα των απανταχού ορθοδόξων εκκλησιών ή σε κάποια ομάδα-ελίτ ιεραρχίας και λαϊκών;
Φαντάζομαι πως δεν εννοείτε ότι υπάρχουν δύο ή περισσότερες «ορθοδοξίες», μιας και μία Εκκλησία ίδρυσε ο Χριστός, μία αλήθεια έδωσε στο πλήρωμά της και όχι βέβαια πολλές, όπως κάποιες αιρέσεις υποστηρίζουν.

Μου δημιουργεί απορίες το ότι αποσυνδέετε την ακρίβεια από την αγάπη.

Τόσο καιρό γνώριζα ότι αυτά τα δύο ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα.

Πως γίνεται δύο αρετές που εντελλόμεθα απ’ τον Κύριο να αντιστρατεύεται η μία την άλλη;

H ακρίβεια αντιμάχεται την αγάπη και αντιστρόφως; Δηλαδή για να έχουμε περισσότερη αγάπη πρέπει να απωλέσουμε την ακρίβεια;

Τι εννοείτε με τον όρο ακρίβεια; Εννοείτε τους όρους των Οικουμενικών Συνόδων; Τα δόγματα; Tην έμπρακτη τήρησή τους με όποιο τίμημα; Τον σεβασμό της Αγίας Παραδόσεως της Ορθοδοξίας; Αυτό εννοείτε; Την τήρηση όλων των προτροπών και της διδασκαλίας που Ευαγγελίζεται ο Κύριος;

Εάν ναι, τότε πως αντιστρατεύεται μία εντολή του Κυρίου κάποια άλλη; Θα μας έβαζε σε τέτοια διλήμματα ο Χριστός; Απ’ όσο καταλαβαίνουμε όλες οι εντολές του Κυρίου πρέπει να εφαρμοστούν τελείως και αναντιρρήτως.

Επομένως όταν ο Κύριος εντέλλει «... καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, αὕτη πρώτη ἐντολή. καὶ δευτέρα ἐντολὴ αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι.»( Μαρκ. ιβ´ 30-31), δίνει στην αγάπη τα πρωτεία της αρετής. Πως όμως;

Πρώτα «Κύριον τὸν Θεόν σου» κι έπειτα «τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Κι επειδή τον εαυτό μας οφείλουμε να τον αγαπάμε λιγότερο απ’ τον Κύριο το ίδιο ισχύει και για τον πλησίον. Πράγμα που σημαίνει ότι μια «αγάπη» προς τον πλησίον και την κτήση, που λυπεί τον Θεό, δεν είναι πραγματική αγάπη αλλά φαινομενική. Η αγάπη προς τον πλησίον πρέπει να φιλτράρεται και να δοκιμάζεται πρώτα, αναφορικά με τον Θεό, για να είναι γνήσια.

Αλλού ο Κύριος λέει «ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾱτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾱς ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» (Ιωαν. ιγ´ 34-35).

Δίνει την εντολή να αγαπάμε «αλλήλους» αλλά «καθὼς ἠγάπησα ὑμᾱς».Αγαπάμε με τον τρόπο που αγάπησε ο Κύριος. Και όχι με τον δικό μας, γήινο και χοϊκό.

Αλλού πάλι μας λέει ο Κύριος «... ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς» (Λουκ. στ´ 35).

Η εφαρμογή της αγάπης του Θεού δεν έχει ιδιοτέλεια. Των ανθρώπων, για παράδειγμα η αποδοχή των κακοδοξιών των αιρετικών, των σχισματικών, η υπηρέτηση πολιτικών επιδιώξεων και αλλότριων συμφερόντων -δε λέω, λόγω αγάπης βέβαια- σίγουρα επιφέρει αρκετές αμοιβές και δωρεές σ’ αυτό το μάταιο κόσμο. Πράγματα βέβαια που φαντάζομαι δεν τα επιδιώκετε.

Αλλού ο Κύριος πάλι:

«Ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε,» (Ιω. 14,15)

«οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν.» (Λουκ. 17,10)

Μας βεβαιώνει ο σαρκωθείς Λόγος, ότι μας έχει δώσει εντολή να τηρούμε με ακρίβεια τη διδασκαλία Του. Αν αυτό συμβεί τότε εξακολουθούμε να παραμένουμε δούλοι αχρείοι.

Τι θα ήμασταν εάν πιστεύαμε, ότι χάριν της παρερμηνείας μιας εντολής , της αγάπης, δεν θεωρούσαμε αναγκαίο να τηρήσουμε τις υπόλοιπες εντολές;

Μας προετοιμάζουν οι προφήτες γι’αυτή τη διδασκαλία:

«καὶ λαβὼν τὸ βιβλίον τῆς διαθήκης ἀνέγνω εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, καὶ εἶπαν· πάντα ὅσα ἐλάλησε Κύριος, ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα.»( Εξ. 24,7) ,

«σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα (Ψαλμ.118-4)

Oι Απόστολοι υπενθυμίζουν:

«νόμον οὖν καταργοῦμεν διὰ τῆς πίστεως; μὴ γένοιτο, ἀλλὰ νόμον ἱστῶμεν.» (Ρωμ. 3,31),

«Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε, ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς εἴτε ἀπὼν ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν, ὅτι στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου, » (Φιλιπ. 1,27 ),

«Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν.»

(Α Ιω. 2,3)

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος μάς παραδίδει τη συνταγή της θεολογίας: «Θέλεις να γίνεις ποτέ θεολόγος και αντάξιος της Θεότητας; Φύλασσε τις εντολές· προχώρησε δια των προσταγμάτων, γιατί η πράξη είναι βάση της θεωρίας» (Λόγος 4 Κατά Ιουλιανού Α’, 113).

Ο Απόστολος Παύλος στον «ύμνο» της αγάπης μας τονίζει ότι « Ἡ άγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει». Ψυχανεμίζομαι ότι η αγάπη που πρεσβεύετε κάνει εκπτώσεις. Γιατί προς το τέλος μας λέει «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ άγάπη» ( Κορ. ιβ´ 27 - ιγ´ 13).

Μια «αγάπη» προς πρόσωπα, προς ομάδες ανθρώπων, προς «εκκλησίες», προς έθνη ολόκληρα, που ρίχνουν στη θλίψη και την απογοήτευση άλλα έθνη ή έτερα πρόσωπα, τι αγάπη είναι; Ποια μπορεί να είναι τα έτερα πρόσωπα; Μα ο δυσαρεστημένος ορθόδοξος λαός που βλέπει κενοφανή γεγονότα να ταλανίζουν την εκκλησία μας.

Σχισματικούς κι αιρετικούς να μπαινοβγαίνουν σε ορθόδοξους ναούς, να λειτουργούν με ορθόδοξους ιερείς και ιεράρχες, λαθρομετανάστες να εισβάλλουν στον Ελλαδικό χώρο άνευ ορίων και ελέγχου, απαιτώντας την καταστολή της Ορθοδοξίας, αλλοδαπούς γονείς να απαιτούν σε ελληνικά σχολεία, την απαλοιφή των χριστιανικών συμβόλων, όμορα κρατίδια που καπηλεύονται την ιστορία μας κ.ο.κ..

Αυτό είναι αγάπη; Μήπως αυτή η αγάπη λυπεί και επώνυμα έτερα πρόσωπα; Ποια;

Μέγα Αλέξανδρο, Κολοκοτρώνη, Μακρυγιάννη, Παύλο Μελά, Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, Μέγα Βασίλειο και πλήθος Πατέρων της Ορθοδοξίας, Ηρώων της πατρίδας, οσιομαρτύρων, εθνομαρτύρων.

Δεν είχε αγάπη ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός όταν καταφερόταν εναντίον του Πάπα;

O άγιος Νεκτάριος που λέει ότι ο Πάπας ξεθεμελίωσε τον Χριστό απ’την εκκλησία;

Ο Θείος Παύλος, στην επιστολή «γνησιότητας» που καταπολεμά την αλλοίωση του Ευαγγελίου, δηλ. την αίρεση, απογοητευμένος από τις πλάνες που είχαν αλλοιώσει το φρόνημα των πιστών της Γαλατίας, οργισμένος με τους ψευδάδελφους και ψευδοπροφήτες που πολεμούσαν τον γνήσιο Λόγο του Κυρίου, όταν λέει να μην τον ενοχλούν πλέον με τις κακοδοξίες τους;

«Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω· ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω.» (Γαλ. 6,17).

Δεν είχε αγάπη για τους ανθρώπους; Τι προκαλούσε τι Θεία οργή του; Η προσβολή στον Κύριο. Ή μήπως θα έπρεπε πλημμυρισμένος από μια άλλη «αγάπη», να δεχόταν τις κακοδοξίες των προβατόσχημων λύκων για να μην τους λυπήσει;

O Άγιος Ιωἀννης ο Χρυσόστομος μισούσε τους αιρετικούς όταν έλεγε «οὐδέν ὠφελεῖ βίος ὀρθός δογμάτων διεστραμμένων»; Όχι, καθώς είπε και το «τω λόγω διώκω ου τον αιρετικόν, αλλά την αίρεσιν, ου τον άνθρωπο αποστρέφομαι αλλά την πλάνην μισώ, και επισπάσασθαι βούλομαι» (PG 50, 701).

Δηλαδή Μακαριότατε, ο φωστἠρας αυτός της εκκλησίας μας, αγαπούσε τον αιρετικό, μισώντας την αίρεση και την κακοδοξία, που τον απομάκρυνε απ’ τον τελικό στόχο του, τη θέωση.

Πιστός και ακλόνητος ο Πατἐρας αυτὀς της Ορθοδοξίας, στην Παράδοση της Εκκλησίας και στους πρότερους Πατέρες, επιμένει ότι, αγάπη χωρίς πίστη δεν είναι αγάπη.

Δεν ακούτε που λέει «Μη αμφίβαλλε τοις παρά των πατέρων δεδοκιμασμένοις, αλλά φοβού, και ανεξετάστως πίστευσον. Μάλλον μεν ούν πίστευε, και μη πολυπραγμόνει.»

Γίνεται τελικά, τελεία (και όχι υποκριτική) πίστη άνευ των καρπών της; Των έργων;

Ή γίνονται έργα αληθούς αγάπης, στηριγμένης στον Κύριο, άνευ πίστεως σε Αυτόν;

Απάντηση δίνει η Καινή Διαθήκη :
«οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν. ἀλλ' ἐρεῖ τις· σὺ πίστιν ἔχεις, κἀγὼ ἔργα ἔχω· δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου, κἀγὼ δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου.» (Ιακ. 2-17,18)

Η πίστη στο Χριστό (το μέτρο της οποίας είναι η ακρίβειά της, δηλ. η ποιοτική και ποσοτική εναρμόνιση με τις εντολές του Κυρίου και τις προτροπές των Αγίων Πατέρων της Ορθοδοξίας ), στην εκκλησία Του, στην Παράδοση των Αγίων, αποτελεί την πηγή της γνησίας αγάπης στο Θεό και στους συνανθρώπους μας. Η «άλλη αγάπη», είναι αγάπη στον εαυτό μας, στη βόλεψή μας και στα αισθήματα ιδιοτέλειας.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η πραγματική πίστη στον Κύριο, που εκφράζεται με την τήρηση των εντολών του αλλά και των Αποστολικών και Αγιοπατερικών εντολών όπως αυτές διατυπώνονται εν Αγίω Πνεύματι σε Αποστολικές και Οικουμενικές Συνόδους, αποτελεί την κινητήρια δύναμη έργων αρετής (των καρπών της γνησίας πίστεως) και ενεργειών που ευλογεί ο Θεός.

Κάθε άλλο ανθρώπινο κατασκεύασμα, αποτελεί μίσος στον άνθρωπο, στην κτίση, στον ίδιο το Θεό, υπό τον μανδύα της αγάπης και της υπηρεσίας στον συνάνθρωπο.

Θα ήθελα Μακαριότατε κι εγώ από αγάπη να φιλήσω το τη δεξιά χείρα του πάπα Ρώμης. Ναι, μα μόνο τότε όταν θα αποκηρύξει τις κακοδοξίες των αιρέσεων, τα πρωτεία, fillioque κ.α. και μετανοών να επιστρέψει στην πάτρια εκκλησία.

Θα ήθελα επίσης από αγάπη να φιλήσω τη χείρα πλείστων επισκόπων, αρκεί να μην μνημονεύουν σχισματικούς αυτοχειροτόνητους, να μην «μπάζουν» σε εκκλησιές σχισματικούς κι αιρετικούς, να μην συνπροσεύχονται με αλλόδοξους κι αλλόθρησκους.

Η ακρίβεια της πίστεως, δηλ. η προσήλωση στα δόγματα και στους λόγους των Αγίων Πατέρων, οδηγεί στην αληθή αγάπη, «ψημένη» στο καμίνι του Ευαγγελίου και βαφτισμένη στο αίμα των Αγίων Μαρτύρων.

Τι αγάπη περικλείει η δωρεά Κορανίων ως «ιερών» βιβλίων, από ορθόδοξους ιεράρχες σε μουσουλμάνους; Ενός βιβλίου που υποθάλπει μίσος, υποκινεί σε εκδίκηση και φόνο;

Που υβρίζει Παναγία και Χριστό;

Εάν θεωρείτε ότι υπάρχει πραγματική «αγάπη» που θέτει υπό αμφισβήτηση, δόγματα, παράδοση, πίστη, τότε βάζετε ένα σκληρό δίλλημα -δογματίζοντας με ένα «οιωνεί» κενοφανές δόγμα- σ’ αυτόν που τον βολεύει η διαπίστωσή σας αυτή, αλλάζοντας την Πατερική γραμμή δύο χιλιάδων ετών αλλά και το ίδιο το Ευαγγέλιο.

Τι γίνεται με την προτροπή του Αποστόλου των εθνών;

«ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω.» (Γαλ1-9)


(Όπως το έχουμε προείπει και τώρα πάλι το λέω: αν κάποιος σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που παραλάβατε, ας είναι ανάθεμα).

Ο Απόστολος Παύλος στην ίδια Ορθοδοξία με εμάς κι εσάς δεν ανήκει;

Επίσης νομίζω μακαριότατε ότι δεν είναι πρέπον, δεν είναι δόκιμο να δογματίζουμε «τουιτάροντας».

Εν κατακλείδι Μακαριότατε η ατυχής φράση : «Η Ορθοδοξία μας δεν είναι της ακρίβειας αλλά της αγάπης» σίγουρα δεν αναφέρεται εμμέσως στο «κατ’ οικονομίαν» βάση προϋποθέσεων, καθ’ ότι τοποθετείτε ξεκάθαρα αρνητικό πρόσημο στην ακρίβεια.

Είναι σαν , στο κόσκινο της λογικής να «πέφτει» χονδρό κοσκίνισμα. Να περνά μόνο η «αγάπη» και όλα τα άλλα να βαφτίζονται μη αναγκαία.

Μακαριότατε περικοπή Ευαγγελίου και παρερμηνείες κάνουν οι αιρετικοί και μόνο. Όχι οι Ορθόδοξοι.

Παρακαλώ πολύ διαφωτίστε με, επιδείξτε μου που σφάλλω, εάν δεν έχω κατανοήσει τις προθέσεις σας ή έχω ερμηνεύσει λαθεμένα τους λόγους σας.

«Πιστεύω», σημαίνει ότι εφαρμόζω ακριβώς το λόγο του Κυρίου στη ζωή μου ή τέλος πάντων αγωνίζομαι να το κάνω αυτό, ανεξαιρέτως, με όποιο τίμημα.

Η ακρίβεια είναι χαρακτηριστικό της πίστεως στον Κύριο.

Ας μην είναι η «αγάπη» το πρόσχημα που θα καταργήσει την πίστη.

Κάποιος είπε:

«Στην Πίστη υπάρχει αρκετό φως γι’ αυτούς που θέλουν να πιστέψουν και αρκετές σκιές για να τυφλώσουν αυτούς που δεν θέλουν.»



ΠΗΓΗ

Ο διάβολος, οι σιωνιστές, ο πάπας και το ισλάμ.


σ.σ. Ο (ακοινώνητος) Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, κάνει παράπονα στον Τζέφρυ Πάιατ για τους λαθρομετανάστες (ισλαμιστές στην πλειονότητά τους) και κάνει ακριβώς τα ίδια παράπονα και στον αρμόδιο για τις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες [Ουνίτες] Καρδινάλιο Leonardo Sandri. Και στους δύο μίλησε για έναν εκβιασμό της Τουρκίας που ανοίγει την στρόφιγγα και δεν σκέφτηκε μήπως εδώ βρίσκεται κάτι περισσότερο από το δέντρο που κοιτάει. Τον Τζώρτζ Σόρος που παίζει το παιχνίδι των αμερικανών επί του εδάφους σε όλες τις χώρες που δραστηριοποιείται δεν έχουμε την απαίτηση να τον γνωρίζει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ούτε τις ΜΚΟ του που έχουν γίνει κράτος εν κράτει και φέρνουν εδώ τους λαθρομετανάστες με σχέδιο, ούτε όλο το ιδεολογικό πλαίσιο της αντιρατσιστικής χολέρας που προωθούν για να επιβάλλουν στους λαούς αυτήν την ανωμαλία, όπως και πολλές άλλες. Τον Άγιο Παΐσιο όμως, δεν τον γνωρίζει; Απ’ ότι φαίνεται, όχι. Διότι εάν τον γνώριζε, εάν του έδινε σημασία και τον είχε μελετήσει, ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΕΦΤΕ ΣΤΗΝ ΦΑΚΑ.

Ο Γέροντας Ακάκιος o Καυσοκαλυβίτης απαντάει σε ερωτήσεις.

Ερώτηση: Είναι γνωστό ότι το Ελληνικό έθνος συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου, είμαστε κυκλωμένοι από φίδια. Αλβανία, Σκόπια, Τουρκία. Δεν λέω άλλα, αυτά τα τρία τα οποία ακόμα .. μας σφίγγουν. Τί πρέπει να κάνουμε; Πώς πρέπει να συμπεριφερθούμε;..

Γέροντας Ακάκιος: Ακούστε κάτι. Εγώ θα προχωρήσω πιο πολύ. Αυτά τα φίδια που ανέφερες είναι τα μικρά φιδάκια. Υπάρχουν άλλα πολύ μεγαλύτερα φίδια που μας κυκλώνουν. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε ότι ο σιωνισμός παίρνει τις εντολές άνωθεν, δηλαδή απ’ τον διάβολο, ο πάπας τις προωθεί και το ισλάμ τις εκτελεί. Δηλαδή, ο πιο κοντινός στον διάβολο είναι ο σιωνισμός. Οι Εβραίοι, που ξέρετε ότι με κέντρο τώρα την Αμερική μαγειρεύουν χίλια μύρια πράγματα και επηρεάζουν καταστάσεις. Και δημιούργησαν την Νέα Εποχή που μοιάζει να είναι ο πρόδρομος του Αντιχρίστου. Ο πάπας προωθεί τις εντολές του σιωνισμού γιατί συμπλέει μαζί τους στην ουσία και το ισλάμ τις εκτελεί.

Μην σας φαίνεται παράξενο. Φαίνεται φαινομενικά ότι υπάρχει μία αντίθεση του ισλάμ με τους δυτικούς λαούς και λοιπά αλλά αυτά είναι φαινόμενα που απατούν. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός έλεγε ότι ο μουσουλμανισμός είναι δεύτερη έκδοση του ιουδαϊσμού. Και ξέρουμε πολύ καλά ότι οι Πατέρες μας λένε ότι και ο προτεσταντισμός είναι στην ουσία και αυτός δεύτερη έκδοση του ιουδαϊσμού. Στο βάθος αυτά είναι κοινά δαιμόνια.

Λοιπόν. Ποιός είναι ο μοναδικός, ουσιαστικός εχθρός τους; Η Ορθοδοξία. Δεν θέλω να καυχώμαι ότι είμαι Έλληνας, αλλά ξέρετε ότι ο λαός ο οποίος διατήρησε την Ορθοδοξία αλώβητη μέσα στους αιώνες είναι αυτός ο Ελληνικός λαός, είναι αυτό το έθνος. Αμαρτήσαμε πολύ. Πέσαμε σε πάρα πολλές αμαρτίες σαν άτομα και σαν λαός, γι’ αυτό και ο Θεός μας διαπαιδαγωγεί αυστηρότατα και επιτρέπει στα μεγάλα και στα μικρά φίδια να μας κυκλώνουν. Γιατί; Γιατί απ’ τη μια μας χρωστάει ότι εμείς κρατήσαμε την Ορθόδοξη πίστη, και απ’ την άλλη όμως θέλει να μας σώσει, να μας φέρει κοντά Του με την διαπαιδαγώγηση γιατί πολύ, πάρα πολύ αμαρτήσαμε και πέσαμε. Έτσι εξηγείται γιατί επιτρέπει ο Θεός να μας κυκλώνουν αυτά τα φίδια.

Θα δοκιμαστούμε σαν άτομα και σαν λαός μέχρι να καταλάβουμε και να έλθουμε σε βαθειά μετάνοια. Τότε, θα έλθουν εκείνες οι λαμπρές μέρες για τις οποίες μιλούν οι προφήτες. Πολλοί, πάρα πολλοί προφήτες.

***

Απομαγνητοφώνηση Φαίη.



ΠΗΓΗ

Στέργιος Σάκκος, Ο άγιος Στυλιανός-Στεργιανός ( 26 Νοεμβρίου)


Ὁ ἅγιος Στυλιανός-Στεργιανός ( 26 Νοεμβρίου )

Τοῦ μακαριστού Στεργίου Σάκκου, Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου ΑΠΘ

Στίς 26 τοῦ μηνός Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τόν ἅγιο Στυλιανό, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιαίτερα ἀγαπητός στόν λαό καί θεωρεῖται προστάτης τῶν βρεφῶν καί νηπίων. Πολύ χαρακτηριστική ἀλλά καί συγκινητική εἶναι ἡ εἰκόνα του· ὁ ἅγιος κρατώντας ἕνα σπαργανωμένο παιδί στήν ἀγκαλιά του παρουσιάζεται ὡς φιλόστοργη μητέρα καί συγχρόνως ὡς χειροδύναμος πατέρας, πού προσφέρει στό παιδί τήν στοργή καί τήν δύναμη πού αὐτό χρειάζεται. Οἱ γυναῖκες πού δέν γεννοῦν παιδιά ἐπικαλοῦνται τήν πρεσβεία του καί οἱ μητέρες, ὅταν ἀρρωσταίνουν τά μικρά τους, προστρέχουν στήν βοήθειά του.

Ἐνῶ ὅμως εἶναι πολύ διαδεδομένη ἡ γιορτή του καί πολύ λαοφιλής ἡ μνήμη του, δέν εἶναι καλά γνωστή ἡ ἱστορία του. Ὑπάρχει, μάλιστα, μία σύγχυση γύρω ἀπό τό πρόσωπό του, καθώς καί γύρω ἀπό τό ὄνομά του, ἡ ὁποία ἐπιτείνεται, καθόσον σήμερα οἱ χριστιανοί δέν ἐνδιαφέρονται νά διασώζουν ἀκριβῶς τό ὄνομα τοῦ ἁγίου μέ τό ὁποῖο βαπτίσθηκαν. Ἔτσι πολλοί δέν ἀναγνωρίζουν ἄν τά βαπτιστικά Στέλιος, Στέλλα καί Στέργιος, Στεργιανή ἀναφέρονται στόν ἴδιο ἅγιο Στυλιανό ἤ τό δεύτερο ἀναφέρεται σέ ἄλλον ἅγιο. Ἔχουν τήν ἰδέα ὅτι τό Στέργιος μπορεῖ νά προέρχεται ἀπό τό Ἀστέριος ἤ ἀκόμη ἀπό τό Σέργιος, καί δέν ἔχει σχέση μέ τό Στυλιανός. Παρόλο ὅμως πού εἶναι βέβαιο ὅτι ἅγιοι Ἀστέριος καί Σέργιος ὑπάρχουν στήν Ἐκκλησία μας, δέν εἶναι καθόλου βέβαιο ὅτι τό Στέργιος συνδέεται μέ αὐτά τά πρόσωπα καί τά ὀνόματά τους. Νομίζω ὅτι εἶναι μία εὐλαβική προσφορά στήν μνήμη τοῦ ἁγίου καί μία σεμνή συμμετοχή στήν γιορτή του νά προσπαθήσουμε νά γνωρίσουμε καλύτερα τό πρόσωπό του μελετώντας τό ὄνομά του, τό ὁποῖο σέ τέτοιες περιπτώσεις ἀποτελεῖ μία ἱστορική μαρτυρία ταυτότητος.

Τό συναξάριο μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ὁ ἅγιος Στυλιανός καταγόταν ἀπό τήν Παφλαγονία, ὅπου καί ἀπέθανε καί ἐτάφη. Ἔζησε στά χρόνια μεταξύ τοῦ δ΄ καί στ΄ αἰῶνος καί ἔδειξε ἀπό μικρός ὅτι ἀνῆκε ἐξ ὁλοκλήρου στόν Θεό. Νωρίς μοίρασε τήν περιουσία του στούς πτωχούς καί ἔγινε μοναχός, ὡς μοναχός δέ ξεπέρασε τούς πάντες σέ κοπιαστική ἄσκηση καί σκλη­ρα­γωγία. Ἀργότερα ἀποσύρθηκε στήν ἔρημο καί κατοίκησε μέσα σέ μία σπηλιά. Ἡ ἁγιότητά του εἵλκυσε τήν θεία χάρη, καί ἀπέ­κτησε τό χάρισμα νά θεραπεύει ἀνίατες ἀρρώστιες. Ἰδιαίτερα ὅταν μητέρες πού ἔχαναν τά νεογνά τους ἐπικαλοῦνταν τό ὄνομά του, γρήγορα ἀποκτοῦσαν ἄλλα παιδιά.

Μ' αὐτήν τήν φήμη, τῆς προστασίας τῶν βρεφῶν, ὁ ἅγιος Στυλιανός ἐπεκράτησε στόν λαό, καί ἡ γιορτή του διακρίθηκε. Μέ τό ὄνομά του βαπτίζονταν συχνά τά παιδιά, γιά νά ἔχουν τήν βοήθειά του, ἰδιαίτερα ἄν ἦταν φιλάσθενα ἤ ἄν εἶχε κινδυνεύσει ἡ ὑγεία τους. Στά νεώτερα χρόνια ἡ ἰδιότητα τοῦ ἁγίου νά «στερεώνει» τά μικρά παιδιά στήν ζωή ὑπερίσχυσε τοῦ ὀνόματός του καί ἐπιπλέον ἡ ὁμοηχία τοῦ ὀνόματος Στυλιανός μέ τήν ἰδιότητα τοῦ στερεός συνέβαλε, ὥστε ὁ ἅγιος Στυλιανός νά γίνει στά νεοελληνικά Στεργιανός καί τά παιδιά πού ἔπαιρναν τό ὄνομά του νά λέγονται ἐπίσης Στέργιος, Στεργιανή. Τά ὀνόματα αὐτά ἀπαντοῦν ἰδιαίτερα στούς ὀρεινούς πληθυσμούς τῆς Β. Ἑλλάδος, ἐνῶ στά νότια παραμένουν τά ἀρχικά Στέλιος, Στέλλα. Στούς ὀρεινούς συνηθίζονταν, ἐξάλλου, καί ἄλλα παρεμφερῆ ὀνόματα, πού ὑπαγορεύονταν ἀκριβῶς ἀπό τόν φόβο τῆς θνησιμότητας τῶν βρεφῶν. Ἔτσι μαζί μέ τό Στέργιος, πού δινόταν σάν εὐχή στό παιδί νά στεργιώσει καί σάν προσευχή στόν ἅγιο νά βοηθήσει, ἀκούγονταν συχνά καί τό Ζήσης (= νά ζήσει), τό Ρίζος (=νά ριζώσει) καί ἄλλα ὅμοια.

Ἑπομένως, τό ὄνομα Στέργιος ἀναφέρεται στόν ἅγιο Στυλιανό καί δέν ἔχει σχέση ὡς ὄνομα οὔτε μέ τό Ἀστέριος οὔτε μέ τό Σέργιος. Τό Ἀστέριος ἦταν γνωστό καί στήν πρό Χριστοῦ ἐποχή καί σημαίνει αὐτόν πού μοιάζει μέ ἀστέρι· τό δέ Σέργιος μᾶς ἦλθε ἀπό τά λατινικά καί ἐξελληνίσθηκε.Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ἐν προκειμένῳ μέ τόν ἅγιο Στυλιανό συνέβη ὅ,τι καί μέ τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο· κληροδότησαν στήν Ἐκκλησία ὄχι μόνο τό ἁγιασμένο ὄνομά τους, ἀλλά καί τό εὐλογημένο τους χάρισμα. Πράγματι, ὡς βαπτιστικά σήμερα χρησιμοποιοῦνται τόσο τά Στυλιανός, Ἰωάννης ὅσο καί τά ἀντίστοιχα Στέργιος, Χρυσόστομος.

Τήν ἴδια μέρα μέ τόν ἅγιο Στυλιανό γιορτάζει καί ὁ ἅγιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης ἤ Στυλίτης, ἕνας ἅγιος πού παρουσιάζει πολλά κοινά στοιχεῖα μέ τόν ἅγιο Στυλιανό. Ἦταν καί αὐτός Παφλαγόνας, ἀπό τήν Ἀδριανούπολη, καί ἔδειξε καί αὐτός ἀπό μικρός ὅτι ἦταν προικισμένος μέ ἐξαιρετικές χάρες. Γεννήθηκε στά χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Ἡρακλείου, κατά τόν στ΄ αἰ., καί ἔγινε καί αὐτός μοναχός πού διακρίθηκε μέ ποικίλες ἀσκήσεις καί ξεπέρασε τούς πάντες στήν καρτερία, ἀπέκτησε δέ καί τό χάρισμα νά θαυματουργεῖ. Τό ἰδιαίτερο στόν ἅγιο Ἀλύπιο ἦταν ὅτι ἔζησε πάνω σέ ἕναν στύλο -ἐξ οὗ καί ἡ ὀνομασία του Κιονίτης ἤ Στυλίτης (κίων = στύλος)- 66 χρόνια, «σάν ἕνας χάλκινος ἀνδριάντας, παλεύοντας μέ τίς βροχές καί τόν καύσωνα, μέ τούς παγετούς καί τά χιόνια καί μέ τούς ἀνέμους καί τίς λαίλαπες», ὅπως λέει ὁ βιογράφος του.

Ὁρισμένοι ἐρευνητές ἔχουν τήν γνώμη ὅτι ὁ ἅγιος αὐτός ταυτίζεται μέ τόν ἅγιο Στυλιανό, καθόσον ἡ λέξη στυλιανός δέν εἶναι παρά μετάφραση τοῦ κιονίτης, ἡ δέ ζωή τους ἐκτυλίσσεται παρόμοια. Πιθανόν, πράγματι, κάποιες συνθῆκες νά συνέβαλαν ὥστε ὁ ἅγιος Ἀλύπιος ὁ Κιονίτης νά ἔγινε γνωστός μέ τόν μεταφρασμένο τύπο τοῦ ἐπιθέτου του ὡς ἅγιος Στυλιανός, κάποτε δέ νά θεωρήθηκε ὅτι τά δύο ὀνόματα ἀντιπροσώπευαν δύο διαφορετικά πρόσωπα καί νά διακρίθηκαν. Πάντως στήν Ἐκκλησία μας ὁ ἅγιος Στυλιανός, παρ’ ὅλο πού γιορτάζει μαζί μέ τόν ἅγιο Ἀλύπιο τόν Κιονίτη, τιμᾶται ὡς ἰδιαίτερος ἅγιος. Ἀλλά δέν εἶναι καθόλου παράξενο οὔτε ἀπίθανο καί ὁ ἅγιος Στυλιανός νά ὑπῆρξε ἐπίσης ἕνας στυλίτης, καθόσον τό ὄνομά του προέρχεται ἀπό τήν λέξη στύλος. Ἔτσι, λοιπόν, τόν ἅγιό μας, ὁ ὁποῖος ἔγινε ζωντανός στύλος στήν προσπάθειά του νά ἀγγίσει τόν Θεό ἀφήνοντας τά γήινα καί ὑψώνοντας τό πνεῦμα καί τό σῶμα του στόν οὐρανό, τόν ἄγγιξε ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ καί τόν κατέστησε «στεργιωτή» τῶν βρεφῶν καί τῶν νηπίων.



ΠΗΓΗ

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2019

Ρέθυμνο: Λείπουν οι Σταυροί από τις Εκκλησίες – Γιατί κατέβασαν τα σύμβολα της Ορθοδοξίας;


Ρέθυμνο: Ανήσυχοι και καχύποπτοι οι κάτοικοι

Κάτι συμβαίνει στην Κρήτη και συγκεκριμένα στο Ρέθυμνο, καθώς αφαιρούν απο τις Εκκλησίες τους Σταυρούς και στην ερώτηση γιατί συμβαίνει αυτό η απάντηση ήταν ότι γίνεται συντήρηση.


Το περιστατικό έγινε σε 3 Εκκλησίες στις περιοχές Μυσσιριά και Περβόλια οι οποίες πλέον δεν έχουν Σταυρούς, τουλάχιστον προς ώρας.
Στην περιοχή του Μασταμπά ο Σταυρός της Εκκλησίας δεν αναβει… Το ίδιο στους 4 Μάρτυρες ,το ίδιο και στον Άγιο Παντελεήμονα στο Δεσποτικό όπως αναφέρει το cretedoc.gr


Αν νομίζετε ότι θα μας τουρκέψετε είστε γελασμένοι! Η θα δώσετε ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ η το Ρέθυμνο θα ξεσηκωθεί σύσσωμο!

Απαιτούμε οι Σταυροί να επανατοποθετηθούν και να ανάβουν ΚΑΘΕ βράδυ! Εάν ενοχλείστε να πάτε ανατολικό τέρμα αναφέρει το cretedoc.gr!





ΠΗΓΗ

«Ανοιχτή θεία κοινωνία» επιβάλλει ο κ.Ναθαναήλ στο Σικάγο!…

Αποτέλεσμα εικόνας για Ναθαναήλ Σικάγο

Δεν μας έφταναν οι λοιποί νεωτερισμοί που απειλούν την εθνική μας ταυτότητα έχουμε και τους νεωτεριστές και Οικουμενιστές της Ορθοδοξίας να επιχειρούν να αλλάξουν τα ιερά και τα όσια…

Μαθαίνουμε από την θρησκευτική ιστοσελίδα www.protectingorthodoxchurch.blogspot.com ότι o κ.Ναθαναήλ την Δευτέρα 18 Νοεμβρίου σε συνάντηση των ιερέων της Μητρόπολης Σικάγου, επέβαλλε σε όλους τους ιερείς να μην εμποδίζουν την θεία κοινωνία σε κανένα και να την προσφέρουν χωρίς να ανακοινώνουν κανένα περιορισμό.

Και ειδικά να μην αναφέρουν τίποτα περί «αμαρτιών» και «αμαρτωλών» που όπως όλοι γνωρίζουν είναι αναπόσπαστο τμήμα της θείας κοινωνίας. Αλλιώς τι νόημα θα είχε η διδασκαλία της Εκκλησίας μας ότι η εξομολόγηση των αμαρτιών πρέπει να προηγείται της Θείας κοινωνίας; Ασχετο εάν πολλοί προσέρχονται χωρίς εξομολόγηση κάτι που άλλωστε δεν μπορεί να γνωρίζει ο ιερέας… Τι κακό κάνει η υπενθύμιση περί αμαρτιών; Και τι σημαίνει «καμία απαγόρευση»; Δηλαδή όλοι όσοι τυχόν βρίσκονται στην εκκλησία, οποιουδήποτε θρησκευτικού δόγματος, θα κοινωνούν;

Αλλά φοβόμαστε ότι προφανής στόχος της «ντιρεκτίβας» του Ναθαναήλ που φαίνεται να έρχεται από το Φανάρι, είναι η ισοπέδωση των όποιων εμποδίων ώστε να επιτευχθεί η πολυπόθητη προσέγγιση με τον Πάπα και τον Καθολικισμό. Προσπαθούν και πάλι να γκρεμίσουν την Ορθοδοξία, αλλά ας έχουν στο μυαλό τους ότι η πίστη αυτή στάθηκε όρθια για δύο χιλιάδες χρόνια και δεν θα την ισοπεδώσουν με τους νεωτερισμούς και τις απαράδεκτες διδαχές τους!



ΠΗΓΗ

Παρέλαση σχισματόφιλων στην Πάτρα, ο Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς πέταξε καρφιά για τους Πατρινούς που αντιστέκονται.


Εχθές στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου Πατρών είχαν την τιμητική τους οι «επίσκοποι» που έχουν συλλειτουργήσει με τους σχισματικούς. Στην Θεία Λειτουργία και στον Εσπερινό που έγινε το έλα να δεις.

Από πίσω και ο Μάνης Χρυσόστομος, ο οποίος απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα δεν χάνει αυτές τις «ευκαιρίες». Ήταν παρών και στο προηγούμενο συλλείτουργο στην Πάτρα με τον Αρκαλοχωρίου Ανδρέα, ο οποίος έχει συλλειτουργήσει με τον σχισματικό Ολβίας Επιφάνιο. Εχθές στον Εσπερινό χοροστάτησε ο Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος. Θα παραθέσω απόσπασμα του κηρύγματός του και ένα μικρό σχόλιο.

Διαβάστε αδελφοί και φρίξτε.

Η ανακοίνωση της Μητροπόλεως Πατρών:

Ὁ Ἑσπερινὸς τῆς ἑορτῆς τῶν Ἀχαιῶν Ἁγίων, στὴν Πάτρα.

Μὲ ἐκκλησιαστικὴ λαμπρότητα καὶ μεγαλοπρέπεια ἐτελέσθη ὁ Ἑσπερινὸς τῆς ἑορτῆς τῶν ἐν Ἀχαΐᾳ καὶ ἐξ Ἀχαΐας Ἁγίων, τὸ Σάββατο 23.11.2019, στὸν Νέο Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν, μέ τήν συμμετοχή χιλιάδων εὐσεβοῦς Λαοῦ ἀπό τήν Πάτρα καί ἂλλες περιοχές, οἱ ὁποῖοι προσῆλθαν γιά νά προσκυνήσουν τήν ἱερά εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ καί τά λείψανα τῶν Ἁγίων τῆς Ἀχαΐας.

Στὰ πρόπυλα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἔγινε ἡ ὑποδοχὴ τῶν Λειψάνων τῶν Ἀχαιῶν Ἁγίων οἱ ὁποῖοι τιμῶνται ἀπὸ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐτελέσθη ὁ Πανηγυρικὸς Ἑσπερινὸς, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης καί Kαλαμαριᾶς κ. Ἰουστίνου καὶ συγχοροστατούντων τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν, Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, Φωκίδος κ. Θεοκτίστου, Τρίκκης καί Σταγῶν κ. Χρυσοστόμου, Μάνης κ. Χρυσοστόμου, τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, τῇ συμμετοχῇ πολλῶν Ἱερέων καί Διακόνων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς κ. Ἰουστῖνος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε ἐν συγκινήσει γιά τήν εὐσέβεια τῶν χιλιάδων πιστῶν πού προστρέχουν κατ’ αὐτάς γιά νά προσκυνήσουν τήν χαριτόβρυτο καί ἁγία εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, γιά τήν βαθειά πίστη τῶν Ἑλλήνων, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἐξέλιπε καί οὐδέποτε θά ἐκλείψῃ καί γιά τήν πηγαία εὐλάβεια τῶν νέων ἀνθρώπων πού συνέρρευσαν στόν περίλαμπρο Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου γιά νά προσκυνήσουν τήν Παναγία καί τά Λείψανα τῶν Ἁγίων.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, στήν σύντομη προσλαλιά του εὐχαρίστησε τούς Ἁγίους Ἀρχιερεῖς γιά τήν εὐλογητή παρουσία τους καί τούς εὐχήθηκε τά δέοντα καί ἀνεφέρθη μέ λόγια θερμά στούς Ἐκπαιδευτικούς ὃλων τῶν βαθμίδων, οἱ ὁποῖοι ἰδιαιτέρως προσκαλοῦνται στήν ἐν λόγῳ ἑορτή, τούς εὐχαρίστησε γιά τήν προσφορά τους, τούς ἐπήνεσε καί τούς διεβεβαίωσε γιά τήν συνεχῆ προσευχή πού γίνεται πρός τόν Θεόν, ὑπέρ αὐτῶν.

Ἐπίσης ἀνεφέρθη στούς νέους φοιτητές καί στούς πρώτους τῶν πρώτων, πού πέτυχαν στίς Ἀνώτατες Σχολές ἐφέτος, ἐπήνεσε τά παιδιά, τούς Γονεῖς καί τούς Καθηγητές τους καί τά ἐκάλεσε ὀνομαστικῶς νά παραλάβουν τούς ἐπαίνους, τά βραβεῖα καί τήν «εὐλογία» γιά τίς σπουδές τους, τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας.

Οἱ ἐπιτυχόντες μέ αὐτή τήν πρωτιά εἶναι οἱ ἐξῆς:

α)Τζόλας Ἰωάννης τοῦ Ἀναστασίου, μέ βαθμό πρόσβασης 19.377 στήν Ἰατρική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν,

β)Κομποσιώρας Δημοσθένης τοῦ Γεωργίου, μέ βαθμό πρόσβασης 19.317, στήν Ἀνώτατη Σχολή Οἰκονομικῶν καί Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν,

γ)Βέργος Πολύκαρπος τοῦ Χαριδήμου μέ βαθμό πρόσβασης 19.314, στή Σχολή Ἠλεκτρονικῶν Ὑπολογιστῶν τοῦ Πολυτεχνείου Πατρῶν,

δ)Παπαδόπουλος Γεώργιος τοῦ Σωτηρίου μέ βαθμό πρόσβασης 19.220 στήν Ἰατρική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν,

ε)Κατσιγιάννη Δήμητρα τοῦ Γερασίμου, στήν Σχολή Διαιτολογίας καί Διατροφῆς τοῦ Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.


Ο Πατρών προσκάλεσε υπόδικους για σχίσμα «επισκόπους» για να καταφάγουν και το δικό του ποίμνιο. Το ποίμνιο της Πάτρας με ευθύνη του επισκόπου του συλλειτουργήθηκε με υπόδικους για σχίσμα.

Ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς στο μεγαλύτερο μέρος του κηρύγματός του [ξεκινάει από το 1.33.00.] εξήρε την ευλάβεια του Πατραϊκού λαού και την προσήλωσή του στην Πίστη των Πατέρων. Τι καλά που θα ήταν εάν και ο ίδιος Μητροπολίτης προσηλωνόταν στους Πατέρες και δεν κοινωνούσε με σχισματικούς, καθηρημένους και αχειροτόνιτους ουνιτίζοντες. Πρέπει όμως «θέματα όπως το Ουκρανικό να μην βγαίνουν προς τα έξω για να μην πληροφορείται ο λαός για το τι διημείφθη σε Αυτήν, για να μην γίνεται στους Μητροπολίτες bullying». Τους Μάρτυρες και τους Αγίους τότε γιατί τους επικαλέστηκε ο Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς στο κήρυγμά του εάν ο ίδιος φοβάται μην του κάνουν…… bullying;

Από πότε οι εις τύπον και τόπον Χριστού επίσκοποι κρύβονται από το ποίμνιό τους; Μήπως από τότε που πήραν άλλον δρόμο από εκείνον των Πατέρων της Εκκλησίας; Μήπως από τότε που τα βρήκαν με τους λύκους; Μήπως για αυτόν τον λόγο επαινούν κάθε λίγο και λιγάκι την αγνή πίστη του λαού; «Πίστευε εσύ μόνο, τι ωραία που πιστεύεις, μην κοιτάς όμως εμάς». Πως αλλιώς θα κερδίσουν και την τυφλή εμπιστοσύνη του; Όταν σου λέει ο άλλος πόσο καλός είσαι, δεν σου έρχεται να τον ελέγξεις αλλά να τον ακούς να σε κολακεύει. Μόνο που καλύτερα να σε φάει κόρακας παρά κόλακας. Έτσι δυστυχώς εκμεταλλεύονται την άγνοια του Ορθόδοξου λαού, στην οποία εσκεμμένα τον έχουν αφήσει, και τον νανουρίζουν κολακεύοντάς τον.

Στο τέλος του κηρύγματός του ο Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, ο οποίος προτιμά να κρύβεται γιατί φοβάται το bullying, σήκωσε τα λάβαρα υπέρ Πίστεως και Πατρίδος! Κάλεσε τον Πατραϊκό λαό σε αντίσταση, ενώ πέταξε καρφιά για τους Πατρινούς που αντιστέκονται! Την τελευταία του όμως πρόταση, η οποία επισφράγισε ένα κήρυγμα το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μνημείο υποκρισίας, την αφήνω να την διαβάσετε μόνοι σας.

«Συνεχίστε να κρατάτε αντίσταση σε όλους αυτούς που ειρωνεύονται την Πίστη και που θέλουν να την ξεθεμελιώσουν μέσα από τις καρδιές των Ελλήνων. Συνεχίστε να ανάβετε καντήλια οι μάνες, να ζυμώνετε πρόσφορα, να διδάσκετε τα παιδιά σας Χριστό και Ελλάδα. Συνεχίσετε εδώ στην Πάτρα να υπακούετε στο επίσκοπό σας, να τον αγαπάτε και να τον σέβεστε και να στρέφετε την πλάτη σας σε όλους αυτούς που αμφισβητούν το επισκοπικό του κύρος. Συνεχίστε αδελφοί μου να υψώνετε λάβαρα, είναι πλέον ημέρες αντίστασης. Το οφείλουμε στις γενιές των Χριστιανών Ορθοδόξων Ελλήνων που έρχονται. Οφείλουμε να τους αφήσουμε ακέραια την Πίστη και ακέραια την Πατρίδα. Συνεχίστε αδελφοί μου, με την βοήθεια του Αγίου Ανδρέου και όλων των Αγίων θα νικήσει και πάλι ο Χριστός. Γιατί ο Χριστός είναι η ζωή, ο Χριστός είναι η αλήθεια, το φως και η οδός. Εύχεστε άγιοι αρχιερείς [σ.σ. απευθύνεται στους υπόδικους για σχίσμα] να παραμείνουμε εδραίοι και πιστοί εν οις επιστώθημεν!!! Αμήν.»

«εάν ο πατέρας δεν προπορεύεται και δεν εμπνέει, ούτε τα τέκνα θα τρέξουν στον αγώνα τον καλό» {Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος]

«
θέματα όπως το Ουκρανικό να μην βγαίνουν προς τα έξω για να μην πληροφορείται ο λαός για το τι διημείφθη σε Αυτήν, για να μην γίνεται στους Μητροπολίτες bullying».[Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος]

***

Σχολιασμός Φαίη.

-https://www.youtube.com/watch?v=lCDJKglNg8g (αρχιερατικός εσπερινός)




ΠΗΓΗ

Αλέξανδρος Ντραμπίνκο: «Εχει σχεδιαστεί επίσημη επίσκεψη και συλλείτουργο του Επιφανίου στην Αθήνα με Ιερώνυμο».


«Οι Εκκλησίες που είναι ανεξάρτητες από την πολιτική της Ρωσίας και του Κρεμλίνου δεν έχουν εμπόδια στην αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας»

Ο Αλέξανδρος Ντραμπίνκο που επισκέφτηκε πρόσφατα την Ελλάδα με ομάδα από την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας» μίλησε στο Ουκρανικό ραδιόφωνο για την κατάσταση στην παγκόσμια Ορθοδοξία και για τις προϋποθέσεις ίδρυσης της νέας Εκκλησίας και
μεταξύ των άλλων ανακοίνωσε ότι έχει σχεδιαστεί η επίσημη επίσκεψη και συλλείτουργο του Επιφανίου με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο στην Αθήνα. 

Δημοσιογράφος: Μετά την αναγνώρισή της από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, η Ουκρανική Εκκλησία αναγνωρίστηκε πρόσφατα ως η 15η θέση μεταξύ ίσων Εκκλησιών, από την Ελληνική Εκκλησία και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Πριν από λίγες μέρες, επιστρέψατε από την Ελλάδα, όπου πραγματοποιήσατε την πρώτη σας επίσκεψη προσκυνήματος. Αυτό είναι το πρώτο επίσημο προσκύνημα από τότε που η νέα Εκκλησία έχει αναγνωριστεί από την Ελληνική Εκκλησία. Πόσο σημαντική ήταν αυτή η επίσκεψη;

Αλέξανδρος: Πρόκειται για το πρώτο προσκύνημα που έκανε μια μεγάλη ομάδα προσκυνητών από την Ουκρανία, ιερείς και λαϊκοί με επικεφαλής δύο επισκόπους, οι οποίοι επισκέφτηκαν τα ιερά της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία έτεινε το χέρι της προς την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας αναγνωρίζοντας την κανονική της θέση.

Σήμερα καταργούμε την κατωτερότητα που έχει επιβληθεί σε πολλούς ιερείς, επισκόπους και ενδεχομένως λαϊκούς, οι οποίοι έχουν εξαπατηθεί ή πρόκειται να εξαπατηθούν από την αδελφή Εκκλησία μας, την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι εκπρόσωποί της είπαν ότι δεν θα υπάρξει αναγνώριση, αλλά όμως έχουμε αναγνώριση από τον υπόλοιπο Ορθόδοξο κόσμο. Και το ένιωσα αυτό όταν είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε τα ιερά της Ελλάδας.

Ονομάσαμε αυτό το προσκύνημα «Μεγάλο», όχι μόνο επειδή συμμετείχαν πολλοί άνθρωποι, αλλά και επειδή ήταν το πρώτο ταξίδι.


Δημοσιογράφος: Ήταν αυτή η επίσημη πρόσκληση της Ελληνικής εκκλησίας;

Αλέξανδρος: Όχι, ήταν ένα ταξίδι προσκυνήματος. Δεν υπάρχει επίσημη πρόσκληση για τέτοιου είδους ταξίδια, λαμβάνεται μόνο η ευλογία του προκαθημένου μας. Η επίσημη επίσκεψη θα είναι η πρώτη επίσκεψη του Σεβ. Μητροπολίτη Επιφανίου στον επικεφαλής της Ελληνικής Εκκλησίας, τον Μακαρ. Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Η πρώτη Θεία Λειτουργία θα διεξαχθεί στην Αθήνα και αυτή θα είναι επίσημη επίσκεψη. Δεν ξέρω πότε θα είναι, αλλά αυτή η επίσκεψη έχει σχεδιαστεί.

Ωστόσο, έχουμε ευχαριστιακή κοινωνία και αναγνώριση. Ως προσκυνητές κάνουμε τέτοιες επισκέψεις και όχι ως επικεφαλής Εκκλησιών,. Σε συντονισμό με Ιεράρχες πραγματοποιήσαμε θεία λειτουργία σε επισκοπές της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας,.


Δημοσιογράφος: Τι σημασία έχει αυτό για το κράτος;

Αλέξανδρος: Οι πολιτικοί κάνουν πολιτική για την πολιτική. Προκειμένου η πολιτική να είναι φυσιολογική, πρέπει να έχει και σχέση με τους πιστούς, με τους Ιεράρχες, ώστε να μοιραζόμαστε εμπειρίες. Στη συνέχεια, τα εμπόδια και τα σύνορα διαγράφονται. Καθώς συμβαίνει συνάντηση μέσω του προσκυνήματος, λαμβάνει χώρα μια πνευματική σχέση η οποία μπορεί να μας βοηθήσει να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον.

Δημοσιογράφος: Γιατί δεν γίνεται από όλους αποδεκτή η Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία;

Αλέξανδρος:Δυστυχώς, έχουμε, σε κάποιο βαθμό, σκλαβική ψυχολογία, την οποία μάθαμε τα 300 χρόνια της ύπαρξής μας στη Ρωσική Αυτοκρατορία και για άλλα 70 χρόνια Βαβυλώνιας αιχμαλωσίας της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας. Υπάρχει κάποια ευλάβεια ανάμεσα στους πιστούς και τους κληρικούς… Ελπίζω απλώς ότι αυτή η σκλαβική ψυχολογία δεν θα υπάρχει πλέον στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Και κατά τη γνώμη μου θα πρέπει το ίδιο να συμβεί και για αυτούς που βρίσκονται κάτω από το Πατριαρχείο της Μόσχας. Η Ουκρανία μπορεί να είναι ένα πολιτικό παράδειγμα. Ο αρχάγγελος Μιχαήλ ανέβασε το σπαθί της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας στο Κίεβο, απελευθερώνοντας μας από τα δεσμά του ολοκληρωτισμού. Έτσι ελπίζω ότι θα γίνει με την ζωή της εκκλησίας.

Σήμερα έχουμε πλήρη Αυτοκεφαλία, είμαστε απόλυτα ανεξάρτητοι από την Κωνσταντινούπολη, είμαστε απόλυτα ίσοι αδελφοί, όπως η Κωνσταντινούπολη.


Δημοσιογράφος: Ποια είναι η επόμενη εκκλησία που θα αναγνωρίζει την OCU;

Αλέξανδρος: Είναι εκπληκτικό ότι σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα δύο ορθόδοξες εκκλησίες – οι Έλληνες και οι Αλεξανδρινοί – αναγνώρισαν την Αυτοκεφαλία μετά την Κωνσταντινούπολη. Κοιτάζοντάς τες, πιστεύω ότι οι υπόλοιπες ορθόδοξες εκκλησίες, που δεν εξαρτώνται τόσο πολύ από τις πολιτικές της Ρωσίας και του Κρεμλίνου, δεν θα έχουν εμπόδια να δηλώσουν αύριο ότι εισέρχονται στην Ευχαριστιακή κοινωνία και αναγνωρίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας ως τη 15η στην οικογένεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Όταν ήμασταν στην Ελλάδα, ο πατέρας Σεραφείμ, ο οποίος μας δέχθηκε στην Αθήνα, όταν ο Επίσκοπος Συμεών τον ρώτησε: «Γιατί νομίζετε ότι οι Έλληνες δυσκολεύονται τόσο πολύ να μας αναγνωρίσουν;» και αναφερόταν στις ελληνόφωνες Εκκλησίες, την Κύπρο, την Ιερουσαλήμ, την Αλβανία … Ο πατέρας Σεραφείμ απάντησε: «Μη με ρωτάτε εμένα για αυτό, ρωτήστε τον Πούτιν».


Δημοσιογράφος: Πώς βλέπετε στην Ουκρανία τις σχέσεις σας με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία;

Αλέξανδρος: Πιθανότατα, θα είναι η συνύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως Ουκρανικής Εκκλησίας και της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Ουκρανία.

Αυτό που πρέπει να προωθήσουν οι νόμοι, οι οποίοι υιοθετήθηκαν αλλά δυστυχώς δεν προχώρησαν είναι να συμπεριληφθεί στο όνομα κάθε θρησκευτικής οργάνωσης η θρησκευτική της σχέση. Δηλαδή, η Εκκλησία πρέπει να δηλώσει την εξάρτησή της από τη Μόσχα.

Κάθε κοινότητα θα αντιμετωπίσει αργά ή γρήγορα το ζήτημα αυτό. Και τότε θα είναι απαραίτητο να αναφέρετε αν είστε η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και να ενταχθείτε στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία ή να γράψετε ότι είστε εκπρόσωπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία. Αυτό θα πρέπει να αναγνωριστεί και να εκδοθεί νόμιμα.

Αν δεν υπήρχε καμία ρωσική επίθεση κατά της Ουκρανίας, δεν υπήρχε Κριμαία, δεν υπήρχε πόλεμος στην Ανατολή, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ναι, κάθε δικαιοδοσία έχει το δικαίωμα να υπάρχει και ο Θεός είναι ένας, στην πραγματικότητα. Αλλά όταν μιλάμε για το τι κηρύσσεται σε μια ή άλλη δικαιοδοσία όταν πεθαίνουν άνθρωποι…


Δημοσιογράφος: Λυπήθηκες για την ένταξη στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας;

Αλέξανδρος: Για κανένα λόγο. Ούτε για ένα λεπτό δεν λυπήθηκα για την ένταξη της εκκλησιαστικής μου ζωής στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.



ΠΗΓΗ

Αγία Αικατερίνη: Η πάνσοφος Μεγαλομάρτυς του Χριστού.


ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: Η ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Οι γυναίκες μάρτυρες της Εκκλησίας μας είναι εξίσου ηρωίδες με τους άνδρες μάρτυρες, οι οποίες συναποτελούν την πιο εκλεκτή χορεία των αγίων. Το πρόβλημα της ισότητας των δύο φύλων, λύθηκε για την Εκκλησία μας στους αγίους Της, όπως και η σύμπλευση γνώσης και πίστης.

Στις κορυφαίες γυναίκες μάρτυρες της Εκκλησίας μας ανήκει και η μεγαλομάρτυς αγία Αικατερίνη. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στα 294 από ειδωλολατρική οικογένεια και ονομαζόταν Δωροθέα. Ο πατέρας της ονομαζόταν Κώνστας ή Κέστος και ήταν αριστοκράτης, φρόντισε δε να δώσει τη μεγαλύτερη δυνατή μόρφωση στην πανέμορφη και ευγενέστατη κόρη του. Σπούδασε στις πιο ονομαστές εθνικές σχολές φιλοσοφία, ρητορική, ποίηση, μουσική, μαθηματικά, αστρονομία και ιατρική. Γνώριζε το Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Βιργίλιο και όλους τους ποιητές. Επίσης κατείχε τις θεωρίες των αρχαίων ιατρών Ασκληπιού, Γαληνού και Ιπποκράτη. Ήταν πανεπιστήμων! Κάποιοι μάλιστα την ταυτίζουν με την αλεξανδρινή φιλόσοφο Υπατία, λόγω ομοιότητας, η οποία είχε βρει τραγικό θάνατο, περί το 440, σε μια θρησκευτική διένεξη.

Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της, έστρεψε την προσοχή της στη χριστιανική διδασκαλία, η οποία, παρ’ όλους τους διωγμούς, διαδίδονταν και γινόταν πίστη των κατοίκων της Αλεξάνδρειας. Εντυπωσιάσθηκε από αυτή και ζήτησε να κατηχηθεί στη νέα πίστη από κάποιον άγιο μοναχό. Βαπτίστηκε και πήρε το όνομα Αικατερίνη.

Δεν φανέρωσε αρχικά τη χριστιανική της ιδιότητα στους οικείους της, διότι βρισκόταν σε έξαρση ο μεγάλος διωγμός του Μαξεντίου. Οι γονείς της την πίεζαν να παντρευτεί έναν από τους πάμπολλους πλούσιους νέους, και αξιωματούχους, που ζητούσαν να την κάνουν γυναίκα τους. Εκείνη με ευγένεια απέκρουε τις προτάσεις τους διότι είχε πάρει την απόφασή της να γίνει νύμφη του Χριστού!

Δεν άργησε να γίνει γνωστή η μεταστροφή της στον Χριστιανισμό. Μέσα στη δίνη του διωγμού, θεώρησε καθήκον της και τιμή της να ομολογήσει την πίστη της στο Χριστό. Ήταν δεκαοκτώ χρονών, αλλά αρκετά ώριμη για να υποστεί τις συνέπειες της δημόσιας ομολογίας της. Την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας Μαξέντιος έβγαλε διαταγή για καθολική θυσία στους «θεούς» από όλους τους υπηκόους. Όποιοι δεν θα εκτελούσαν τη διαταγή του θα τιμωρούνταν σκληρά και παραδειγματικά. Ο ίδιος ο αυτοκράτορας θυσίασε εκατόν τριάντα ταύρους! Πλήθος κόσμου υπάκουσε στη βασιλική διαταγή, όχι όμως και η Αικατερίνη. Κατευθύνθηκε στο ειδωλολατρικό «ιερό» όπου τελούσε τη μεγαλειώδη θυσία ο Μαξέντιος και ζήτησε από τους ακολούθους του να μιλήσει σ’ αυτόν. Με πρωτόγνωρο θάρρος ήλεγξε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα, υπενθυμίζοντάς του πως η λατρεία των άψυχων ειδώλων, και δι’ αυτών, η λατρεία των δαιμόνων ανήκει στο σκοτεινό και δεισιδαίμων παρελθόν και πως και οι αρχαίοι σοφοί είχαν ασκήσει σκληρή κριτική στην ειδωλολατρία. Ταυτόχρονα ομολόγησε ενώπιων του την πίστη της στον Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό. Ο αυτοκράτορας ζήτησε να μάθει ποια ήταν αυτή η όμορφη και ασεβής, κατά την κρίση του, κόρη. Οι ακόλουθοί του του είπαν ότι είναι η κόρη του επιφανή αλεξανδρέα Κώνστα, η οποία έγινε Χριστιανή. Ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να γίνει μια δημόσια συζήτηση με τους πλέον διακεκριμένους φιλοσόφους και ρήτορες της Αλεξάνδρειας, διότι πίστευε πως έτσι θα ξεφτίλιζε τους Χριστιανούς και θα θριάμβευε η ειδωλολατρία. Κάλεσε λοιπόν πενήντα από αυτούς και την Αικατερίνη να εκθέσουν δημόσια τις απόψεις τους.

Η Αικατερίνη προσευχήθηκε θερμά στο Θεό να της δώσει σοφία, προκειμένου να υπερισχύσει στη συζήτηση, για τη δόξα τη δική Του και την καταισχύνη των διωκτών της Εκκλησίας. Οι ειδωλολάτρες ρήτορες γεμάτοι κομπασμό άρχισαν πρώτοι να παρουσιάζουν την αρχαία θρησκεία ως δήθεν παράγοντα πολιτισμού και τους «θεούς» ως δήθεν ευεργέτες των ανθρώπων. Τελευταία μίλησε η Αικατερίνη. Χρησιμοποιώντας τα έργα του Ομήρου, παρουσίασε το έρεβος των «θεών» της αρχαίας θρησκείας, οι οποίοι έπρατταν τις χειρότερες κακουργίες και τις αίσχιστες ηθικές παρεκτροπές, ήτοι: δολοφονίες, απάτες, βιαιοπραγίες, γενοκτονίες, κλοπές, μοιχείες, πορνείες, αιμομιξίες, παιδεραστίες, βιασμούς, κτηνοβασίες, φθόνους, δολοπλοκίες. Διακατέχονταν από ανομολόγητα πάθη, τα οποία οι άνθρωποι δε μπορούσαν να διανοηθούν. Ήταν απίστευτα μισάνθρωποι, ζήλευαν και μισούσαν θανάσιμα τους ανθρώπους και όταν εύρισκαν ευκαιρία τους εξολόθρευαν. Το μόνιμο μίσος τους για τους ανθρώπους καταλάγιαζε με τις φρικτές ανθρωποθυσίες! Αναγκάζονταν οι άνθρωποι να εκπορνεύουν ακόμη τα κορίτσια τους στα «ιερά πορνεία» για χάρη των «θεών»! 

Οι ειδωλολάτρες φιλόσοφοι έμειναν άφωνοι από την ευγλωττία και τα επιχειρήματα της νέας φιλοσόφου! Το αποτέλεσμα ήταν να αναγνωρίσουν την ήττα τους και να μεταστραφούν και οι ίδιοι στον Χριστιανισμό! Το γεγονός αυτό εξόργισε το φανατικό ειδωλολάτρη αυτοκράτορα, ο οποίος ζήτησε τη θανάτωσή τους δια της πυράς και τον απάνθρωπο βασανισμό της Αικατερίνης. Η αγία οδηγήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία δεν έκαμψαν την πίστη της. Βλέποντας η σύζυγος του αυτοκράτορα Φαυστίνα τον ηρωισμό της μάρτυρος πίστεψε και έγινε και αυτή Χριστιανή. Ο θηριώδης σύζυγός της την αποκεφάλισε και την αγία την παρέδωσε στους δημίους να την αποτελειώσουν στο φοβερό τροχό, ο οποίος διαμέλιζε αργά και βασανιστικά το σώμα της, ενώ η ψυχή της πέταξε στα ουράνια για να συναντήσει τον θείο Νυμφίο που τόσο αγάπησε στη ζωή της. Το σώμα της ο παρέλαβαν οι Χριστιανοί και το ενταφίασαν με τιμές. Το σεβάστηκαν οι αιώνες και σήμερα αποτελεί πολύτιμο θησαυρό στην ιστορική Μονή του Σινά. Η μνήμη της εορτάζεται στις 25 Νοεμβρίου.

Η αγία Αικατερίνη είναι ένα από τα απτά παραδείγματα πως η γνώση και η επιστήμη όχι μόνο δεν αντιτίθενται στην χριστιανική πίστη, αλλά καταξιώνονται σ’ αυτή ως δώρα του Θεού στην ανθρωπότητα!



ΠΗΓΗ

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019

Κυριακή ΙΓ΄Λουκά- Ο πλούσιος νεανίσκος.



ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Λουκ. ιη΄ 18-27
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Εφεσ. β΄ 4-10


1. Τὸ πιὸ σημαντικὸ ἐρώτημα

Ἀκούσαμε στὴν Εὐαγγελικὴ Περικοπὴ αὐτῆς τῆς Κυριακῆς ὅτι ἕνας ἄρχοντας πλησίασε τὸν Κύριο καὶ Τὸν ρώτησε:

–«Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;». Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί νὰ κάνω γιὰ νὰ κληρονομήσω τὴν αἰώνια ζωή;

Πολλοὶ πλησίαζαν τὸν Κύριο ζητώντας κυρίως τὴ θεραπεία τους ἢ δικῶν τους ἀνθρώπων ἀπὸ ἀσθένειες τοῦ σώματος, ἢ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ δαιμόνια. Ὁ νεαρὸς αὐτὸς ζήτησε ἀπὸ τὸν Κύριο κάτι ἀνώτερο· Τὸν ρώτησε πῶς νὰ κερδίσει τὴν αἰώνια ζωή. Εἶχε εὐσεβεῖς πόθους αὐτὸς ὁ νέος, εἶχε πνευματικὰ ἐνδιαφέρον­τα· τὸν ἀπασχολοῦσε πῶς θὰ σώσει τὴν ψυχή του, καὶ ὡς πρὸς αὐτὸ εἶναι ἀξιέπαινος.

Τὸ ἐρώτημα τοῦ πλουσίου νεανίσκου σ᾿ ἐμᾶς τοὺς πιστοὺς τοῦ σήμερα δὲν ἀκούγεται πρωτότυπο. Ὅμως ἔχουμε ἀνάγκη νὰ τὸ ἀκοῦμε συχνά, διότι εἶναι τὸ πιὸ σπουδαῖο ἐρώτημα τῆς ζωῆς μας καὶ διότι καθημερινὰ παρουσιάζον­ται πολλὲς ἀφορμὲς γιὰ νὰ τὸ παραβλέπουμε καὶ νὰ τὸ λησμονοῦμε.

Πῶς θὰ κληρονομήσω τὴν αἰώνια ζωή; Ἂς ἐπαναλαμβάνουμε αὐτὸ τὸ ἐρώτημα στὸν ἑαυτό μας κάθε πρωί. Καὶ τὸ βράδυ μὲ ἄλλη μορφή: Σήμερα τί ἔκανα γιὰ νὰ κληρονομήσω τὴν αἰώνια Βασιλεία; Γιατὶ ὅλα τὰ ἄλλα θὰ περάσουν καὶ θὰ τελειώσουν, καὶ θὰ μᾶς μείνει μόνο τὸ τί κάναμε γιὰ τὴν ψυχή μας. Πραγματικὰ μακάριος καὶ εὐτυχὴς ὅποιος ἔβαλε αὐτὸν ὡς πρῶτο σκοπὸ τῆς ζωῆς του.

2. Ὑπακοὴ στὸν Θεό!

Ὁ Κύριος δὲν ἀπαντᾶ ἀμέσως στὸ ἐρώτημα τοῦ νεαροῦ ἄρχοντα, ἀλλὰ πρῶτα τὸν διορθώνει:

–«Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός». Γιατί μὲ ὀνομάζεις ἀγαθό; Κανεὶς δὲν εἶναι ἀγαθὸς παρὰ μόνο ἕνας, ὁ Θεός.

Ὁ Κύριος ἔκανε αὐτὴ τὴν ὑπόδειξη, διότι ὁ νεαρὸς ἄρχοντας θεωροῦσε τὸν Κύριο ἁπλὸ ἄνθρωπο, ἐνῶ στὴν πρα­γματικότητα δὲν ἦταν μόνο ἄνθρωπος, ἀλλὰ καὶ Θεός· καὶ αὐτὸ οὐσιαστικὰ ἐννοεῖ ἐδῶ. Εἶναι σὰν νὰ λέει στὸν νεανίσκο:
«Γιατί μὲ λὲς ἀγαθό; Ἂν μὲ ὀνομάζεις ἀγαθό, σημαίνει ὅτι μὲ θεωρεῖς Θεό, ἐφόσον μόνο ὁ Θεὸς εἶναι τέλεια ἀγαθὸς καὶ ἡ πηγὴ τῆς ἀγαθότητος. Καὶ ἐφόσον μὲ θεωρεῖς Θεό, ὀφείλεις νὰ δείξεις τέλεια ὑπακοὴ σ᾿ αὐτὸ ποὺ εὐθὺς θὰ σοῦ πῶ».

Ὅμως ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ ­Κυρίου ἀ­φορᾶ σὲ ὅλους μας. Ἐφόσον Τὸν ὁμολογοῦμε ὡς τὸν Κύριό μας, ὡς τὸν ἐν­ανθρωπήσαντα Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ὁμοούσιο μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα, Τοῦ ὀφείλουμε τέλεια ὑπακοὴ σὲ ὅλα τὰ παραγγέλματά Του. Γιὰ νὰ ἔλθει ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς στὴ ζωή μας καὶ νὰ τὴ μεταβάλει, δὲν ἀρκεῖ ἕνας ἁπλὸς θαυμασμὸς πρὸς τὸ πρόσωπό Του, κάποια εὐλάβεια ἢ ἀκόμη ἐπιλεκτικὴ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ ἡ εἰλικρινὴς ἀπόφαση νὰ Τοῦ δώσουμε τὴν καρδιά μας, νὰ Τοῦ παραδώσουμε ἐλεύθερα ὁλόκληρη τὴ ζωή μας. Εἴμαστε ἀληθινοὶ Χριστιανοὶ ὄχι ὅταν μόνο κάποιες φορὲς συμβουλευόμαστε τὸν Νόμο Του, ἀλλὰ ὅταν πάντοτε ἐφαρμόζουμε ὅλες τὶς ἐντολές Του καὶ ὅταν τὶς ἐπιλογές μας τὶς καθορίζει σταθερὰ τὸ θέλημά Του.

Αὐτὸ τόνισε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος καὶ στὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία Του: Δὲν θὰ εἰσέλθει στὴ Βασιλεία μου ὅποιος ἁπλῶς μὲ ἀποκαλεῖ «Κύριε, Κύριε», ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ τηρεῖ τὸ θέλημα τοῦ ἐπουρανίου Πατρός μου (Ματθ. ζ´ 21).

3. Ὅλα δυνατὰ μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ!

Ὁ Κύριος ἀπάντησε τελικὰ στὸν νεαρὸ ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν θὰ σωθεῖ, καὶ ἀπαρίθμησε τὶς βασικότερες. Ἐκεῖνος ἀπόρησε· αὐτὰ τὰ ἐφάρμοζε ἀπὸ τὴν πρώτη νεότητά του. Τότε ὁ Κύριος τοῦ ὑπέδειξε μιὰ μοναδικὴ πρόταση καὶ κλήση: νὰ δωρίσει ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του στοὺς φτωχοὺς καὶ νὰ Τὸν ἀκολουθήσει, ὥστε νὰ γίνει Μαθητής Του ὅπως οἱ Δώδεκα. Ὁ νέος ὅμως δὲν ἀνταποκρίθηκε· ἔφυγε λυπημένος, διότι ἡ καρδιά του ἦταν προσκολλημένη στὰ πλούτη του.

Ὁ Κύριος ἀναφώνησε: «Πόσο δύσκολα θὰ εἰσέλθουν στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ὅσοι ἔχουν τὰ χρήματα, καὶ εἶναι ἡ καρδιά τους ὑποδουλωμένη σ᾿ αὐτά»! «Καὶ τότε ποιὸς μπορεῖ νὰ σωθεῖ;», ρώτησαν οἱ Μαθητές. Ὁ Κύριος τοὺς ἀπάντησε:

–«Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι». Ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀδύνατα μὲ τὴν ἀσθενικὴ δύναμη τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι δυνατὰ καὶ κατορθωτὰ μὲ τὴν Χάρι καὶ δύναμη τοῦ Θεοῦ.

Ἡ σημερινὴ περικοπὴ περιέχει ἀρχικὰ κάτι τὸ λυπηρό: τὸν ὡραῖο πόθο ἑνὸς νέου ποὺ δὲν ἔφθασε ποτὲ στὴν ἡρωικὴ ἀπόφαση τῆς ἀφιερώσεως. Κλείνει ὅμως μὲ ἕνα μήνυμα γεμάτο ἐλπίδα: Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ὅλα εἶναι δυνατά. Ἂς μὴν ποῦμε λοιπὸν ποτὲ «δὲν μπορῶ»· «δὲν μπορῶ νὰ νικήσω αὐτὸ τὸ πάθος, δὲν μπορῶ νὰ σηκώσω αὐτὴ τὴ δοκιμασία». Ναί, ἐμεῖς εἴμαστε ἀδύναμοι, ἀλλὰ ὁ Θεὸς εἶναι δυνατός, παν­τοδύναμος· καὶ εἶναι Πατέρας μας. Μᾶς δίνει τὸ θάρρος νὰ καταφεύγουμε σ᾿ Ἐ­κεῖνον, ὥστε νὰ ἐπιτύχουμε μὲ τὴ δική Του Χάρι καὶ δύναμη αὐτὸ ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ ἐπιτύχουμε μόνοι μας.

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”



ΠΗΓΗ

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

SOS SOS π.ΑΘΑΝΑΣΙΟY ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟY : ΑΝ ΕΝΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ 28-09-87) -- ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ.

Αποτέλεσμα εικόνας για Π.ΜΗΤΗΛΗΝΑΙΟς


ΠΡΟΣΟΧΗ ! Τις παρακάτω ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ομιλίες πρέπει να τις ακούσετε και να τις διαδώσετε.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ π.ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ (1927- 2006) . Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων ΙΕ'& Θ - Ι'. ἡμερομηνία πού διεξήχθη ἡ ὁμιλία 28-09-87


https://www.youtube.com/watch?v=xCQ9e62aRjU&t=363s


Επίσης ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ συναφείς ομιλίες που πρέπει να ακούσετε και να τις διαδώσετε είναι :

ΠΟΙΟΣ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ; π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=QTFoFzFCYN8

================

ΣΑΣ ΚΑΛΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΑΓΡΥΠΝΗΣΗ π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=nvWm1YHbtZ4



ΠΗΓΗ

«Οργουελικό» κράτος: Έρχονται οι νέες ταυτότητες


Η θεσμική Εκκλησία" (οι Ποιμένες) σιωπούν μακαρίως! Ο Λαός αγωνιά, αλλά (όπως και στα άλλα θέματα) αντί να τους αφήσει έξω από τις πόρτες των Ναών, τους προσκυνά και τους ακολουθεί!

«Οργουελικό» κράτος:
Έρχονται οι νέες ταυτότητες

–Σε ένα σούπερ τσιπ όλα τα προσωπικά δεδομένα των Ελλήνων!


Η στιγμή που το «φακέλωμα» των πολιτών θα λάβει μια πιο άμεση μορφή πλησιάζει, ενώ τα προσωπικά έγγραφα και τα βιομετρικά στοιχεία θα αποτελούν αρχεία υπολογιστών των κυβερνήσεων και οι κινήσεις των πολιτών θα είναι πλήρως ελεγχόμενες. Με λίγα λόγια, έρχεται η πλήρη κατάλυση της δημοκρατίας με τον πλέον νόμιμο και «δημοκρατικό» τρόπο.

Από το 2021, οι νέες ταυτότητες που σχεδιάζουν τα υπουργεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Προστασίας του Πολίτη, θα αντικαταστήσουν τις γνωστές αστυνομικές ταυτότητες όλων των Ελλήνων.


Σύμφωνα με πληροφορίες από την εφημερίδα «Τα Νέα», οι ταυτότητες αυτές θα έχουν… εσθονικό προφίλ, δηλαδή θα αποτελούν «αντιγραφή» των ταυτοτήτων της Εσθονίας.

Κύρια χαρακτηριστικά τους θα είναι η έγχρωμη φωτογραφία του κατόχου τους, δύο αριθμοί, εκ των οποίων ο ένας θα είναι «μοναδικός» κι ένα ηλεκτρονικό υπέρ-τσιπ που θα πιστοποιεί πλήρως και ανά πάσα στιγμή τα στοιχεία του εικονιζόμενου.

Παράλληλα θα του επιτρέπει να επικοινωνεί μέσω του υπολογιστή του, με τις περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες.
Στόχος των δύο υπουργείων είναι να καθιερωθεί ένας αριθμός, ο οποίος δεν θα παραβιάζει – προδίδει τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών και θα αντικαταστήσει όλους τους άλλους που «ακολουθούν» σήμερα τον πολίτη, όπως ο ΑΦΜ και ο ΑΜΚΑ.

Το υπερ-τσιπ! «Καρδιά» των νέων αυτών ταυτοτήτων θα είναι το τσιπ που θα φέρουν και το οποίο θα περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία του κατόχου τους: ονοματεπώνυμο, φορολογικά, ασφαλιστικά ακόμα και την άδεια οδήγησης.

Στις νέες ταυτότητες θα αναγράφονται τα στοιχεία που συναντάμε και στις σημερινές όπως το ονοματεπώνυμο ενώ θα προστεθούν ο αριθμος της ταυτότητας και ο εθνικός αριθμός αναγνώρισης, ο επονομαζόμενος και αριθμός φορολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.

Για τα χαρακτηριστικά των νέων ταυτοτήτων οι οποίες θα μοιάζουν περισσότερο με πιστωτικές κάρτες έκανε λόγο ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης μιλώντας στον Realfm 97,8.

«Μιλάμε πολύ για τις νέες ταυτότητες γιατί για να μπορούμε να κάνουμε ψηφιακές υπηρεσίες θα πρέπει να μπορούμε να ταυτοποιούμαστε από το σπίτι μας ή από τη δουλειά μας. Άρα πρέπει να ξέρει το σύστημα ότι είμαι όντως εγώ και γι’ αυτό χρειαζόμαστε ταυτότητες νέου τύπου», δήλωσε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Ο κ. Πιερρακάκης αναφερόμενος στην επερχόμενη αλλαγή ταυτοτήτων είπε ότι οι υφιστάμενες παραπέμπουν στη δεκαετία του 1960 και του 1970, προσθέτοντας ότι αποτελεί δέσμευσή του εντός των επομένων ολίγων εβδομάδων θα προκηρυχθεί ένας διαγωνισμός από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με στόχο οι νέες ταυτότητες να είναι έτοιμες εντός του 2021.

Η κατάργηση της ιδιωτικής ζωής ξεκινάει!



ΠΗΓΗ